Die raere richtinganwieser bee ut pièrdemaarkturrein

Het is de redactie van ut Deevers Archief niet duidelijk of het in 2019 in uitvoering genomen peperdure herbestratings- en herverlichtingsplan met de merkwaardige naam Diever op Dreef (Deever op Drift) van de Hoge Heren Van Het Grote Toekomstbestendige Gelijk Van De Gemeente Westenveld ook voorziet in een herbewegwijzeringsplanvoorfietsers.
Zo niet, dan zal de verkeersgoeroe onder de Lagere Heertjes Van Het Grote Fietsersvriendelijke Gelijk Van De Gemeente Westenveld met geschwinde spoed en in gestrekte draf zo’n plan toch zeker voor één paal met wegwijzers voor fietsers tot in detail moeten uitwerken en dit mogelijk onderhands als meerwerkje van het plan Diever op Dreef (Deever op Drift) laten uitvoeren.
Het gaat om de paal met wegwijzers voor fietsers die op bijgaande foto is te zien. Deze staat op de hoek van ut Kastiel en de Betonweg (Ten Darperweg). De redactie heeft deze foto op woensdag 6 november 2019 toevallig in het voorbijgaan gemaakt.
De fietser die bij deze paal staat en naar Wapse of Vledder wil en niet weet hoe hij daar naar toe kan fietsen, wordt naar een omrijroute door wellicht de Heufdstroate of de Peperstroate gestuurd. De kortste route via de Aachterstroate of de Betonweg (Ten Darperweg) is niet aangegeven.
De fietser die bij deze paal staat en naar de Deeverbrogge wil, maar niet weet hoe hij daar naar toe kan fietsen, wordt helaas naar een omrijroute door de veel te drukke Heufdstroate en het veel te drukke Meul’nende gestuurd en wordt daarmee een korter tochtje over het rustige schilderachtig mooie Kastiel, door de Dwarsdrift en langs de huidige Bolderbrink onthouden.
De fietser die bij deze paal staat en naar Assen wil, maar niet weet hoe hij daar naar toe kan fietsen, wordt helaas ook naar een hele lange omrijroute door de veel te drukke Heufdstroate en het veel te drukke Meul’nende naar de Deeverbrogge gestuurd en wordt daarmee een veel korter tochtje over de prachtige Grönnegerweg, langs hunnebed D52 en langs ut Aar’mhuus naar de Gowe onthouden.
De bestemmingen op de onderste wegwijzer aan de rechterkant van de paal zijn helaas helemaal niet leesbaar, maar de redactie vermoedt dat het gaat om de plaatsen Uffelte en Meppel.
Het kan natuurlijk zo zijn dat de redactie zich vergist en dat de verkeersgoeroe onder de Lagere Heertjes Van Het Grote Fietsersvriendelijke Gelijk Van De Gemeente Westenveld wel degelijk in het peperdure plan Diever op Dreef (Deever op Drift) een degelijk fietserswegwijsplan heeft opgenomen en wordt wellicht de op de kleurenfoto zichtbare paal met de wegwijzers voor fietsers vervangen en verplaatst naar een betere plaats of wordt hier wellicht een bord met een plattegrond met fietsverkeersknooppunten geplaatst of wordt hier wellicht een hypermodern toekomstbestendig toekomstvast vandalenbestendig aanraakscherm met een routeuitstippelprogramma geplaatst.
Maar het zou ook zo maar eens kunnen zijn dat de verkeersgoeroe onder de Lagere Heertjes Van Het Grote Fietsersvriendelijke Gelijk Van De Gemeente Westenveld vindt dat de op de kleurenfoto zichtbare paal met de verkeerde wegwijzers voor fietsers in het kader van de uitvoering van het peperdure plan Diever Op Dreef (Deever op Drift) nog wel moet worden geruimd, maar niet zal worden vervangen door iets anders, omdat tegenwoordig elke burger geacht wordt tot op hoge leeftijd zelfredzaam te zijn en dus zeker zijn eigen te volgen weg met een routeuitstippelprogramma op de slimme telefoon of op de fietscomputer moet kunnen bepalen. Zoek het toch lekker zelf allemaal uit.
Voor alle personen die denken het Deevers te beheersen en voor alle personen die het Deevers nog niet beheersen, maar ijverig en ernstig bezig zijn met het leren van het Deevers volgt hier de vertaling van de titel van dit bericht:
De vreemde richtingaanwijzer bij het paardenmarkterrein.

Posted in Marktterrein, Toeristenindustrie, Toevallige waarneming | Leave a comment

De umvang van de Baarg in Wittelte op un lochtfoto

De redactie van het Deevers Archief viel bij het bekijken van een luchtfoto met daarop de Baarg in Wittelte enkele dingen op. Deze luchtfoto, die te zien is in Google Maps, en is gemaakt in 2019, is hier eveneens voor de beeldvorming getoond.
Links is de Wittelterweg aangegeven. De Meester Hendrik Broerweg is nog net aan de bovenkant van de afbeelding te zien.
In het weiland is de huidige grootte van de Baarg te zien, deze is min of meer cirkelvormig. Deze is ten opzichte van zijn omgeving iets lichter van kleur.
Op de Baarg is ongeveer in het middelpunt, in de vorm van een dikke stip, het beeld met de naam Witto te zien. De afrastering om de Baarg is eveneens te onderscheiden.
Buiten om de Baarg is een min of meer ringvormige bredere zone waar te nemen. Daar is het gras iets schraler, zo groot zou de omvang van de Baarg in een vrij recent verleden kunnen zijn geweest.
Om die schralere min of meer ringvormige graszone is een nog bredere minder schrale min of meer ringvormige graszone waar te nemen, deze zone steekt goed waarneembaar af ten opzichte van zijn omgeving. Dit zouden de contouren van een nog grotere omvang van de Baarg kunnen zijn, maar zouden ook de contouren van de veronderstelde brede sloot (gracht ?) om de Baarg kunnen zijn. De redactie denkt aan de eerst aangegeven mogelijkheid.

Posted in de Baarg van Wittelte, Oudheidkunde, Wittelte | Leave a comment

De Deeverse greinsstien op ut maarktturrein

De redactie van ut Deevers Archief toonde in het bericht Woar is de greinsstien bee ut Schultehuus eblee’m ? een door de redactie op 13 november 1998 gemaakte kleurenfoto, waarop een Deeverse greinsstien (Deevers aarfgood) voor het V.V.V.-kantoor in het Schultehuus aan de brink van Deever is te zien.
De redactie miste deze Deeverse greinsstien (Deevers aarfgood) na de oprichting van de gemeente Westenveld en leefde in de treurige veronderstelling dat de Lagere Heertjes Van Het Grote Fusiegeweld Van De Gemeente Westenveld deze Deeverse greinsstien (Deevers aarfgood) op 1 januari 1999 om 0.00 uur hadden geruimd en vervolgens later op die dag hadden getranporteerd naar een puinbreekbedrijf, bijvoorbeeld die koninklijk onderscheiden puinbreker op de Smilde.
Maar dat blijkt gelukkig niet waar te zijn geweest. De Deeverse greinsstien, die bij het Schultehuis aan de brink van Deever stond, staat nu een beetje scheef op het vernielde niet zo toekomstbestendige maarktturrein bij het gebouw waarin een kantoor is gevestigd waar bezoekers toeristische gegevens kunnen verkrijgen, zeg maar een soort van V.V.V.-kantoor.
De redactie van ut Deevers Archief heeft de twee hier afgebeelde kleurenfoto’s van de in slechte staat verkerende Deeverse greinssteen op woensdag 6 november 2019 gemaakt.
De grote vraag is natuurlijk: langs welke weg heeft deze Deeverse greinsstien vroeger gestaan ?

Posted in Erfgoed, Gemiente Deever, Marktterrein, Wapen van de Gemeente Diever | Leave a comment

Heer Witto op de Baarg in Wittelte

Op het rijksmonument met de naam de Baarg in Wittelte staat een betonnen beeld van een figuur met een houwdegen in de rechterhand. De linkerarm van de figuur hangt een beetje lam langs zijn lichaam.
Het beeld is in 1987 gemaakt. Jacob Snoeken is de maker van het betonnen beeld. Het beeld zou Witto, een historisch niet verifieerbare figuur uit het verleden van Wittelte, moeten voorstellen. De redactie verwijst daarvoor met de nodige bedenkingen naar de gegevens op de Wikipedia-bladzijde Wittesheuvel, voor wat die gegevens waard zouden kunnen zijn.
Om het betonnen beeld met de naam Witto staat een laag houten hekje. Een dubbele afrastering van prikkelschrikdraad onder aan de voet van de Baarg belemmert de schapen in het omringende weiland over de Baarg te lopen. Bij het beeld staat een vlaggemastje (vlagmastje, vlaggenmastje). Dit mastje lijkt een afgedankt oud lantaarnpaaltje van het zogenaamde verjongde type te zijn. Zou de hechte Wittelter dorpsvereniging de Witto-vlag in de top van dit oude lantaarnpaaltje hijsen op de geboortedag van Witto en halfstok hijsen op de sterfdag van Witto ?
De redactie van het Deevers Archief heeft de vier bijgaande kleurenfoto’s op woensdag 6 november 2019 gemaakt. De redactie heeft voor het maken van deze foto’s het weiland van de huidige eigenaar, de zoon van de maker van het betonnen beeld met de naam Witto, spijtig genoeg zonder zijn toestemming, maar wel zo kort mogelijk betreden, na vele keren bij zijn huis te hebben aangebeld. De redactie wil hem hiervoor toch bijzonder bedanken.

Posted in de Baarg van Wittelte, Kunst, Kunstig gemaakte object, Wittelte | Leave a comment

Ut olde kaarkhof aachter de kepelle van Obadja

In de Provinciale Drentsche en Asser Courant verscheen op 3 april 1918 een verslag van de raadsvergadering van de gemiente Deever, gehouden op 25 maart 1918. Uit het raadsverslag is het volgende stukje tekst geciteerd.

Naar aanleiding van een adres van de Vereeniging tot behartiging van de godsdienstige belangen der Hervormden te Zorgvlied-Wateren, wordt aan die vereeniging onder zekere voorwaarden een subsidie van f. 200 toegekend voor de oprichting eener bijzondere begraafplaats te Zorgvlied.

Aantekeningen van de redactie van het Deevers Archief
De kaarkhof wödde in 1918 anelegd aachter de kepelle van de evangelisasievureening Obadja. 
De redactie heeft bijgaande drie kleurenfoto’s van disse olde kaarkhof op woensdag 6 november 2019 tegen het vallen van de avond met het fraaie licht van de ondergaande zon gemaakt.

Posted in Obadja, Zorgvlied | Leave a comment

Greinspoaltie 56 steet an ut Ekingerpad

De redactie van het Deevers Archief heeft in een apart bericht een lijst van negenendertig greinspoalties op de grens van de gemiente Deever die tevens grens is tussen de provincie Drente en de provincie Friesland opgenomen.
Greinspoaltie LVI (grenspaaltje 56) staat aan het Ekingerpad, ten oosten van de Appelschaseweg-Canada en een beetje ten oosten van greinspoaltie LVI (grenspaaltje 56) .
De redactie heeft de twee hier afgebeelde kleurenfoto’s gemaakt op woensdag 6 november 2019, tegen het vallen van de avond.
De redactie verwijst hier ook naar een stukje van een topografische kaart uit omstreeks 1932. Op dit stukje kaart zijn de nummers van enige Drents-Friese greinspoalties aangegeven, waaronder greinspoaltie 56 (grenspaaltje 56).
Ut greinspoaltie staat keurig onderhouden op een soort van heuveltje. Het wapen van de provincie Friesland is aan de Drentse kant van de grens te zien en het wapen van de provincie Drente is aan de Friese kant van de grens te zien.
De redactie wil van elk van de negenendertig greinspoalties, te weten greinspoaltie XLI (grenspaaltje 41) tot en met greinspoaltie LXXIX (grenspaaltje 79), een afbeelding in het Deevers Archief opnemen. Dat gaat zeker wel lukken.
De redactie nodigt bezoekers van het Deevers Archief graag uit te reageren met foto’s van greinspoalties en een juiste beschrijving van de plaats waar een foto van een greinspoaltie is gemaakt.

Posted in de Olde Willem, Erfgoed, Grenspaal, Wateren, Zorgvlied | Leave a comment

Greinspoaltie LV stiet oosteluk van de Appelschaseweg

De redactie van het Deevers Archief heeft in een apart bericht een lijst van negenendertig greinspoalties op de grens van de gemiente Deever die tevens grens is tussen de provincie Drente en de provincie Friesland opgenomen.
Greinspoaltie LV (grenspaaltje 55) staat langs een schelpenpad, een beetje ten oosten van de Appelschaseweg-Canada.
De redactie heeft de drie hier afgebeelde kleurenfoto’s gemaakt op woensdag 6 november 2019, tegen het vallen van de avond.
De redactie verwijst hier ook naar een stukje van een topografische kaart uit omstreeks 1932. Op dit stukje kaart zijn de nummers van enige Drents-Friese greinspoalties aangegeven, waaronder greinspoaltie 55 (grenspaaltje 55).
De redactie heeft eerst greinspoaltie 55 (grenspaaltje 55) eerst weer keurig recht moeten zetten en het zand om het paaltje flink aan moeten stampen om daarna de foto’s te kunnen nemen. Vandalen hadden ut greinspoaltie helemaal los en scheef getrapt, maar gelukkig niet van zijn plaats verwijderd. De redactie zag achteraf bij het bekijken van de derde foto dat de vandalen ut greinspoaltie ook hebben gedraaid. Ut greinspoaltie 55 moet nog negentig graden worden gedraaid, zodat het wapen van Drente naar de Friese kant en het wapen van Friesland naar de Drentse kant van de grens is gericht.
De redactie wil van elk van de negenendertig greinspoalties, te weten greinspoaltie XLI (grenspaaltje 41) tot en met greinspoaltie LXXIX (grenspaaltje 79), een afbeelding in het Deevers Archief opnemen.
De redactie nodigt bezoekers van het Deevers Archief graag uit te reageren met foto’s van greinspoalties en een juiste beschrijving van de plaats waar een foto van een greinspoaltie is gemaakt.

Posted in de Olde Willem, Erfgoed, Grenspaal, Wateren, Zorgvlied | Leave a comment

De Noorderesch mit de bosraand in Deever

De redactie van het Deevers Archief heeft bijgaande herfstkleurenfoto van de Noorderesch en de bosraand, staande op de betonweg bij de plek waar tot voor kort de vanOsbaank stond, op woensdag 6 november 2019 bij een laagstaande zon gemaakt.
De redactie heeft de hier afbeelde smalle uitsnede van de kleurenfoto op 8 november 2019 als kopafbeelding van het Deevers Archief gepubliceerd.


Posted in Kopafbeelding, Noorderesch | Leave a comment

Nog ’n woap’m van Deever an de Kloosterstroate

Het direct na de Tweede Wereldoorlog bij elkaar gefantaseerde en op 3 september 1946 door de Hoge Raad van Adel goedgekeurde wapen van de gemiente Deever is her en der binnen de grenzen van de gemiente Deever terug te vinden op bewaard gebleven greinsstien’n. Deze stonden tot aan de start van de gemeente Westenveld op 1 januari 1999 ergens op de gemeentegrens langs een weg.
Op het erf van de woning met adres Kloosterstroate 22 in Deever staat een keurig exemplaar achter een soort van schutting. De greinsstien is vanaf de straat niet te zien. Vandaar dat de redactie het van horen zeggen moest hebben om achter de aanwezigheid van deze greinsstien achter de schutting moest komen.
De bewoonster van het huis an de Kloosterstroate was zo vriendelijk de redactie van het Deevers Archief op 8 november 2019 toegang te geven tot haar erf voor het maken van bijgaande drie kleurenfoto’s en toestemming te geven voor het publiceren van deze foto’s in het Deevers Archief. De redactie is haar daarvoor bijzonder erkentelijk.
De redactie had voor het maken van de foto’s de voor de greinsstien staande plant met de naam hemelsleutel (sedum telephium) aan de kant kunnen drukken, maar vond dat jegens de eigenaresse niet gepast. De eigenaresse houdt zeker van dit hoekje, want de schutting achter de greinsstien is knus versierd met allerlei frutseltjes en gedoetjes en dingetje en nestkastjes. De eigenaresse heeft op de greinsstien ook een snuisterijtje gezet. De sokkel van de betonnen greinsstien lijkt te ontbreken, maar is wel aanwezig, die zit in de grond.
De eigenaar en eigenaresse waren er, net als een paar anderen steenbezitters, op tijd bij, anders was hun exemplaar begin 1999 met de andere verzamelde greinsstien’n afgevoerd naar een puinbreker.
De redactie heeft niet gekeken welke buurgemeentenaam op de achterkant van deze greinsstien is vermeld. Maar de eigenaresse wist te vertellen dat deze greinsstien heeft gestaan aan de weg met de naam Witteltermoa tuss’n de Voat en de Stroom. De redactie heeft voor de zekerheid een afbeelding van een stukje topografische kaart uit 1989 aan dit bericht toegevoegd. Op die afbeelding is met een zwarte pijl aangegeven waar de greinsstien stond.
Gegevens over het wapen van de gemiente Deever zijn te vinden in het Nederlandse deel van de webstee van Heraldry of the World (Internationale Overheidsheraldiek). De in die webstee opgenomen verklaring bij het wapen van Deever bevat helaas enige historische onjuistheden.

Posted in Gemiente Deever, Kloosterstraat, Wapen van de Gemeente Diever | Leave a comment

De sproanust’n in de beuk’n an de Toor’nlaene

Op ontzettend veel zwart-wit ansichtkaarten uit de vijftiger, zestiger en ook nog uit het begin van zeventiger jaren van de vorige eeuw is een fraai bosgezicht van de Deeverse bos te zien. Heden ten dage is de grote uitdaging uit te vinden waar precies zo’n zichtbaar stukje van de Deeverse bos op zo’n ansichtkaart zich bevond. Voor de meeste bosgezichten is het schier onmogelijk die uitdaging aan te gaan.
Bijgaand afgebeelde wit-omrande zwart-wit ansichtkaart is in november 1949 uitgegeven door Van Leer’s Fotodrukkerij N.V. De ansichtkoate was in de Wiba-winkel van Jan Brogg’n (Jan Brugging) en Griet Oost an de Heufdstroate in Deever te koop. De foto voor deze ansichtkaart is wellicht en allicht al in de zomer of herfst van 1949 gemaakt.
De redactie van het Deevers Archief weet de plaats van het bijgaand afgebeelde bosgezicht toevallig wel, want aan dit bosgezicht zijn eigen herinneringen verbonden.
De foto voor de zwart-ansichtkaart is aan het begin van de Torenlaan op Berkenheuvel gemaakt, dus vlak bij de Westerschaapsdrift. De redactie heeft voor de duidelijkheid op een stukje topografische kaart uit 1949 een vette zwarte pijl bij de plaats gezet, zie de bijgevoegde afbeelding.
De natuurfabriek Vereniging Tot Behoud Van Natuurmonumenten, gevestigd in het verre verre ’s Graveland in de provincie Utrecht, is niet van plan de zandwegen in zijn deel van het natuurmonument Berkenheuvel te onderhouden, laat staan te behouden; die zandwegen worden steeds onbegaanbaarder, moeten blijkbaar uit het landschap verdwijnen. Toch zal de Vereniging Tot Behoud Van Natuurmonumenten ook een Vereniging Tot Behoud van Cultuurmonumenten moeten zijn, want de kronkelige zandweg Westerschaapsdrift is zo’n te behouden cultuurmonument, die is eeuwenlang een looproute van Deeverse skoap’m tuss’n ut dörp en de heide ewest. De Westerskoapsdrift is Deevers aarfgood ! Mr. Albertus Christiaan van Daalen had daar in elk geval wel respect voor.
De wandelaar en de fietser kunnen steeds moeilijker hun eigen weg volgen deur de bos, die moeten steeds meer een eigen weg deur de bos banen. En dat lijkt de bedoeling te zijn. De wandelende klanten worden ten zeerste geacht braaf en uitsluitend de door de natuurfabriek vastgestelde en voorgekauwde en gemarkeerde routes door zijn natuurwinkel te volgen. En het parool is: met de fikken overal van afblijven. De fietser wordt ten zeerste geacht weg te blijven.
In de vijfiger en zestiger jaren van de vorige eeuw bestond in Deever in het voorjaar in de eierlegperiode onder de sterkere niet zo benauwde straatjongens van de hogere klassen van de lagere school nog de traditie van het eier seuk’n.
In de op de afbeelding zichtbare beuken aan het begin van de Torenlaan zaten op een behoorlijke klimhoogte van de grond holen van spechten. Spreeuwen bezetten verlaten spechtenholen of verjoegen brutaal de spechten uit hun hol voor het bouwen van een eigen nest. Het uithalen van eieren van kraaien, spreeuwen, eksters en duiven betekende in bomen klimmen. Dus na schooltijd oude kleren aantrekken voor het onvermijdelijke en vaak zware klimwerk en een pet opzetten.
Een keer in de paar dagen werden ook de holen in de beuken aan het begin van de Torenlaan, maar ook holen in beuken op andere plekken in de bos, gecontroleerd op de aanwezigheid van nog niet bebroede sproaeier. Gevonden eieren werden na het uithalen direct onder de pet gestopt, dan gingen de eieren niet kapot en waren de handen weer vrij voor het klimwerk. Niet alle eieren in een nest werden meegenomen. Eén ei moest blijven liggen, bij een leeg nest zouden de vogels het nest kunnen verlaten.

Posted in Ansichtkaart, Berkenheuvel, Erfgoed, Traditie, Zandweg | Leave a comment

Feestoam’d van de boerinnebond in café Balsmoa

Op het voorblad van het geïllustreerde familie-weekblad voor Groningen en Noord-Drente ‘Het Noorden in Woord en Beeld’, Jaargang 11, 1935-1936, nummer 33, 1 november 1935 verscheen de volgende duidelijk in scène gezette foto van de Bond van Boerinnen en andere Plattelandsvrouwen in Drente. Bij de nepfoto is de volgende tekst vermeld.

Geheel in de sfeer
werden op den feestavond van den Bond van Boerinnen en andere Plattelandsvrouwen in Drente, te Diever gehouden, demonstraties gegeven in het spinnen en het karen van de wol, een huisindustrie, die welhaast geheel verdwenen is en die toch eenmaal zo’n belangrijke plaats innam in het huiselijk- en familieleven, dat tot het geheele dorp werd uitgebreid.

Aantekeningen van de redactie van het Deevers Archief
De Bond van Boerinnen en andere Plattelandsvrouwen in Drente werd in de volksmonde gewoon de boerinnebond genoemd.

In het papieren blad met de enigszins negatief klinkende naam Opraekelen van de heemkundige vereniging uut Deever werd in juni 2017 in nummer 2 van jaargang 23 (Opraekelen, nummer 17/2) op bladzijde 30 slechts de foto binnen het omkaderde deel van bijgaande afbeelding getoond.
Bij die foto in het papieren blad met de enigszins negatief klinkende naam Opraekelen heeft de samensteller van dit blad helaas geen bron vermeld. De grondregel van het publiceren over vroeger is toch wel het vermelden van bronnen bij een artikel of een foto. Hoe eenvoudig kan het zijn.
In het geval van de afbeelding op bladzijde 30 van nummer 17/2 van het blad met de enigszins negatief klinkende naam Opraekelen, is de bron het hier getoonde voorblad van het geïllustreerde familie-weekblad voor Groningen en Noord-Drente ‘Het Noorden in Woord en Beeld’, Jaargang 11, 1935-1936, nummer 33, 1 november 1935, tenzij een afdruk van het originele negatief in kringen rond en binnen de heemkundige vereniging uut Deever circuleert.
Wat wel aardig en nuttig is, is dat bij de afbeelding op bladzijde 30 van nummer 17/2 van het blad met de enigszins negatief klinkende naam Opraekelen, dus ook op de hier getoonde afbeelding, de namen van de drie vrouwen -mit ut ooriezer op- op de voorgrond van de foto zijn vermeld. De redactie van het Deevers Archief citeert het volgende: Van links naar rechts: Klaassien Fransen-Mulder aan het spinnewiel, Janna Smidt-Vos en Aaltje Barelds-Pieper aan het kaarden. Hartelijk dank voor deze gegevens. De namen van de twee vrouwen -ok mit ut ooriezer op- op de achtergrond werden daarbij helaas niet vermeld. De redactie heeft wel de indruk dat het boerinnenfeestje is gehouden in café Balsma aan de brink van Deever.
Mevrouw Klaassien Mulder is geboren op 28 januari 1911 in Deever en is overleden op 22 december 1969 in Deever. Zij was een dochter van Jan Mulder (die in de volksmond Jan Boatie werd genoemd) en Roelofje Tissingh. Zij trouwde op 9 mei 1935 met boer Roelof Fransen uit Zwollerkerspel. Ze was op deze foto dus net een paar maanden getrouwd. Roelof Fransen (die in de volksmond de Fraanse werd genoemd) is geboren op 8 oktober 1904 en is overleden op 22 september 1977.
Mevrouw Janna Vos is geboren op 17 januari 1900 in Lhee en is overleden op 9 november 1968 op Kalter’n bee Deever. Zij was een dochter van Jans Vos en Aaltje Muggen. Zij trouwde op 29 februari 1924 in Dwingel met boer Harm Smidt. Harm Smidt is geboren op 3 december 1899 in Ruinen en is overleden op 10 december 1981 in Assen.
Mevrouw Aaltje Pieper is geboren op 7 januari 1905 in Old’nhoave bee Rune en is overleden op 4 april 1991 in Wittelte. Zij was een dochter van Jan Pieper en Niessien Tissingh. Zij trouwde op 9 juni 1926 met boer Hendrik Lefferts Barelds. Hendrik Lefferts Barelds is geboren op 8 oktober 1900 in Wittelte en is overleden op 10 augustus 1954 in Wittelte.
De tekst onder de afbeelding vermeldt dat mevrouw Aaltje Barelds-Pieper bezig is met het karen van de wol. De tekst bij de foto op bladzijde 30 van nummer 17/2 van het blad met de enigszins negatief klinkende naam Opraekelen vermeldt dat mevrouw Aaltje Barelds-Pieper bezig is met het kaarden van de wol. Karen of kaarden, beide werkwoorden kunnen blijkbaar worden gebruikt. Duidelijk is te zien dat mevrouw Aaltje Barelds-Pieper voor de foto aan het poseren is en niet weet hoe wol moet worden gekaard.
De twee grote vragen zijn aan alle personen die denken het Deevers te beheersen en aan alle personen die het Deevers nog niet beheersen, maar ijverig en ernstig bezig zijn met het leren van het Deevers:
– Hoe wordt het Nederlandse werkwoord kaarden in het Deevers geschreven ?
– Wat is de Deeverse betekenis van het werkwoord opraekeln ?
De redactie verneemt het bijzonder graag ! 

Posted in Boer'nlee'm, Café Balsma | Leave a comment

Ut is wè elokt. Die hook is now leeg

De redactie van ut Deevers Archief heeft bijgaande eerste twee kleurenfoto gemaakt op de hook van ut Kastiel en de Darperweg op maandag 27 juli 2019. De redactie heeft de derde kleurenfoto, die gemaakt is in maart 2019, overgenomen uit Google Maps. Hartelijk dank daarvoor.
Ut is de Hooge Hièrties Van Ut Volstrekte En Onfeilbare Geliek Van De Gemiente Westenveld vansölf wè elokt. Die hook an ut begun van de Shakespearealley (voorheen Bosweg) was in mièrt 2019 nog neet leeg, mor in juli 2019 wè. Dat lekkurre sakkie petat of dat smikkelsnekkie hael ie mor an de brink. Doar köj lekker op un plestik stooltie onder de boo’m in de kaarketuun sitt’n.
Laat die leeggekomen stee nu dan toch eens voor eens en voor altijd een prachtige stee en een prachtige kans zijn voor het met geschwinde spoed en in gestrekte draf inrichten van een met een stevig verdienmodel uitbaatbare Shakespearekiosk, compleet met een webwinkel (www.shakespearetheaterdieverstoreontheshakespearealley.nl).
Met spullen die niets met die al eeuwen geleden gestorven Shakespeare te maken hebben. Shakespeareshirts, Shakespearehoeden, Shakespearepetten, Shakespearebier, Shakespearebierpullen, Shakespearethee, Shakespearedrop, Shakespearepruiken, Shakespearewhiskey, Shakespeareprullaria, Shakespearedoodskoppen, Shakespearewijshedenopborden, Shakespeareposters, Shakespeareaffiches, Shakespeareansichtkaarten, Shakespearespoeltjes, Shakespearesleutelhangers, Shakespearehanddoeken, Shakespearekoelkastmagneten, Shakespeareagenda’s, Shakespearepuzzels, enzovoort.
Welke ambitieuze topondernemer uut Deever springt in dit gat in de markt ? Dit volgende toppunt van de Shakespaeritis in Deever is zeker haalbaar. De redactie verwacht dat de Hooge Hièrties Van Ut Volstrekte En Onfeilbare Geliek Van De Gemiente Westenveld daar in het kader van de verdere duurzame commerciële uitbating van ut maarktterrein en de naam Shakespeare zonder problemen aan mee zullen willen gaan werken. Maar het zou zo kunnen zijn dat de Legere Hièrties Van Ut Volstrekte en Onfeilbare Bomenkapbeleid Van De Gemiente Westenveld dan op die hook eerst weer CO2-slurpende eikebomen willen gaan kappen. Deever is nog steeds lilluk op drift.

Posted in Shakespearitis, Toeristenindustrie | Leave a comment

Ut poasbulte sleep’m in Deever in 1938

In het onvolprezen geïllustreerde familie-weekblad voor Groningen en Noord-Drente ‘Het Noorden in Woord en Beeld’, Jaargang 13, 1937-1938, 11 maart 1938, bladzijde 29 is de hier afbeeelde foto van ut poasbulte sleep’m in Deever te bewonderen. Voor de volledigheid en de duidelijkheid is hier tevens de tekst bij de afbeelding weergegeven.

De voerman, die baas kan blijven over al deze vurige jongen ‘peerden’, kan ook gerust met een vierspan gaan rijden ! Ze trekken de wagen door de omgeving van Diever, om hem vol te laden met brandbaar materiaal voor de aanstaande Paaschvuren. Ze zijn er zeker vroeg genoeg mee bezig !

Aantekeningen van de redactie van het Deevers Archief
Het werkgebied van de redactie van ‘Het Noorden in Woord en Beeld’ beperkte zich blijkbaar niet alleen tot Groningen en het noorden van Drente, maar besteedde zo nu en dan ook aandacht aan Deever, in het zuid-westen van Drente.
In 1938 viel eerste paasdag op zondag 17 april. De poasbulte werd volgens de macht van de oude gewoonte op 18 april, op tweede paasdag, in de avond aangestoken.
In Deever werd heel vroeger de poasbulte gebouwd op de Poasbaarg an de Bosweg. In 1938 werd de poasbulte in de buurt van de vuilnisbelt gebouwd.
De redactie van het weekblad schrijft bewonderend over de schooljongens die al vanaf begin maart bezig waren met het slepen van brandbaar hout naar de poasbulte. En terecht ! Daar was tijd voor nodig. Dat gebeurde na schooltijd. De boerenkar werd getrokken door kinderen die op de lagere school zaten. De oudere jongens waren de bouwers van de poasbulte. Hoeveel vrachten konden de kinderen na schooltijd en voor zonsondergang omstreeks half zeven halen uit de bos ? Eén flinke vracht ? Dat was niet veel. Derhalve moesten ook de vrije schoolmiddagen worden besteed aan het slepen van brandstof, veelal takkebossen, naar de poasbulte.
De foto voor deze afbeelding is zeg maar even voor het gemak in maart 1938 gemaakt. De leeftijd van de jongens op de foto zal liggen tussen de 6 en 12 jaren. De jongste jongens zullen, in het geval zij nog leven, anno 2019 ongeveer 88 jaren oud zijn. Het zullen jongens uit de buurt van ut Kastiel zijn. Dus het is nog steeds mogelijk mannen, die als jongen op deze foto staan, te vinden en te interviewen ! Wie herkent jongens op de foto ?
De redactie denkt dat ook in 1939 en 1940 de poasbulte wel is gebouwd en in brand gestoken. In 1940 viel pasen op 24 en 25 maart, dat is ruim een maand voor het begin van de Tweede Wereldoorlog. In de Tweede Wereldoorlog zijn in Deever geen poasbult’n gebouwd en in brand gestoken. Pas in 1946 is in Deever de oude gewoonte gelukkig weer opgepakt.
De foto is gemaakt aan het begin van de Bosweg op de hoek van ut Kastiel. De Bosweg sloot toen nog niet met een haakse bocht aan op de Ten Darperweg. De jongens zijn op weg naar de bos. Van mr. Albertus Christiaan van Daalen, de eigenaar van het landgoed Berkenheuvel, hadden ze welwillend toestemming uit zijn bossen oud hout, snoeihout, afgevallen takken, enzovoort, te verzamelen voor de poasbulte. Achter de bomen van ut maarktturrein zijn enige huizen op ut Kastiel te zien. Links achter de betonnen palen en de buizen van de vroegere paardenmarkt ligt zo te zien een berg straatklinkers. Tot in de zestiger en zeventiger jaren van de vorige eeuw had de gemiente Deever de onhebbelijke gewoonte ut maarktturrein an de Bosweg als opslagplaats voor herbruikbare straatklinkers te gebruiken.
De grote vraag is aan alle personen die denken het Deevers te beheersen en aan alle personen die het Deevers nog niet beheersen, maar ijverig en ernstig bezig zijn met het leren van het Deevers: hoe wordt het in de tekst bij de foto gebezigde brabbelwoord ‘peerden’, waar het meervoud van het Nederlandse woord paard mee wordt bedoeld, in het Deevers geschreven ?

Posted in Deevers, Kastiel, Poasvuur sleep'm, Traditie | Leave a comment

Het zou een sieraad voor het dorp kunnen worden

De redactie van het Deevers Archief vond in het boek ‘Drente van ’t Verleden tot het Heden’ bijgaande tekening van het gotische kerkgebouw aan de brink van Deever en op bladzijde 41 van dat boek een stukje tekst over dit gotische kerkgebouw. Het boek is geschreven door dr. H. Blink en is in juli 1902 uitgegeven door C. Pet in Hoogeveen. De tekening is gemaakt door P. Krediet uit Lith. De redactie geeft navolgend de tekst over de gotische kerk.

De kerk te Diever behoort tot de oudste gebouwen uit het tijdperk der Gotische bouworde. Zij komt daarin overeen met die van Sleen, welke kleiner is. Op verschillende plaatsen vindt men nog tufsteen in de kerk verbouwd, welke wijst op een gebouw dat hier vroeger stond. De toren is niet buiten maar binnen de kerk opgetrokken, verrijst vierkant boven het dak, en eindigt in een naaldvormige spits. Het inwendige der kerk is niet meer wat zij eens was; de acht zuilen, waarop de gewelven rusten, bestaan nog, maar de gewelven zijn verdwenen, en hebben plaats gemaakt voor een vlakke zoldering. Alleen in de noorderzijbeuk vindt men nog iets van die vroegere gewelven aanwezig. Wanneer deze kerk weder hersteld werd in zijn oorspronkelijken toestand, zou het een sieraad voor het dorp kunnen worden.

Aantekeningen van de redactie van het Deevers Archief
Uit de tekst op bladzijde 41 van het boek ”Drente van ’t Verleden tot het Heden’ blijkt dat het kerkgebouw aan het begin van de twintigste eeuw al als een ruïne kon worden beschouwd. Deever moest toen nog ruim vijftig lange jaren wachten op een grondige restauratie.

Het valt op dat op de tekening weinig bomen in de kaarkhof (kaarketuun) zijn getekend. Let vooral ook op de slijtpaden die langs het kerkgebouw zijn getekend. De redactie heeft geen flauw benul waarom de tekenaar op de zuidgevel van de gemeentelijke toren vier kruizen heeft getekend. Muurankers ?
De tekenaar heeft de tekening van de gotische kerk te Deever niet ter plekke en rustig zittend op een stoeltje in de Heufdstroate gemaakt, maar heeft deze kerk tamelijk nauwkeurig overgetekend van een foto, die in 1898 is gemaakt. De redactie zou graag in het bezit komen van een scherpe scan van deze foto, want hij heeft slechts de beschikking over een niet zo scherpe voor opname in het Deevers Archief onbruikbare fotokopie. De redactie wil de afbeelding van de originele foto graag bij de hier afgebeelde tekening plaatsen.
De grote vraag is natuurlijk of het origineel van de hier afgebeelde tekening van de gotische kerk te Deever bewaard is gebleven en zo ja, waar deze dan is te vinden ?

Posted in Kerk aan de brink, Kunst, Tekening | Leave a comment

Ut kaarkepad over de Westeresch is vurneeld

Ut kaarkepad leup vrogger van de brink van Deever hen Wapse. Ut pad begun an de brink noast de pasterie van de hervormde kaarke, zeg mor woar now ut huus mit de naeme Iemenhof steet. Ut ièrste stuk van ut pad leup noast de akker mit de naeme Iemenhof en leup verder over de Westeresch hen de Westerdrift.
Bee ut dörpsbouwkundige ontwaarp van de uutbreiding op de Westeresch in de zestiger joar’n van de veurige eeuw hept see in Deever flink sitt’n sloap’m. Toe is un flink stuk van ut pad verneeld. Ut was in de tied dat Jan Cornelis Meiboom (die in de volksmond altied ome Kees wödde enuumd) nog burgemeister was. Ut ièrste stuk van ut pad haar nooit vurneeld meug’n wöd’n. Doodsönde. Ut pad is hiel old cultureel aarfgood. As ur twee woord’n waar’n woar burgemeister Jan Cornelis Meiboom (die in de volksmond altied ome Kees wödde enuumd) un hekel an haar, dan waar’n dat wè de woord’n ‘cultureel aarfgood’. As hiele skroale troost is de stroate in de buurte van ut vurneelde stuk van ut kaarkepad Kerkepad enuumd.
De redactie van ut Deevers Archief hef de dree kleur’nfoto’s van ut nog bestoande stuk van ut kaarkepad tot an de Westerdrift op 26 april 2018 emeuk’n.


Posted in Erfgoed, Westeresch | Leave a comment

Het verleden kan nu spreken in zijn eigen oude sfeer

In het tijdschrift Het Noorden in Woord en Beeld, Jaargang 13, 1937-1938, 11 maart 1938, verscheen op de twee middenpagina’s een fotoreportage over het interieur van het Schultehuis aan de brink van Deever. De tekst bij de foto’s in de reportage is in de hier opgenomen afbeelding van de twee middenpagina’s moeilijk te lezen, deswegen de redactie van het Deevers Archief deze tekst hier heeft opgenomen. 

Het Schultehuis te Diever
Diever (Dr.) kreeg een nieuwe attractie, nu het Schultehuis aan de Brink, de zetel der oude bestuurders, is gerestaureerd en binnen niet al te langen tijd voor het publiek toegankelijk wordt. De restauratie nam nogal eenigen tijd in beslag, maar heeft nu ook het in- en exterieur zoodanig gewijzigd, dat het verleden nu spreken kan in zijn oude, eigen sfeer.
Foto links boven:
We geven hier het huis met zijn kleine ruitjes in den eenvoudigen, strengen gevel.
Foto links onder en de foto daarnaast:
Links en hieronder: deze twee foto’s geven een prachtige, kloeke kast met sierlijk snijwerk, en een statig staande klok naast de zogenaamde bissekist.
Foto rechts boven:
Rechts: de familie De Vos van Steenwijk van de Lindenhorst zorgde voor aanvulling van het meubilair, zoodat reeds verscheiden antieke meubelstukken, geheel passend in deze omgeving, in het Schultehuis bewonderd kunnen worden. We geven hier ’n afbeelding van een oude, beschilderde ijzeren geldkist op de oude vloertegels.
Foto boven midden:
Links: in de opnieuw betegelde wanden prijken de kleuren der gebrandschilderde ramen, die versierd zijn met oude gezichten uit Diever in de 17e eeuw en met de wapens der familie Ketel en van Royen, eenmaal Schultes van Diever.
Foto onder rechts:
Hieronder: een mooi hoekje ! Bij de oude schouw zien we het spinnewiel en de haspel, met het keurige klokje er boven.

Aantekeningen van de redactie van het Deevers Archief
De Hoge Heren Van Het Onaantastbare Gelijk Van De Dienst Monumentenzorg in het verre Zeist hebben in 1938 hun fantasie de vrije loop gelaten en ongetwijfeld hun uiterste best gedaan het interieur van de zo genaamde Schultezaal tot het uiterste op te pimpen met een bij elkaar geraapte bonte verzameling ongetwijfeld heel waardevole, heel prachtige en heel antieke voorwerpen, afkomstig van het Provinciaal Museum van Oudheden en Geschiedkundige Voorwerpen in Drenthe. Zelfs de familie De Vos van Steenwijk leverde enige voorwerpen, ongetwijfeld in bruikleen, want die zo genaamde adel was wel zuinig op zijn spullen. Het resultaat was dat in het geheel niet gesproken kon worden van een eigen oude sfeer, maar wel gesproken kon worden van een oneigenlijke nepsfeer.
Het is bijvoorbeeld volstrekt niet voorstelbaar dat de vroegere bewoners van dit pand een beschilderde geldkist hadden. En ongetwijfeld hadden die bewoners eerder een staande klok dan een hangende klok. Het enige voorwerp dat wel in die ruimte zou kunnen hebben gestaan is de bissekiste.
Kortom Deever mag blij zijn dat die bij elkaar geraapte bonte verzameling antieke voorwerpen weer in het depot is verdwenen. Het is de vraag of Deever blij mag zijn dat in de zo genaamde Schultezaal nu een heel andere bonte verzameling voorwerpen van het zo genaamde oermuseum is te zien.
De grote vraag is aan alle personen die denken het Deevers te beheersen en aan alle personen die het Deevers nog niet beheersen, maar druk bezig zijn met het leren van het Deevers: wat is het Nederlandse woord voor bissekiste ?

Posted in Schultehuis | Leave a comment

Ten Darp – Schilderachtig dorpsgezicht – ± 1930

In het in 1999 verschenen fotoboekje ‘Diever, ie bint ’t wel …’ is de volgende tekst bij afbeelding 56 gepubliceerd. Op deze afbeelding van een prachtige ansichtkaart uit omstreeks 1930 is een Saksische boerderij in Ten Darp te zien.

In het dorp Diever stonden de boerderijen destijds in een grote groep bij elkaar. De bebouwing werd geheel omgeven door de Westeresch, de Noorderesch, de Heezeresch, de Molenesch en de Zuurlanderesch. In tegenstelling tot Diever ontstonden in Wapse destijds om de Binnenesch en de Aarlanden vijf kleine groepen boerderijen: Ten Have (’t Naove), Soerte, Veldhuizen, Veenhuizen en Ten Darp.
Hier zijn de boerderijen van Ten Darp te zien. Bij een groep Drentsche boerderijen ontstond veelal een brink, die als gemeenschappelijke ruimte werd gebruikt. In Ten Darp is de brink verdwenen, maar moet de hier zichtbare ruimte bij de boerderijen zijn geweest. De voormalige brink is op het oorspronkelijke kadastrale minuutplan uit 1832 goed te herkennen.
De tekst op de foto zegt genoeg, maar op dit Ten Darp en dan in de herfst passen ook goed de woorden van Vincent van Gogh die in 1883 bij zijn aankomst in Zweelo schreef: Het inrijden van het dorp was toch zoo mooi. Enorme mosdaken van huizen, stallen, schaapskooien, schuren. Hier zijn de woningen heel breed tusschen eikeboomen van een superbe brons.
De boerderij met de ziedbaander werd bewoond door Hendrik, Janna en Roelofje Koning. Roelofje is later met Jan Veenhuis getrouwd. In de boerderij daarachter woonden Johannes Hilberts (Jan Booij) en Klaasje Reinders. Het schuurtje in het midden hoorde bij deze boerderij. Het kleine huis naast het schuurtje met het boerderijtje daarachter werd bewoond door Frederik Ofrein en Hendrikje Jonkers. In de boerderij achter de toen al redelijk forse eik woonden Jacob van der Veen en Stina Haveman. Als de Wapser jeugd naar de catechisatie (kesaosie) of de muziek in Diever ging, dan was het schuurtje van Jan Booij het vaste verzamelpunt. De eik die zoveel sfeer geeft aan deze foto is nog niet zo lang geleden gekapt.

Aantekeningen van de redactie van het Deevers Archief
In 1999 was de redactie nog niet zo bezig met de juiste schrijfwijze van ut Deevers. Tegenwoordig volgt de redactie de Anne-Mulder-methode, dat wil onder meer zeggen dat de redactie bijvoorbeeld ’t Naove (Ten Have) nu schrijft als ’t Noave (Ten Have) en bijvoorbeeld kesaosie (catechisatie) nu schrijft als kesoasie (catechisatie), omdat in die Deeverse woorden niet de a-klank, maar de o-klank overheerst.
De redactie beschouwt deze prachtige zwart-wit ansichtkaart wel als een echt topstuk.
De redactie heeft de twee kleurenfoto’s gemaakt op 9 april 2013. Op de afbeelding van de zwart-wit ansichtkaart is van de boerderij aan de rechterkant één siedbaander te zien. Op de eerste kleurenfoto blijkt deze boerderij twee siedbaanders te hebben. Het kan best zo zijn geweest dat de boerderij eerst reikte tot ongeveer de groene container en later is uitgebreid tot zijn huidige vorm. Dat is nog te onderzoeken. Ok op de reet’n doake van disse boerdereeje greut wè oarig wat mos.
Op de twee kleurenfoto’s is te zien dat aan de achterkant van deze boerderij ook tamelijk grote deuren zitten, maar de redactie beschouwt deze niet als de deuren van een aachterbaander, want ie könt ur neet mit un waeg’n mit heuj hen binn’n.
Op de tweede kleurenfoto is aan de andere lange kant van deze boerderij geen siedbaander te zien. In het dak van het voorhuis aan de straatkant is nu een soort van dakkapel te zien.



Posted in Ansichtkaart, Baander, Boerderij, Siedbaander, Ten Darp, Topstuk | Leave a comment

Doe vandaege gien ding’n die ai ‘j mörn ok könt doon

Op de hoek van de Ketelstraat en het Kerkpad in Deever staat een pand, waarin tot 1 januari 2008 een huisdokterspraktijk werd uitgoefend en waarin de huisdokter met zijn familie woonde. Achtereenvolgens waren dat huisdokter Ludolf Dirk Broekema en huisdokter Djurre Dinkla.
Huisdokter Ludolf Dirk Broekema liet het pand nieuw bouwen (wanneer ?) en gaf het pand de Spaanse naam Mañana, wat zoveel betekent als: wees lui, stel vooral uit tot morgen wat je vandaag wel zou kunnen doen, maar nog niet hoeft te doen. Doe vandaege gien ding’n die ai ‘j mörn ok könt doon.
Huisdokter Ludolf Dirk Broekema liet bij de nieuwbouw boven de ingang van zijn huisdokterspraktijk an de kaante van ut kaarkepad een stukje kunst in de vorm van een mozaïekje aanbrengen. Zie de twee bijgevoegde kleurenfoto’s.
De redactie van het Deevers Archief zou graag willen weten wie de maker van dit mozaïekje is en wat de naam van het mozaïekje is.
Het kunstige objectje moet uitbeelden dat in vroegere autoloze tijden de huisdokter op het Friese en Groninger platteland zich in een koets met koetsier naar zijn patiënten liet vervoeren. Nogal elitair. Echter gewone dokters gingen in het autoloze tijdperk ook wel op het paard of op de fiets of lopend op huisbezoek.
Dokter Broekema deud ’t aans. Hee gung altied op sien moter mit anhangwaegntie hen sien pesjent’n. In de somer en in de winter. Bee mooi wièr en bee slecht wièr. En as ‘t ee’m kön in sien overhempie. Hee was had veur humsölf, mor hee was ok had veur sien pesjent’n. Hee is ur neet old mit ewöd’n.
De redactie van het Deevers Archief heeft de twee kleurenfoto’s op 2 januari 2017 toevallig in het voorbijgaan gemaakt.
Is het mozaïekje opgenomen in de plaatselijke kunstwerkenroute ?
Voor personen die het Deevers echt willen gaan beheersen, zoals kiender van Deeversen die ut Deevers neet meer van heur Deevers proat’nde vae en mow hept eleerd, of Drenthenierders (import) die druk en ernstig bezig zijn met een indeeveringscursus Deevers voor Drenthenierders, volgt hier de vertaling van de in ut Deevers geschreven alinea:
Dokter Broekema deed het anders. Hij ging altijd op zijn motor met aanhangwagentje naar zijn patiënten. In de zomer en in de winter. Bij mooi weer en bij slecht weer. En als het even kon in zijn overhemdje. Hij was hard voor zichzelf, maar hij was ook hard voor zijn patiënten. Hij is er niet oud mee geworden.

Posted in Kunst, Kunstig gemaakte object, Toevallige waarneming | Leave a comment

Plaesnaemböd Woatern in de gemiente Deever

De gemiente Deever, de gemiente Dwingel, de gemiente Vledder en de gemiente Oavelte gingen op 1 januari 1999 gedwongen op in een gemeente die abusievelijk de naam Westerveld kreeg, maar de naam Westenveld had moeten krijgen.
De degelijke gietijzeren naamborden die vroeger aan het begin van een gehucht, kluft, buurtschap, streek of dorp in de gemiente Deever stonden – zie als voorbeeld de bijgevoegde kleurenfoto van het naambord van de buurtschap Woatern – werden bij wijze van spreken in de nacht van 31 december 1998 op 1 januari 1999 om 0.00 uur met zeer geschwinde spoed en in erg gestrekte draf door de Lagere Heertjes Van De Voorkant Van Het Grote Fusiegeweld Van De Nieuwe Gemeente Westenveld geruimd. De redactie weet niet of ter plekke meteen of later of nooit het nieuwe naambord van dat gehucht, die kluft, die buurtschap, die streek of dat dorp is geplaatst.
De Lagere Heertjes Van De Voorkant Van Het Grote Fusiegeweld Van De Nieuwe Gemeente Westenveld werd het ruimen van één naambord van Woatern bespaard, want dat bord was met vooruitziende blik en tijdig in veiligheid gebracht door leden van de familie Krans (?) of door leden van de oudejaarsvereniging Tied Zat (?), per slot van rekening sneuvelde de gemiente Deever in de oudejaarsavond van 31 december 1998 om 24.00 uur.
Het geredde plaatsnaambord van Woatern hangt nu in de bijgebouwen van hotel-restaurant Villa Nova op Zorgvlied te pronken in de ruimte vóór de toiletten. Dit bord heeft zeker waarde voor toekomstige generaties en mag niet verloren gaan. De redactie van het Deevers Archief heeft de kleurenfoto van het plaatsnaambord Wateren in Villa Nova op 7 augustus 2015 gemaakt.
Op 7 september 2017 reageerde mevrouw Helena de Boer als volgt op het plaatsnaambord dat in Villa Nova hangt:
Dat is triest, dat bord hoort daar niet en dient te worden afgestaan en mogelijk herplaatst !
De redactie is het volledig eens met mevrouw Helena de Boer. Aan het begin van Woatern hoort een buurtschapsbord te staan. Maar dan uiteraard wel een tweetalig buurtschapsbord, waarop Wateren en Woatern staat. De redactie heeft alvast een voorbeeld bij dit bericht gevoegd.
Het is hoog tijd dat de Hoge Heren Van Het Grote Hooghaarlemmerdijkse Gelijk Van De Gemeente Westenveld laten blijken dat zij het uitermate belangrijk convenant voor het stimuleren van het gebruik van de Nedersaksische streektalen, in dit geval het Deevers in de gemiente Westenveld, volledig ondersteunen. En dat kan onder meer met tweetalige plaatsnaamborden. De redactie verwijst voor de volledigheid naar het bericht Deever möt ok op de plaesnaemböd’n.

Posted in De aandere kaante van de bos, Gemiente Deever, Villa Nova, Wateren | Leave a comment

We zitten hier zoo heerlijk en zoo goed

De redactie van het Deevers Archief is verzamelaar van (scans van) poststukken uit de Tweede Wereldoorlog, die betrekking hebben op de gemiente Deever. De redactie kwam onlangs in het bezit van bijgaande zwart-wit ansichtkaart.
Deze ansichtkaart van het Schultehuis aan de brink van Deever is op 22 september 1941 verstuurd aan de familie Van Veelen, Parcifalstraat 6 in Loosduinen, in de buurt van de Laan van Meerdervoort.
Op de achterkant van deze ansichtkaart staat de volgende tekst.

Beste Vrienden,
Wij zitten sedert verleden donderdag in Diever en we hebben prachtig weer.
Wat een boffers zijn we hè.
We zitten hier zoo heerlijk en zoo goed.
Morgen dinsdag ga ik naar huis en de meisjes nog een paar dagen naar Wijster bij Beilen.
Gegroet, J.H. Krijthe-Blaauw

In september 1941, in het tweede jaar van de Tweede Wereldoorlog, konden en wilden mensen blijkbaar nog ‘gewoon’ een paar dagen op vakantie naar Deever gaan. Toen konden en wilden mensen nog vinden ‘zoo heerlijk en zoo goed’ te zitten in Deever. Toen liepen in Deever nog geen Duitse soldaten op straat. Toen konden mensen nog een ansichtkaart van het Schultehuis aan de brink van Deever naar vrienden sturen, uiteraard niet wetende wat voor verschrikkelijke zaken zich later in de Tweede Wereldoorlog in dit Schultehuis zouden gaan afspelen.

Posted in Ansichtkaart, Schultehuis, Tweede Wereldoorlog | Leave a comment

Un inekleude ansichtkoate van de kaarke an de brink

Boekhandel Roelof (Roef) van Goor an de Kruusstroate in Deever gaf in januari 1975 het boekje ‘De historie en pre-historie van Diever in woord en beeld’ van Arend Mulder uit. Op bladzijde 94 – een afbeelding van deze bladzijde moet nog worden toegevoegd aan dit bericht – is een afbeelding van een oude ansichtkaart van de kaarke an de brink van Deever met de volgende tekst opgenomen. 

De Nederlands Hervormde Kerk
De aan Sint Pancratius gewijde en in Romaanse vorm gebouwde kerk staat hier nog verscholen tussen hoog geboomte.
Hoeveel kinderen zouden om deze aloude kerk wel hebben gespeeld, geravot, geknikkerd, verstoppertje gespeeld achter de pilaren, enzovoort ?
Veel oud-ingezetenen van Diever zullen hier nog dankbare jeugdherinneringen aan ophalen.
De boer met vork op de nek is mij niet bekend. Wellicht Aaldert ter Mast ?
Links zien wij nog even de afrastering van de brandkuil. Behoudens deze brandkuil dienden eveneens een kuil aan de weg naar Kalteren, de Doolhof en een kuil op het zogenaamde Bultien, ongeveer op de plaats waar nu het Groene Kruis-gebouw staat, om bij brand het bluswater te leveren. Niet te zien op deze foto is het zogenaamde baorhuussien (baarhuis) waar onder andere nog de zoon van klompenmaker Luier uit de Peperstraat lag opgebaard, die zich verdronken had in het Witteveen in ’t Oldendieverveld.

Aantekeningen van de redactie van het Deevers Archief
De kerk aan de brink van Deever was aan Sint Pancratius gewijd, nota bene toen deze een paar eeuwen geleden nog in gebruik was bij de rooms-katholieke geloofsgemeente van Deever. De hervormde geloofsgemeente van Deever doet sinds de heiligenbeeldenstorm niet meer aan heiligen, dus zeker ook niet meer aan Sint Pancratius en wil zeker niet ter kerke gaan in een gebouw die Pancratiuskerk wordt genoemd. Dus is het regelrechte onzin om het kerkgebouw nu nog te onpas Pancratiuskerk te noemen.
De redactie leeft in de veronderstelling dat vóór de Tweede Wereldoorlog in Deever meer braandkoel’n waren, dan de door Arend Mulder genoemde drie. De redactie zal proberen hier meer duidelijkheid over te verschaffen.
De geboren en getogen Deeverse Arend Mulder geeft aan dat het huidige Goene Kruis-gebouw an de Vlasstroate op ut Bultie staat.
De redactie heeft ut husie in de kaarketuun (kaarkhof) van de kaarke an de brink niet zelf meer meegemaakt, maar het meest aannemelijk is dat het diende als stalling voor de brandspuit, vanwege ruimtegebrek in het oude gemeentehuis. Het zou best zo kunnen zijn dat gestorven mensen daar in bepaalde gevallen ook tijdelijk werden opgebaard.
In het geval van de zoon van klompenmaker Johannes Leijer – door Arend Mulder abusievelijk Luier genoemd – kan het zo zijn geweest dat in het kleine huisje van Johannes Leijer te weinig ruimte was voor een lijkkist en daarom gebruik is gemaakt van ut husie in de kaarketuun.

In het eenvoudig uitgevoerde boekje ‘De historie en pre-historie van Diever in woord en beeld’ kon natuurlijk niet de ingekleurde versie van de op bladzijde 94 getoonde ansichtkaart worden opgenomen  
De hier afgebeelde ingekleurde ansichtkaart van het kerkgebouw van de Nederlands hervormde geloofsgemeente in Deever en de gemeentelijke toren is in 1914 verstuurd. Deze ingekleurde ansichtkaart is een topstuk. Ech wè.
De gemeentelijke toren is vaag achter de vele kalende iepen te zien. De kaarketuun (kaarkhof) was in die tijd gelukkig nog omringd deur glint’n. An de linkerkaante bint de glint’n van de braandkoele in de brink te seen. De boer die op de brink loopt draagt een vork op zijn nek.
De zwart-wit versie en de ingekleurde versie van deze prachtige ansichtkaart zijn omstreeks 1914 – inmiddels meer dan honderd jaar geleden – uitgegeven door boekhandel Hendrik ten Brink in Meppel (kaartnummer 211/2990). De redactie weet niet welke neringdoende in Deever deze kaart verkocht. De ingekleurde versie van deze ansichtkaart zal in de winkel duurder zijn geweest dan de zwart-wit versie van deze ansichtkaart.
De hier getoonde ansichtkaart is in 1914 gestuurd naar den heer G. Prins, Meester Schilder te Kuinre (de Kuunder) in Overijssel. De afzender was S. Prins, p/a G.S. Jonkman in Deever. Wat deed toch die S. Prins in Deever ? Was hij in de kost bij G.S. Jonkman ? Wie was toch die G.S. Jonkman ? Waar woonde toch die G.S. Jonkman in Deever ?
De postzegel op de ingekleurde ansichtkaart is op het postkantoor van Deever voorzien van een grootrondstempel. Deze werd op de Nederlandse postkantoren gebruikt na het kleinrondstempel, maar vóór de ingebruikname van het balkstempel. Een ansichtkaart die voorzien is van een gave postzegel en een grootrondstempel (uitgave 12 december 1900) heeft een grotere verzamelwaarde, dan een verstuurde ansichtkaart zonder dat stempel. Een ansichtkaart met een gave postzegel heeft echter een nog grotere verzamelwaarde als het grootrondstempel van een plaats op een ansichtkaart uit die plaats staat. En dat is bij de hier afgebeelde ansichtkaart het geval.
De redactie van het Deevers Archief heeft de kleurenfoto op 6 november 2019 gemaakt.

Posted in Ansichtkaart, Brink, Kerk aan de brink, Topstuk | Leave a comment

De woning van de heufdmeister an de Heufdstroate

Juffrouw Bregtje van der Land (zeer zeer velen hebben bij haar in de tweede klas gezeten) was schooljuffrouw aan de Openbare Lagere School van Diever. Ièrst in de skoele an de Heufdstroate, laeter in de skoele an de Tusschendarp. Zij woonde in het eerst gebouwde huis aan de Binnenesch en bleef daar wonen, totdat ze naar Frederiksoord verhuisde.
Zij had de hier afgebeelde prachtige zwart-wit foto uit 1935 in haar verzameling van zwart-wit foto’s. Ze was zo bereidwillig de redactie van het Deevers Archief toestemming te geven voor het scannen en publiceren van haar fraaie verzameling foto’s, zo ook de hier afgebeelde. De redactie zou graag willen weten wie de maker van deze foto is geweest.
Op de zwart-wit foto is onder de bomen (bepaald geen keurig in het gelid staande leilinden) de gemeentelijke woning van de heufdmeister te zien. In 1935 was meester Hendrik van Eisden de heufdmeister.
De redactie van het Deevers Archief herinnert zich dat in de vijftiger jaren van de vorige eeuw Pieter Zijlstra (die in de volksmond altijd ome Piet werd genoemd), hoofd van de Uitgebreide Lagere School (U.L.O.) in Deever, en zijn gezin in dit huis woonden. Dat zal dan tot eind 1957 zijn geweest, toen verhuisde de familie Zijlstra naar een nieuwe eigen woning an de Brinkstroate in Deever.
Let bij de zwart-wit foto vooral ook op de houten paal voor het huis met bovenin de porceleinen potjes voor het bevestigen van de draden voor de stroomvoorziening. De bovenkant van de houten paal was ter bescherming tegen neerslag en inwateren voorzien van een metalen mutsje.
In de Olde Möppeler (Meppeler Courant) van 13 januari 1958 verscheen een bericht van correspeondent Anne Mulder, waarin wordt gemeld dat de gemiente Deever de voormalige onderwijzerswoning heeft verkocht aan bloemist Jan Bolding voor f. 9110,- . Jan Bolding vestigde in het pand een bloemenzaak. Zie het bijgevoegde bericht. De redactie is op zoek naar een scherpe scan van een foto van Bloemenhuis Bolding. Wie helpt ?
In de Olde Möppeler (Meppeler Courant) van 4 oktober 1976 plaatste bloemist Jan Bolding een advertentie waarin hij na een grote verbouwing de heropening van zijn bloemenhuis aankondigde. Zie de bijgevoegde advertentie.
In de tachtiger jaren van de vorige eeuw (wanneer ?) werd in het pand Bloemenhuis Hofman gevestigd, waarna het pand in de loop der jaren weer verbouwingen heeft ondergaan.
De redactie van het Deevers Archief heeft de kleurenfoto van Bloemenhuis Hofman op 3 oktober 2012 gemaakt.


Posted in Diever, Hoofdstraat, Neringdoende, Openbare Lagere School Diever | Leave a comment

Deever möt ok op de plaesnaemböd’n

Aan het begin van 2019 plakte de actiegroep Dreins op Stee over een aantal plaatsnaamborden een tweetalig plaatsnaambord. Helaas zat Deever daar niet bij. De actiegroep riep de provincie Drenthe en de Dreinse gemient’n op het Dreins zichtbaar te maken in de openbare ruimte.
De redactie van het Deevers Archief is eveneens uitermate sterk voorstander -liever vandaag nog dan morgen- van het plaatsen van tweetalige naamborden in de gemiente Deever en de andere deelgemeenten van de gemeente Westenveld, te weten de gemiente Oavelte, de gemiente Dwingel en de gemiente Vledder.
De redactie komt vaak in Zuid-Limburg. Daar is het gebruik van tweetalige plaatsnaamborden al jaren geleden ingevoerd, zie bijvoorbeeld een plaatsnaambord van Gulpen/Gullepe. Zo ook in Friesland.
En het besluit tot plaatsing van tweetalige plaatsnaamborden moet voor de Hoge Heren Van Het Grote Hooghaarlemmerdijkse Gelijk Van De Gemeente Westenveld, die voor het overgrote deel niet Dreins kunnen en willen spreken, toch wel een kleine moeite zijn, want in bijvoorbeeld de gemiente Deever zijn vast wel heel wat mensen te vinden (crowd-funding), die mee willen betalen aan het aanschaffen, plaatsen en onderhouden van deze tweetalige plaatsnaamborden. Dat hoeft de gemeente Westenveld geen belastinggeld te kosten. Dan kunnen de Hoge Heren Van Het Grote Hooghaarlemmerdijkse Gelijk Van De Gemeente Westenveld, die voor het overgrote deel niet Dreins kunnen en willen spreken, die paar benodigde belastingcenten in de gemeentekas houden.
Bijvoorbeeld op het nu gebruikte plaatsnaambord van Deever moet in de Deeverse streektoal ook Deever komen te staan. Zie de bijgevoegde kleurenfoto, die de redactie op 3 september 2018 heeft gemaakt.
Wat bij deze foto opvalt is dat de regelzucht van de Hoge Heren Van Het Grote Verkeerskundige Gelijk Van De Gemeente Westenveld verontrustend is, want de Heren achten het nodig hier aan beide kanten van de weg een plaatsnaambord met een verkeersbord RVV-A01-30 te plaatsen. Het belastinggeld dat gebruikt is voor het plaatsnaammeubilair dat links op de foto is te zien, is weggegooid belastinggeld. Dat meubilair moet met geschwinde spoed en in gestrekte draf worden gesloopt. Bovendien staat dat meubilair gevaarlijk dicht langs de kant van de verharding. Het 30-kilometerbord dat aan de linkerkant op de foto is te zien, is bovendien overbodig, want rechtsgeldige verkeersborden staan aan de rechterkant van de weg. Hoe minder borden langs de weg staan, hoe duurzamer de omgeving overkomt.
De redactie heeft van het tweetalige plaatsnaambord Diever/Deever alvast een voorbeeld bijgevoegd. Maar wat vindt de trouwe bezoeker van het Deevers Archief van het gebruik van tweetalige plaatsnaamborden in de gemeente Westenveld ? Laat het de redactie vooral weten !
In oktober 2018 hebben zeven regionale overheden (de provincies Drenthe, Friesland, Gelderland, Groningen en Overijssel en de gemeenten Oost- en  Weststellingwerf (die gemeenten wel !) een uitermate belangrijk convenant getekend om het gebruik van het Nedersaksisch als streektaal te stimuleren, om het Nedersaksisch levend te houden. Het hele Nedersaksische taalgebied loopt van de Achterhoek, de Veluwe, Overijssel, Drenthe, Groningen via Noordoost-Duitsland tot aan Denemarken. Zie het geel gemarkeerde deel op bijgaande afbeelding van het Nedersaksisch taalgebied.
Met het plaatsen van tweetalige plaatsnaamborden in de gemeente Westenveld kunnen de Hoge Heren Van Het Grote Hooghaarlemmerdijkse Gelijk Van De Gemeente Westenveld, die voor het overgrote deel niet Dreins kunnen en willen spreken, een heel eenvoudig politiek schadeloos begin maken met het gebruik van de streektaal in de openbare ruimte. Het is een druppeltje op een gloeiende plaat, maar laat die kans op een politiek succesje niet voorbijgaan ! Want als onder een plaatsnaambord, dat publiek eigendom is, wel gratis reclame wordt gemaakt voor een bulkend rijke private – bovendien fors door de provincie gesubsidieerde – toneelvereniging, die alleen maar in het Hooghaarlemmerdijks en niet in het Dreins vertaalde Engelse toneelstukken van Sjakie uut Spier opvoert in een openluchttheater (zitten de bezoekers nog steeds niet onder een dak ?), dan kan en moet op het plaatsnaambord zelf probleemloos reclame worden gemaakt voor het Nedersaksisch, veur de Deeverse naeme van ut dörp Deever.

Posted in Deeverse dialect, Diever | Leave a comment

De Van-Osbaank in ut Van-Oskaampie

De redactie citeert het volgende uit het bericht Burgemeester Van Osbank verhuisde, dat verscheen in de Olde Möppeler (Meppeler Courant) van 23 november 1962.
Door deze verplaatsing is er nu ook de gelegenheid gekomen om van de entourage van de bank iets aantrekkelijkers te maken. Bij de bank komt een plantsoen, bestaande uit een wandelpad, rozenbeplanting en gazon. Het laatste gedeelte van de Hoofdstraat tot een lengte van ongeveer 80 meter komt te vervallen. Het daardoor vrijkomende terrein zal met enig geboomte worden beplant. De Hoofdstraat zal een nieuwe haakse aansluiting op de betonweg krijgen met in- en uitvoegstroken en een verkeersgeleiding. Uit verkeersoogpunt is dit een grote verbetering. Uit een toespraak op rijm van de Dieverse volksdichter Koert Timmerman, uitgesproken bij de officiële aanbieding van de bank in november 1939, citeren we: “Zo’n stenen bank, zij kan er tegen. Zij scheurt niet van de zon, zij smelt niet van de regen.” Bij de verplaatsing is weer eens gebleken, dat deze bewering juist is geweest.
De hier getoonde zwart-wit ansichtkaart was vanaf november 1965 te koop bij Levensmiddelenbedrijf Albert Kuiper (Aubert Kuper), Diever (Dr.), telefoon 05219-1221. De redactie zou graag van de echte fanatieke verzamelaars van ansichtkaarten uit de gemiente Deever willen weten of van deze ansichtkaart oudere uitgaven bestaan. Wie reageert ?
Op de ansichtkaart uit 1965 is inderdaad op ut kaampie een soort van plantsoen met een wandelpad, rozenbeplanting, een gazon, jonge bomen en een greppel te zien. Bij de haakse aansluiting van de Heufdstroate op de betonweg zijn echter geen in- en uitvoegstroken te bekennen.
De redactie van het Deevers Archief heeft de twee kleurenfoto’s op donderdag 4 november 2017 gemaakt. Wellicht heeft de redactie het geluk of de pech gehad de laatste kleurenfoto’s van de Van Osbaank op deze plek te hebben gemaakt. De redactie verzoekt mensen die na 4 november 2017 nog foto’s van deze in veldkeien ingebouwde zitbank hebben gemaakt, een digitale versie van deze foto’s naar de redactie te sturen, teneinde deze in het Deevers Archief te kunnen tonen.
Het plantsoen met het wandelpad en de rozenbeplanting is al lang verdwenen, de jonge bomen en de na 1965 bijgeplante bomen zijn al flink gegroeid. De redactie merkt op dat in de twee bloembakken in de Van Osbank geen bloemen staan. Zijn deze wegbezuinigd ? De redactie ontwaart rechts van de Van Osbaank een zitbankje. Hebben de Hoge Heren Van De Voorkant Van Het Grote Gelijk Van De Inrichting Van De Openbare Ruimte Van De Gemeente Westenveld dit zitbankje daar speciaal neer laten zetten, in de wetenschap dat niemand voor zijn plezier op het Van Osbankje tussen de veldkeien zonder bloemen in de twee bloembakken gaat zitten ?
Inmiddels heeft de tijd wel flink zijn tanden in de grote berg Deeverse veldkeien gezet. Dat regen en wind en zon en vorst en de stikstof en andere stoffen in de lucht vooral flink hun werk mogen doen. Dat het geen symbool voor de eeuwigheid moge zijn, eeuwig is wel heel erg lang. Dat het een symbool van Shakespeariaanse aftakeling en vergankelijkheid moge zijn.


Posted in Ansichtkaart, Burgemeester Van Osbank, Gemiente Deever | Leave a comment

De Van Osbaank wödde in 1962 un stukkie vusleept

In de Olde Möppeler (Meppeler Courant) van 23 november 1962 verscheen het volgende bericht over de verplaatsing van de Burgemeester van Osbank, die de inwoners van de gemiente Deever op 16 november 1939 als een bijzonder oorspronkelijk afscheidsgeschenk aanboden aan de pensionerende burgemeester Hendrik Gerard van Os.

Uit de gemeente Diever
Burgemeester Van Osbank verhuisde
Diever – Komende over de betonweg uit de richting Steenwijk wordt één der eerste kennismakingen met ons dorp gevormd door de Burgemeester van Osbank, een uit veldkeien opgebouwde monumentale bank aangeboden door de bevolking van de gemeente Diever aan wijlen burgemeester H.G. van Os bij het beëindigen van diens ambtsperiode op 16 november 1939. 
In de loop van de sedertdien verlopen 23 jaren trad vooral door het toenemende verkeer steeds duidelijker aan het licht, dat deze bank staande op het punt, waar de Hoofdstraat op de betonweg uitmondt, te dicht op deze laatste weg stond en het uitzicht belemmerde voor het verkeer, dat, komende vanaf de Hoofdstraat, de betonweg richting Wapse wilde oprijden.
Omdat zich achter de bank een aan de gemeente toebehorend stukje weiland in de vorm van een driehoek bevindt, kwam het gemeentebestuur op het idee de bank te verplaatsen naar een plek in dit weiland, ongeveer gelegen tegen de tuin van het perceel Hoofdstraat 1.
Deze verplaatsing is deze week een feit geworden. Een gemakkelijk karweitje was het niet. Een kraanwagen van de N.V. DABO-EDS uit Meppel moest er aan te pas komen om het gevaarte van naar schatting 17 ton te doen verhuizen. Door deze verplaatsing is er nu ook de gelegenheid gekomen om van de entourage van de bank iets aantrekkelijkers te maken. Bij de bank komt een plantsoen, bestaande uit een wandelpad, rozenbeplanting en gazon.
Het laatste gedeelte van de Hoofdstraat tot een lengte van ongeveer 80 meter komt te vervallen. Het daardoor vrijkomende terrein zal met enig geboomte worden beplant. De Hoofdstraat zal een nieuwe haakse aansluiting op de betonweg krijgen met in- en uitvoegstroken en een verkeersgeleiding. Uit verkeersoogpunt is dit een grote verbetering.
Uit een toespraak op rijm van de Dieverse volksdichter Koert Timmerman, uitgesproken bij de officiële aanbieding van de bank in november 1939, citeren we: “Zo’n stenen bank, zij kan er tegen. Zij scheurt niet van de zon, zij smelt niet van de regen.”
Bij de verplaatsing is weer eens gebleken, dat deze bewering juist is geweest.

Aantekeningen van de redactie van het Deevers Archief
De redactie heeft aan het vertrek van Hendrik Gerard van Os als burgemeester van de gemiente Deever aandacht besteed in het bericht Goan en koo’m van de burgemeister in Deever.
Dat de gemiente Deever voor het verslepen van de Burgemeester van Osbank (die in de volksmond ‘de Van Osbaank’ wordt genoemd) naar zijn nieuwe plaats een kraanwagentje van het busbedrijf N.V. DABO-EDS (de DABO) kon inzetten, dat hoeft niet zo verwonderlijk te zijn, als men weet dat burgemeester Jan Cornelis Meiboom (die in de volksmond altijd ome Kees werd genoemd) in die jaren als vertegenwoordiger van de gemiente Deever lid was van de raad van commissarissen van het busbedrijf N.V. DABO-EDS (de DABO). In die hoedanigheid heeft ome Kees dat kraanwagentje vast wel voor een dagje trekken en zeulen kunnen ritselen en regelen bij de directie van het busbedrijf. Ouwe jongens, krentewegge. Ech wè. Burgemeester Meiboom (die in de volksmond altijd ome Kees werd genoemd) en als commissaris gratis in de bussen van N.V. DABO-EDS (de DABO) mocht reizen, zal daarvoor wellicht speciaal een dienstreisje naar de directie in Meppel hebben gemaakt.
De redactie van het Deevers Archief kreeg in de jaren 2000-2008 bij zijn bezoeken aan wijlen Anne Mulder – un echt Deevers proatende echte Deeverse uut de Aachterstroate (iene van Lamme Bas) – die eerst an de Kloosterstroate in Deever, daarna in Gasselte en later in Assen woonde – steeds van hem verhalen, schrijfsels, artikelen, krantenknipsels, documenten en foto’s over Deever ter hand gesteld met de bedoeling deze voor hem al dan niet in geredigeerde vorm te publiceren in Opraekelen, het papieren clubblad (papier is in Deever nog steeds erg geduldig) van de ingedutte en vastgeroeste heemkundige vereniging uut Deever. Dat bleek met het zittende bestuur tot de onmogelijkheden te behoren. De redactie is en blijft liefhebber van wakkere en goed gesmeerde verenigingen. De redactie toont daarom het materiaal van Anne Mulder zoveel als mogelijk is en beetje bij beetje in het Deevers Archief.
Omdat de afbeelding in het bericht in de Olde Möppeler (Meppeler Courant) niet zo scherp is, maar wel net te zien is dat de lompe klomp veldkeien in de zele hangt, toont de redactie in dit bericht drie door Anne Mulder gemaakte scherpe zwart-wit foto’s van de versleping van de lompe klomp veldkeien.
Het artikel in de Olde Möppeler (Meppeler Courant) is met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid geschreven door Anne Mulder, de Deeverse correspondent van de Olde Möppeler (Meppeler Courant). Hij was in 1962 nog niet verhuisd naar Gasselte. De foto in het krantenbericht was niet aanwezig in de verzameling van Anne Mulder. De redactie weet niet of dorpsfiguur en dorpsfotograaf Harm (Haarm) Hessels ook al in 1962 foto’s maakte van Deeverse gebeurtenissen, die werden opgenomen bij berichten in de Olde Möppeler (Meppeler Courant). Wie kan hier duidelijkheid over verschaffen ?
Op de eerste zwart-wit foto staat aan de linkerkant en op de tweede zwart-wit foto staat aan de rechterkant gemeentechauffeur Hendrik Wiltinge uut de Bolderhook an de Deeverbrogge te kijken naar het verslepen van de Van Osbaank over de betonweg. De redactie weet niet wie de politieagent is, die op de eerste zwart-wit foto aan de rechterkant is te zien. Van Voorst ? Temmingh ? De Jong ? De Lange ? Kaman ? Van Guldener ? Op de derde zwart-wit foto is de Van Osbaank op zijn nieuwe plaats te zien, vlak bee’j de heede van de tuun van ut puceel Heufdstroate 1.
De redactie heeft het vermoeden dat het tweedehands ogende kraanwagentje van de N.V. DABO-EDS (de DABO) een kraanwagentje van het in Duitsland gestationeerde Amerikaanse leger is geweest. Op de eerste zwart-wit foto is te zien dat het kraanwagentje de grootste moeite heeft met het in gang trekken van de lompe zware klomp veldkeien op de betonweg.
In het bericht in de Olde Möppeler (Meppeler Courant) is sprake van de betonweg. De rondweg over de zeer kwetsbare Noordesch van de Bosweg tot aan het begin van de Hoofdstraat was gemaakt van asfaltbeton en niet van cementbeton, wellicht werd en wordt nog steeds dit stukje weg in de volksmond daarom gewoon de betonweg genoemd.

Posted in Alle Deeversen, Burgemeester Van Osbank, Gemiente Deever | Leave a comment

Schilderij ‘Landweg in Zorgvlied’ van Hans Kuiper

De redactie van het Deevers Archief vindt bij het digitaliseren van zijn papieren archief, bestaande uit vooral veel dozen en veel mappen en veel ordners met veel foto’s, kranten- en tijdschriftenknipsels, reclamemateriaal, folders uut de gemiente Deever, en zo voort, en zo voort, en zo voort, zo nu en dan een door hem belangwekkend geachte foto. In dit geval betreft het een foto van een schilderij van de schilder Hans Kuiper.

De in Deever geboren fotograaf en kunstschilder Hans Kuiper maakte van enige onderwerpen op Zorgvlied ook een schilderij. In de catalogus van zijn kleinzoon Hermannus Deuling is onder nummer 110 het schilderij ‘Landweg in Zorgvlied’ te vinden. Hij maakte dit schilderij in opdracht van de gebroeders Lodewijk Guillaume en Julius Johannes Verwer.
Hans Kuiper schilderde dit doek tussen 1900 en 1910, de precieze datum staat niet vermeld in de hiervoor genoemde catalogus. De redactie heeft het vermoeden dat Hans Kuiper eerst een foto van de situatie ter plekke heeft gemaakt en dat hij vervolgens in zijn atelier in Noordwolde het schilderij heeft gemaakt met behulp van de foto.
Het schilderij ‘Landweg in Zorgvlied’ heeft lange tijd in de stad Vancouver in Canada gehangen, maar is in ruil voor twee flessen jenever van eigenaar veranderd en hangt nu weer in Nederland.
De redactie van het Deevers Archief heeft geen idee welke landweg op Zorgvlied hier is geschilderd. Vaag zijn aan de rechterkant de contouren van een boerderijtje te zien. Het lijkt alsof aan de linkerkant tussen de bomen ook een bouwwerk is waar te nemen.
De redactie heeft de zwart-wit foto van het schilderij in 1998 gemaakt bij kleinzoon Hermannus Deuling, die toen de eigenaar van het in nogal slechte staat verkerende schilderij zonder lijst was. De redactie weet niet wie nu de eigenaar van het schilderij is en waar het schilderij nu aan de muur hangt of op zolder staat.

Posted in Hans Kuiper, Kunst, Schilderij, Zorgvlied | Leave a comment

Goan en koo’m van de burgemeister in Deever

De redactie van het Deevers Archief vindt bij het digitaliseren van zijn papieren archief, bestaande uit vooral veel dozen en veel mappen en veel ordners met veel foto’s, kranten- en tijdschriftenknipsels, reclamemateriaal, folders uut de gemiente Deever, en zo voort, en zo voort, en zo voort, zo nu en dan een door hem voor het Deevers Archief belangwekkend geacht knipsel.
Het gaat in dit geval om bijgaand knipsel (een hele bladzijde) dat de redactie ooit op een verzamelbeurs in Utrecht kocht voor een paar guldens. Op de achterkant van dit knipsel is noch de bron, noch de datum van publicatie vermeld. Na diepgaand onderzoek ontdekte de redactie dat de foto-reportage is gepubliceerd op bladzijde 4 van het tijdschrift Het Noorden In Woord En Beeld, Jaargang 15, 1939-1940, nummer 37, 24 november 1939.

Burgemeesters-afscheid en installatie te Deever
Een plechtigheid vol ernst en hartelijkheid had Woensdag 15 November te Diever plaats, toen Burgemeester H.G. van Os afscheid nam van deze gemeente, waaraan hij zijn beste krachten heeft gewijd en oprecht dank en waardering heeft geoogst. Het mooie oude Schultehuis was de plaats van deze plechtigheid. Den Donderdag daarop bood de burgerij een monumentale bank aan, die de tijden kan tarten. De overdracht had plaats, waar de oude en nieuwe weg naar Wapse samenkomen. Uit alle buurtschappen der gemeente zijn de keien voor deze bank aangevoerd, zoodat zij een symbool is geworden van een groote gemeenschappelijke dankbaarheid. Ondanks het slechte weer was er een groot publiek (waaronder ook de schooljeugd) aanwezig.

Foto links boven op de afbeelding
Op onze foto zijn de Burgemeester en Mevrouw op deze bank gezeten, terwijl de Commissie terzijde staat.
Foto rechts boven op de afbeelding
De scheidende burgemeester van Diever hield bij al het moderne ook de folkloristische traditie in eere, met name het Palmpaaschfeest voor de jeugd. Het was daarom een zeer aardig en toepasselijk idee om door de schoolkinderen een fraaie foto van dat feest aan te bieden.

Nauwelijks was de aandacht ten volle gevestigd op het afscheid van den Burgemeester van Diever, of op 18 November reeds had de blijde intocht en installatie plaats van zijn ambtsopvolger, den heer Meyboom. Met vertrouwen is ieder hem tegemoet getreden, zoodat met gerustheid voorspeld kan worden, dat op de 40-jarige ambtsperiode van den scheidenden burgemeester in het belang van Diever nu door jongere kracht zal worden voortgebouwd. De kennismaking was wederkeerig hartelijk en vol vertrouwen, eigenschappen die in deze zware tijden wel extra noodig zijn. Moge de geïnstalleerde Burgemeester hier een groote voldoening vinden bij zijn arbeid.

Foto links in het midden van de afbeelding
De ontvangst had plaats op de grens der gemeente bij Havelte. Vervolgens trok een stoet door ruiters en muziek voorafgegaan naar Diever, waar zich voor het Schultehuis een groote menigte had opgesteld
Foto rechts in het midden van de afbeelding
Bij aankomst te Diever werden de Burgemeester en Echtgenoote door de voor het Schultehuis opgestelde schoolkinderen toegezongen.
Cirkelvormige foto aan de rechterkant van de afbeelding
Het gewichtige moment: wethouder van Wester hangt de heer Meyboom de ambtsketen om.
Foto links onder op de afbeelding
Burgemeester Meyboom spreekt zijn installatie-rede uit.
Foto rechts onder op de afbeelding
Een achttal Drentsche meiskes in oude historische costuums serveerden in de oude Schultezaal de thee.

Aantekeningen van de redactie van het Deevers Archief
Het afscheid nemen van een oude burgemeester en het installeren van een nieuwe burgemeester was in de gemiente Deever echt geen vaak voorkomende gebeurtenis. Integendeel !
Burgemeester Hendrik Gerard van Os is geboren op 16 november 1874 in Frederiksoord en is overleden op 9 oktober 1958 in ’s Gravenhage. Hendrik Gerard van Os was niet weg te branden van het Deeverse pluche. Hij is van 1 augustus 1900 tot en met 15 november 1939, dus ruim 39 jaren lang burgemeester van de gemiente Deever geweest. Dat was wè hiel aarg lange.
Burgemeester Jan Cornelis Meiboom (Meijboom ?, Meyboom ?) (die in de volksmond altijd ome Kees werd genoemd) is geboren op 9 april 1910 in Oldemarkt en is overleden op 11 februari 1989 in Bilthoven. Burgemeester Jan Cornelis Meiboom (die in de volksmond altijd ome Kees werd genoemd) was, zelfs vlak na de Tweede Wereldoorlog, niet weg te branden van het Deeverse pluche. Hij is van 15 november 1939 tot in mei 1975, dus ruim 35 jaren lang burgemeester van de gemiente Deever geweest. Dat was wè hiel aarg lange.
Het afscheid van burgemeester Hendrik Gerard van Os en de installatie van burgemeester Jan Cornelis Meiboom (die in de volksmond altijd ome Kees werd genoemd) vonden aan de Brink van Deever merkwaardigerwijs niet plaats in ut olde gemientehuus, moar in ut Schultehuus, dat na de mislukte restauratie in 1935-1937 beschikte over een ruimte, die in de foto-reportage Schultezaal wordt genoemd. Die ruimte was heel erg opgepimpt en was een soort van toonkamer geworden van geleende oude spullen van elders uit de provincie. Zie op de afbeelding de foto rechts boven en de foto links onder.
De redactie weet nog niet of het afscheidspraatje van burgemeester Hendrik Gerard van Os en het installatiepraatje van burgemeester Jan Cornelis Meiboom (die in de volksmond altijd ome Kees werd genoemd) bewaard zijn gebleven in het archief van de gemiente Deever.
De traditie van het plaatsen van zitbankjes in de openbare ruimte op eigen intitiatief van en met eigen geld van de inwoners van de gemiente Deever is in 1939 begonnen met de enigszins groot en lomp uitgevallen ongetwijfeld massieve troon van veldkeitjes voor burgemeester Hendrik Gerard van Os. In het veen keek men niet zo op een turfje. In de gemiente Deever keek men ook niet zo op een veldkeitje.
Op de foto links boven op de afbeelding is te zien dat Hendrik Gerard van Os en zijn echtgenote Saakje Lena van der Veen even voor het maken van de foto zijn gezeten op hun troon van veldkeitjes. Dat is waarschijnlijk de eerste en de laatste keer geweest dat zij daar hebben gezeten. 

Posted in Burgemeester Van Osbank, Gemiente Deever | Leave a comment

Alle sukersakkies van ut eup’mlochtspel ?

In het openluchttheater an de Shakespearebrink (vrogger Bolderbrink) in het Grünedal bee’j Deever wordt op een aantal avonden in de zomer als eup’mlochtspel (openluchtspel) een toneelstuk van Sjakie uut Spier opgevoerd.
In de pauze van het eup’mlochtspel konden de bezoekers in de zestiger en zeventiger en tachtiger jaren van de vorige eeuw in het halfdonker en bijna op de tast buiten het theater bijvoorbeeld een kopje koffie of een kopje thee drinken.
De kristalsuiker voor de koffie en de thee zat dan in een speciaal voor dat jaar gemaakt sukersakkie. En er waren natuurlijk altijd bezoekers die dat sukersakkie of enige sukersakkies leeg of nog gevuld in de zak of in de tas stopten, mee naar huis namen en vervolgens opnamen in een verzameling sukersakkies, jaar in jaar uit.
De hier getoonden sukersakkies en de soortgelijke sukersakkies uit andere jaren zijn helaas wel als eerste symptomen van de Shakespearitis in Deever te beschouwen. Ech wè.
De redactie van het Deevers Archief is in zijn geheel niet bevattelijk voor het Shakespearitis-virus, maar is vanwege het zoveel mogelijk vastleggen van het vrogger in de gemiente Deever wel voortdurend op zoek naar een exemplaar van alle ooit voor het eup’mlochtspel gemaakte sukersakkies.
Wie heeft toch een exemplaar van al die ontbrekende sukersakkies ? De redactie zou graag van bezoekers van het Deevers Archief een goede scan van de in dit bericht nog ontbrekende sukersakkies toegezonden willen hebben. De redactie is die bezoekers bij voorbaat bijzonder erkentelijk en zal het betreffende sukersakkie met geschwinde spoed en in gestrekte draf opnemen in de navolgende galerij van afbeeldingen.
De redactie weet niet of voor enige jaren vóór 1963 ook speciaal voor het openluchtspel sukersakkies zijn gemaakt. Wie kan de redactie daarover informeren ?
De redactie weet niet of na 1900 ook nog speciaal voor het openluchtspel sukersakkies zijn gemaakt. Wie kan de redactie daarover informeren ?
De sukersakkies van 1989 en 1990 zijn van een enigszins kleiner formaat dan de sukersakkies van vroegere jaren.
De redactie is vooral op zoek naar een goede scan van ut sukersakkie of un plakplaetie met daarop de gegevens van het openluchtspel Peer Gynt, dat in 1949 is opgevoerd.
De redactie is ook op zoek naar de originele tekening van de afbeelding op de sukersakkies ! Wie kan gegevens hierover aan de redactie verstrekken ? Let bij de tekening op un sukersakkie vooral op de vlag met het wapen van de gemiente Deever, die aan de toeter van de heraut hangt.
Op sommige van de afgebeelde sukersakkies zaten enige koffievlekken. De redactie biedt zijn verontschuldingen aan voor enige wat verfomfaaid en niet zo strak ogende sukersakkies.
De redactie merkt op dat in de titel van ut sukersakkie uit 1983 een Freudiaanse verschrijving zit, want ‘Winteravondsprookje’ moet zijn ‘Wintersprookje’ (The winter’s tale). De ontwerper van ut sukersakkie (ome Kees of tante Nel ?) is in de war geweest met ‘Een midzomeravonddroom’ en met ‘Driekoningenavond’, immers het spel werd en wordt (nog wel) in Deever in de avond in de open lucht gespeeld, dus (nog) niet onder een dak. Deze Freudiaanse verschrijving van ‘Wintersprookje’ is ook te vinden in de webstee van de toneelvereniging Deever.

De redactie toont hierbij vooralsnog een afbeelding van ut sukersakkie van de volgende openluchtspelen:
– 1963 – Julius Ceasar (Julius Ceasar), geschreven in 1599;
– 1964 – De storm (The tempest), geschreven omstreeks 1611;
– 1965 – Een midzomernachtdroom (A Midsummer Night’s Dream), geschreven in 1600;
– 1966 – Naar het u bevalt (As you like it), geschreven omstreeks 1599;
– 1967 – De feeks wordt getemd (The taming of the screw), geschreven tussen 1590 en 1594;
– 1968 – Het spel der vergissingen (The comedy of errors), geschreven omstreeks 1592-1594;
– 1969 – De vrolijke vrouwtjes van Windsor (The merry wives of Windsor), geschreven omstreeks 1597;
– 1970 – Een midzomernachtdroom (A Midsummer Night’s Dream), geschreven in 1600;
– 1971 – Driekoningenavond (Twelfth Night, or what you will), geschreven tussen 1599 en 1601;
– 1972 – De koopman van Venetië (The merchant of Venice), geschreven in 1596 of 1597;
– 1973 – Romeo en Julia (Romeo en Juliet), geschreven omstreeks 1595;
– 1974 – Naar het u bevalt (As you like it), geschreven omstreeks 1599;
– 1976 – Leer om leer (Measure for measure), geschreven in 1603 of 1604;
– 1977 – De storm (The tempest), geschreven omstreeks 1611;
– 1978 – Het spel der vergissingen (The comedy of errors), geschreven omstreeks 1592-1594;
– 1980 – Een midzomernachtdroom (A Midsummer Night’s Dream), geschreven in 1600;
– 1981 – Driekoningenavond (Twelfth Night, or what you will), geschreven tussen 1599 en 1601;
– 1983 – Wintersprookje (The winter’s tale), geschreven in de periode 1610-1611);
– 1984 – Naar het u bevalt (As you like it), geschreven omstreeks 1599;
– 1987 – De storm (The tempest), geschreven omstreeks 1611;
– 1988 – Een midzomernachtdroom (A Midsummer Night’s Dream), geschreven in 1600;
– 1989 – Othello (The tragedy of Othello), vermoedelijk geschreven in 1603 of 1604;
– 1990 – Hamlet (The Tragedy of Hamlet, Prince of Denmark), geschreven tussen 1600 en 1602.

Voor personen die het Deevers echt willen gaan beheersen, zoals kiender van Deeversen die het Deevers neet meer van heur Deevers proat’nde vae en mow hept eleerd, of Drenthenierders (import) die druk en ernstig bezig zijn met een indeeveringscursus Deevers voor Drenthenierders, volgt hier de vertaling van de titel van dit bericht:
Alle suikerzakjes van het openluchtspel.

 

Posted in Openluchtspel, Shakespearitis, Sukersakkie | Leave a comment

De veroordeling van N.S.B.’er Pier Obe Posthumus

In de Heerenveensche Koerier (Onafhankelijk dagblad voor Midden Zuid-Oost-Friesland en Noord-Overijssel) verscheen op 27 januari 1949 het volgende korte berichtje over de eis van de Drentse Kamer van het Bijzondere Gerechtshof in Assen op 20 januari 1949 in de zaak tegen de N.S.B.’er Pier Obe Posthumus, ex-burgemeester van de gemiente Deever.

Bijzonder Gerechtshof Assen
20 januari
Voor het Bijzondere Gerechtshof, Drentse Kamer werd opnieuw behandeld de zaak tegen de ex-N.S.B.-burgemeestervan Diever Pier Obe Posthumus te Haren. De procureur-fiscaal zei in zijn requisitoir dat de mentaliteit van verdachte in vergelijking met andere burgemeesters zeer slecht was geweest. De feiten zijn enrstig; verdachte is een bijloper geweest.
Eis: 10 jaar gevangenisstraf met ontzetting uit de kiesrechten en het recht om openbare ambten te bekleden.
Uitspraak op 26 januari.

In het Nieuwsblad van het Noorden verscheen op 27 januari 1949 het volgende korte berichtje over de uitspraak van de Drentse Kamer van het Bijzondere Gerechtshof in Assen op 26 januari 1949 in de zaak tegen de N.S.B.’er Pier Obe Posthumus, ex-burgemeester van de gemiente Deever.

Bijzonder Gerechtshof Assen
De ex-burgemeester van Diever, de 61-jarige P.O. Posthumus uit Haren (Gr.) werd veroordeeld tot 8 jaar met aftrek en ontzegging uit het recht ambten te bekleden. Eis: 10 jaar met aftrek, ontzegging uit het kiesrecht en uit het recht ambten te bekleden.

Aantekeningen van de redactie van het Deevers Archief
De redactie weet niet precies hoe lang de N.S.B.’er Pier Obe Posthumus in de gevangenis heeft gezeten (geïnterneerd) vóór de gerechtelijke uitspraak op 26 januari 1949, maar stel dat dit ongeveer 4 jaar is geweest, en hij heeft zijn hele straf uitgezeten, dan zal de N.S.B.’er Pier Obe Posthumus ongeveer in januari 1953 zijn vrijgelaten.
De N.S.B.’er Pier Obe Posthumus overleed op 69-jarige leeftijd in Haren op 13 augustus 1956.
De redactie verwijst voor de volledigheid naar diverse berichten over de N.S.B.’er Pier Obe Posthumus in het Deevers Archief.
Klik voor het openen van deze berichten onder aan dit bericht of in de rechter kolom op de categorie Pier Obe Posthumus. 


Posted in N.S.B.'er, Pier Obe Posthumus, Tweede Wereldoorlog | Leave a comment

Reet dekk’n op un keutereegie op ut Veurste Kalter’n

In het tijdschrift Het Noorden in Woord en Beeld, Jaargang 3, 1927-1928, Nummer 32, 4 november 1927, verscheen de hier afgebeelde prachtige foto -een topstuk- van reet dekk’n op un older diel van de doake van un keutereegie op ut Veurste Kalter’n bee Deever.
De grote vraag is natuurlijk welke rietdekker hier in het najaar van 1927 aan het werk is. Is het een Nijboer ?
De grote vragen zijn natuurlijk ook welk pand het betreft en welke mensen op deze foto staan ?
Ut poppie dat op de schoot van de vrouw aan de linkerkant zit, zou nu (2019) nog kunnen leven en zou ongeveer 92 jaren oud zijn. De foto is weliswaar in november 1927 gepubliceerd, maar zal in een warmere tijd van het jaar, bijvoorbeeld in de zomer of bijvoorbeeld vroeg in de herfst van 1927, zijn gemaakt, gelet op de blote armen van de vrouw en het kind in het midden van de foto.
Op de foto is duidelijk te zien dat aan het achterhuis van het keuterijtje al een keer een stuk is aangebouwd. Ut gung de boer so te seen so good dat hee un paer koegies mièr kön holl’n.  

Als men er op uit is, kan men overal genieten van toneeltjes uit het volle leven, ook op de stille buitenwegen. Tusschen Diever en Wapse was men bezig het rieten dak te herstellen van een der huisjes.
Het is een belangrijke gebeurtenis vóór den winter, en ieder kan hier een handje helpen… of kijken hoe ’t werk al vordert: ieder van hen heeft toch belang bij het hem of haar beschuttende dak, als straks de dagen duisteren over deze wijde velden ?

Posted in Kalteren, Topstuk | Leave a comment

Ut brogwaagtershusie an de Oll’ndeeversebrogge

De redactie van het Deevers Archief vindt bij het digitaliseren van zijn papieren archief (papperrassjus scannen en vervolgens die papperrassjus in de container voor het oude papier gooien), bestaande uit vooral veel dozen en veel mappen en veel ordners met veel foto’s, kranten- en tijdschriftenknipsels, reclamemateriaal, folders uut de gemiente Deever, en zo voort, en zo voort, en zo voort, zo nu en dan een door hem belangwekkend geachte afbeelding, in dit geval de foto op het voorblad van het maandblad Oeze Volk, nummer 9, jaargang 46, september 2002.

In 2016 is na ruim zestig jaren helaas een einde gekomen aan het mooie Drentstalige maandblad Oeze Volk. Het Drentstalige tijdschrift Zinnig is met ingang van 1 januari 2017 de opvolger van het Drentse maandblad Oeze Volk. Het Huus van de Toal is de uitgever van het tijdschrift Zinnig.
In september 2002 verscheen op het voorblad van nummer 9 van jaargang 46 van ut Dreinse moandblad Oeze Volk bijgaande prachtige foto van een diel van ut wit ekalkte brogwaagtershusie an de Oll’ndeeversebrogge.
De redactie twijfelde een tiende seconde over de Deeverse schrijfwijze: Is ’t now Oll’ndeeversebrogge of is ’t Oldendeeversebrogge ? De redactie houdt het uiteraard op de eerste schrijfwijze, tenzij de redactie met redenen omkleed wordt teruggefloten door de echte beheersers van ut Deevers.
De redactie van het Deevers Archief heeft toestemming van de redactie van het tijdschrift Zinnig dit voorblad in het Deevers Archief te tonen. De redactie van het Deevers Archief is de redactie van Zinnig bijzonder erkentelijk voor deze toestemming.
Bijgaande afbeelding is slechts een zo scherp mogelijke scan van het voorblad. De redactie weet niet of in het hopelijk wel bewaard gebleven archief van het niet meer bestaande maandblad Oeze Volk het negatief of een afdruk van de in 2002 door Wim Hiddingh gemaakte zwart-wit foto van ut brogwaagtershusie an de Oll’ndeeversebrogge bewaard is gebleven.
De grote vragen zijn natuurlijk: Wie woonden in 2002 in ut brogwaagtershusie an de Oll’ndeeversebrogge ? Wie kan een scherpe scan aanleveren van oude foto’s van ut brogwaagtershusie an de Oll’ndeeversebrogge ?

Posted in Drentsche Hoofdvaart, Oll'ndeeversebrogge | Leave a comment

Huuswaark veur ut husie van de toal

De redactie van het Deevers Archief ontving zo nu en dan van wijlen Anne Mulder, geboren en getogen an de Aachterstroate in Deever, een lijstje met Deeverse woorden. Deze woorden zijn wellicht nu in onbruik geraakt in de streek. In 2001 stuurde hij onder meer de navolgende woorden in:
– blaauwbekk’n;
– gien klap veur ’t gat wièrt;
– glèrig;
– hiele post offelegd;
– keu, keun;
– kunschop;
– ‘k heb mee d’r lillijk mit mishaad;
– motte, mott’n;
– mott’n;
– nuver;
– ote, ootien;
– roepe.
Het rijtje Deeverse woorden is speciaal ter lering opgenomen voor personen die het Deevers echt willen gaan beheersen, zoals kiender van Deeversen die het Deevers neet meer van heur Deevers proat’nde vae en mow hept eleerd, en Drenthenierders (import) die druk en ernstig bezig zijn met een indeeveringscursus Deevers voor Drenthenierders, en de Hoge Veelal Niet Deevers Kunnen Of Willen Sprekende Hoge Heren Van De Hollandse Voorkant Van Het Grote Gelijk In De Gemeente Westenveld, die het gebruik van het Dreins met geschwinde spoed en in gestrekte draf in de openbare ruimte moeten gaan uitdragen.
Maar alle bezoekers van het Deevers Archief, en in het bijzonder ook de dorpskrachten, die bewoners zijn van ut Deeverse filiaaltie van ut Dreinse husie van de toal, worden vriendelijk verzocht bovenstaande Deeverse woorden om te zetten in het Nederlands en die omzetting door te geven aan de redactie.
De goede vertalingen zullen uiteraard in het Deevers Archief worden gepubliceerd.

Posted in Cultuur, Deevers, Deeverse dialect, Erfgoed | Leave a comment

Bee’j de een’nviever in Deever

Op een sukersakkie van het café pension restaurant van Willem de Lange bij de eendenvijver an de Kruisstroate in Deever zie je natuurlijk niet een stuk van zijn concurrent café Centrum getekend.
Dat is helemaal niet erg, omdat de zwart-wit ansichtkaart uit de zestiger jaren van de vorige eeuw, die als voorbeeld voor de maker van de tekening voor het sukersakkie heeft gediend, gewoon aanwezig is in het Deevers Archief.
De redactie van het Deevers Archief toont deze ansichtkaart natuurlijk graag aan de trouwe bezoeker van het Deevers Archief.
De redactie zou graag een goede scan van oude foto’s van de eendenvijver willen ontvangen, teneinde deze in het Deevers Archief te tonen.

abracadabra-208

 

 

 

 

abracadabra-209

 

Posted in Ansichtkaart, Café de Lange, Diever, Eendenvijver, Kruisstraat, Sukersakkie, Toeristenindustrie | Leave a comment

Ut maarktturrein an ut begun van de Bosweg in 1924

Bijgaande prachtige zwart-wit foto van ut maarktturrein an ut begun van de Bosweg in Deever is gemaakt in 1924. De foto is gemaakt in de richting van het tolhuis. De Bosweg was vroeger een schapendrift.
Deze foto is afgebeeld op een zeldzaam verzamelplaatje voor het album ‘Wim en Bram met Sara op reis’ van N.J. Wouda’s Meelfabriek N.V. uit Sneek..
Links en rechts van de Bosweg zijn betonnen palen en buizen te zien. Aangevoerde paarden en koeien werden aan de buizen vastgebonden. De paardenmarkt werd aan de rechterkant van de Bosweg gehouden. De koeienmarkt werd aan de linkerkant van de Bosweg gehouden.
Op de foto is aan de rechter kant achter het hek een woonwagen te zien. Ut maarktturrein was de plek waar woonwagens mochten staan. De paarden van de eigenaar van de woonwagen zijn eveneens aan de rechter kant van de foto te zien.
Aan de rechterkant van de foto ligt ook de kaarkhof an de Grönnegerweg bee’j Deever.
Zo te zien hebben de dorpskrachten van de heemkundige vereniging uut Deever voor het restaureren van de oude situatie nog wel enig hekwerk te verrichten.
In die jaren werd een paar keer per jaar veemarkt gehouden op dit maarktturrein; zie de bijgevoegde advertentie die op 28 oktober 1924 nota bene in de Nieuwe Rotterdamsche Courant verscheen.
De niet met merkbare cultuurhistorische kennis behepte veelal neet-Deeverse (import) brinkexperts van de heemkundige vereniging uut Deever noemen ut maarktturrein bij gelegenheid en vooral te onpas een marktbrink, wellicht zijn zij daarbij zó ver op drift geraakt dat zij het gedeelte aan de linker kant van de Bosweg een koeienbrink noemen en het gedeelte van ut maarktterrein aan de rechter kant van de Bosweg een paardenbrink. Gelukkig staat op de kleurenfoto op de richtingaanwijzer het parkeerterrein op ut maarkturrein nog steeds met maarkturrein aangeduid.
Verontrustend is echter wel dat de in Deever geboren en getogen projectdirecteur en de zijnen kantoor houdend achter de vele ramen van het luxe kantorencomplex in het Raadhuis aan de Gemeentehuislaan in Deever niet erg op dreef zijn, maar wel erg op drift zijn geraakt – ech wè – en in hun ontwerp- en bouwtekeningen van het in uitvoering zijnde en met schaars belastinggeld gefinancierde peperdure Brinkenplan 2018-2019-2020 ut maarktturrein helaas wel de naam marktbrink hebben gegeven.
De redactie van het Deevers Archief heeft de kleurenfoto van ut maarktturrein an de Bosweg op 21 januari 2016 gemaakt. Het had die ochtend een beetje te weinig gesneeuwd. Ech wè.


Abracadabra-1503

Posted in Bosweg, Diever, Dievermarkt, Marktterrein, Topstuk | Leave a comment

Wie de scha heeft, heeft ook de schande, niet waar ?

In het tijdschrift Het Noorden in Woord en Beeld, Jaargang 4, 1928-1929, Nummer 11, 8 juni 1928 werd de volgende fraaie afbeelding van het oud-Hollandse volksspel kuipsteken op de Brink van Deever getoond. De stelloasie mit de kupe mit waeter stön vlak bee de braandkoele. Die waeterkoele is net neet te seen aachter de witte glint’n. Vlak bee de braandkoele, dat was wel zo makkelijk als de kuip weer moest worden gevuld met water, immers Deever had toen nog geen waterleiding. Dit oud-Hollandse volksvermaak bestaat nog steeds, ook in Drenthe. Bij het gewone kuipsteken liet men een wagentje van een helling lopen. In Deever deud’ n see ut aans. Hier werd een hondekarre gebruikt, die met een aanloop in gang werd getrokken door een opgeschoten jongen. An de linkerkaante van de foto is tuss’ n de twee gepette kièrels ut braandspuithuusie te seen. Dat stön toe nog in de kaarketuun.

De landbouwtentoonstelling te Diever werd afgewisseld met volksspelen, waaronder het kuipsteken bijzonder de aandacht trok op de Brink. En geen wonder: één verkeerd gemikte stoot – en de draaibare ton stort zijn lading water uit op de onfortuinlijke rijder in het wagentje. En… die de scha heeft, heeft ook de schande, niet waar ?

Posted in Braandkoele, Brink, Cultuur | Leave a comment

Vurdeevern mit dé historicus van de gemiente Deever

Aantekeningen van de redactie van het Deevers Archief
In de Meppeler Courant van 22 april 2015 verscheen het volgende korte bericht over een activiteit die veel vaker zou kunnen worden gehouden in het kader van het behoud van het Deevers. Deze activiteit wordt nog steeds ‘verdieverderen’ genoemd: ik verdieverdeer, jij verdieverdeert, wij verdieverderen ….
De behandelde onderwerpen zijn belangwekkend te noemen: het graven van het zwembad Dieverzand, de padvinderij in de bossen, het V.C.J.C.-kamp en het voetbalveld op het Mastenveldje. Dit zijn onderwerpen die ook uitgebreid zijn of worden behandeld in het Deevers Archief.
Ook is het belangwekkend en geruststellend te lezen dat de leiding van de avond in handen was van Jans Tabak uut de Aachterstroate, de enige en echte historicus-oppervurdeeverdeerderaar van de gemiente Deever.
Niks mis mit ’n oamtie Deevers proat’n. Alle lof hiervoor. Nog beter is ’t gewoon elke dag te doon, ok en veural woar de kiender bee bint.

Verdieverderen slaat weer aan
Diever – Ruim veertig belangstellenden kwamen maandag af op ‘Verdieverderen’. Deze avond, georganiseerd door de Historische Vereniging Gemeente Diever, Bibliotheek en Huis van de Taol, werd er gesproken over ‘de bos’ rondom Diever. Er kwamen in het Dingspilhuus weer vele verhalen los, zoals het graven van het zwembad ‘Dieverzand’ in de oorlogsjaren, de padvinderij die in de bossen na de oorlog werd gehouden, het V.C.J.C.-kamp en het voetbalveld op het Mastenveldje.
De leiding was in handen van Jans Tabak, de historicus van Diever. In het najaar krijgt de avond een vervolg. Over de avond ‘Neringdoenden in Diever’ zijn drie dvd’s uitgebracht en te koop voor 10 euro.

Abracadabra-1475
Aantekeningen van de redactie van het Deevers Archief
In de Meppeler Courant van 23 oktober 2013 verscheen het volgende korte bericht over een activiteit die veel vaker zou kunnen worden gehouden in het kader van het behoud van het Deevers.
Op het nieuw bedachte werkwoord ‘verdieverderen’ valt wel wat aan te merken.
Dit neo-werkwoord lijkt op het in onbruik geraakte werkwoord ‘daevern’. Wat ’n gedaever an de stamtoafel. Overigens neemt de redactie aan dat de ‘verdieverdeerderaars’ de betekenis van ‘daevern’ weten.
Het ware beter geweest het nieuwe werkwoord ‘vurdeevern’ te gebruiken. Niet te verwarren met ‘vurnuvern’. De redactie zou aan dat nieuwe werkwoord ‘vurdeevern’ graag de betekenis ‘steeds meer het Deever gevoel krijgen’ willen hechten.
Verder zou de redactie de organisatoren van deze avonden willen adviseren bij het schrijven in het Deevers de Anne-Mulder-regel te volgen, dus niet ‘stamtaofel’ te schrijven, maar ‘stamtoafel’, dus niet ‘aomtie’ te schrijven, maar oamtie. Deze woorden worden in het Deevers immers meer met de o-klank dan met het a-klank uitgesproken.
Niks mis mit ’n oamtie Deevers proatn. Alle lof hiervoor. Nog beter is ’t gewoon elke dag te doon, ok en veural woar de kiender bee bint.

Verdieverderen um de stamtaofel in de bibliotheek
Diever – In de bibliotheek in Diever vindt dinsdagavond 29 oktober weer een edititie plaats van ‘Verdieverderen um de stamtaofel’. Dit betekent ontspannen door vermaak – um de stamtaofel.
Het thema deze keer is: ‘Neringdoenden’. Ondernemers toen en nu in Diever en Omstreken. Hebt u leuke anekdotes, verhalen om te vertellen bij ons aan de stamtafel, of wilt u alleen maar leuke verhalen aanhoren… U bent voor beide van harte welkom in de bibliotheek in Diever. De toegang is gratis voor leden en niet leden en de koffie en thee staat klaar om 19.45 uur. Deze avond wordt georganiseerd door de Historische Vereniging Gemeente Diever, Huus van de Taol en de Bibliotheek.

Abracadabra-473
Aantekeningen van de redactie van het Deevers Archief
In de Meppeler Courant van 23 november 2012 verscheen het volgende korte bericht over een activiteit die veel vaker zou kunnen worden gehouden in het kader van het behoud van het Deevers.
Op het gebruik van het nieuw bedachte werkwoord ‘dieverderen’ valt wel wat aan te merken. Dit  neo-werkwoord lijkt op het in onbruik geraakte werkwoord ‘daevern’. Wat ’n gedaever an de stamtoafel. Overigens neemt de redactie aan dat de ‘dieverdeerderaars’  de betekenis van ‘daevern’ weten.
Het ware beter geweest het nieuwe werkwoord ‘vurdeevern’ te gebruiken. Niet te verwarren met ‘vurnuvern’. De redactie zou aan dat nieuwe werkwoord ‘vurdeevern’ graag de betekenis ‘steeds meer het Deever gevoel krijgen’ willen hechten.
Verder zou de redactie de organisatoren van deze avonden willen adviseren bij het schrijven in het Deevers de Anne-Mulder-regel te volgen, dus niet ‘stamtaofel’ te schrijven, maar ‘stamtoafel’, dus niet ‘aomtie’ te schrijven, maar oamtie. Deze woorden worden in het Deevers immers meer met de o-klank dan met het a-klank uitgesproken.
Niks mis mit ’n oamtie Deevers proatn. Alle lof hiervoor. Nog beter is ’t gewoon elke dag te doon, ok en veural woar de kiender bee bint.

Drukte rond de stamtafel
Diever – ‘Dieverderen om de stamtaofel’ is een succes geworden. Liefst 45 belangstellenden kwamen af op de avond van de Historische Vereniging Gemeente Diever, de bibliotheek en Huus van de Taol. ‘Dieverderen um de stamtaofel’ stond in het teken van de Novembermaand slachtmaand.
Gea Tiemens opende de avond met een gedicht en Jans Tabak las een verhaal voor van Ans Klok. Het is de bedoeling om de komende winter nog een ‘Dieverderen um de stamtaofel’ te organiseren.
Abracadabra-467

Posted in Berkenheuvel, Cultuur, Deevers, Deeverse dialect, Dorpskracht, Erfgoed, Mastenveldje, V.C.J.C.-kamp, V.C.S.B.-kamp, Voetbal, Zwembad Dieverzand | Leave a comment

Meule De Vlijt en un angesicht van Deever

De hier afgebeelde zwart-wit ansichtkaart is in juli 1957 uitgegeven door S.S. uit Appelscha. De redactie weet niet welke neringdoenden in de gemiente Deever deze ansichtkaart verkochten.
De maker van de foto voor de ansichtkaart stond op de Westeresch. Op de foto is de toen pas gerestaureerde korenmolen ‘de Vlijt’ te zien. In de boerderij an de Brinkstroate aan de rechterkant van de molen woonden Jacobus (Kobus) Kruid en Roelofje van Goor. Iets rechts van de toen pas gerestaureerde gemeentelijke toren aan de Brink staat het toen pas gebouwde huis van Pieter (Piet) Zijlstra, hoofd van de Uitgebreide Lagere School (U.L.O.) an de Tusschendarp in Deever. Pieter Zijlstra werd in de volksmond altijd ome Piet genoemd. De immer sigaren rokende Pieter Zijlstra was de uitvinder van de Deeverse korfbalvereniging O.D.I.V.A.L. (Ontspanning Door Inspanning Voor Alle Leerlingen). In het huis dat ongeveer in het midden van de foto aan de kant van de Westeresch staat woonde de familie Albert of Hendrik Kloeze. In 2016 was Rikus Kloeze de bewoner. Op de voorgrond staat nog rogge op de akker.
De redactie van het Deevers Archief vervangt zo nu en dan voor de broodnodige variatie de kopafbeelding van het Deevers Archief.
De hier getoonde kopafbeelding is een uitsnede van de hier afgebeelde ansichtkaart van korenmolen ‘de Vlijt’ in Oldendeever. Deze afbeelding is als kopafbeelding te zien geweest van 2 februari 2016 tot en met 26 oktober 2016.
Als jij in het bezit bent van een mooie afbeelding uut de gemiente Deever en jij acht deze geschikt als kopafbeelding van deze webstee, aarzel dan niet deze afbeelding naar de redactie te sturen. Het formaat van een kopafbeelding is 940 x 198 puntjes (200 dpi).
Als jij de hier afgebeelde kopafbeelding niet geschikt acht als kopafbeelding van het Deevers Archief, aarzel dan niet jouw mening luid en duidelijk aan de redactie kenbaar te maken.
Als jij de hier afgebeelde kopafbeelding graag nog een keer als kopafbeelding van het Deevers Archief wilt zien, aarzel dan niet dit luid en duidelijk aan de redactie kenbaar te maken.

Posted in Brinkstraat, Kopafbeelding, Molen 'de Vlijt', Toren aan de brink | Leave a comment

Ut dorpshuus van Deever het Dingspilhuus

De redactie van het Deevers Archief vindt bij het digitaliseren van zijn papieren archief (papperrassjus scannen en vervolgens die papperrassjus in de container voor het oude papier gooien), bestaande uit vooral veel dozen en veel mappen en veel ordners met veel foto’s, kranten- en tijdschriftenknipsels, reclamemateriaal, folders uut de gemiente Deever, en zo voort, en zo voort, en zo voort, zo nu en dan een door hem belangwekkend geacht bericht. In de Olde Möppeler (Meppeler Courant) verscheen op maandag 14 januari 1974 op bladzijde 4 het navolgende bericht over de opening van het Dingspilhuus an de Heufdstroate in Deever.

Commissaris verrichtte opening
Ontmoetingscentrum in Diever heet Dingspilhuus
Diever – ‘Dit ontmoetingscentrum is er snel gekomen, misschien wel wat te snel. Er hebben zich wat wrijvingen voorgedaan en als er wat meer was gepraat, waren die er misschien niet geweest. Maar ach, het gebouw staat er nu eenmaal. Degene, die nooit een poot verzet, trapt ook nooit op andermans poten’. Dit zei de commissaris van de koningin in Drenthe, mr. K.H. Gaarlandt, zaterdagmorgen in Diever, waar hij onder grote belangstelling het multifunktionele centrum opende. De commissari onthulde hoe het dorpshuis zal heten: het Dingspilhuus, een naam die is bedacht door de heer Fransen uit Diever en die werd gekozen uit vijfentwintig inzendingen. De officiële ingebruikneming betekende meteen het startsein voor allerhande evenementen die dit feestelijke gebeuren zullen omlijsten. ’s Middags verzorgde de padvinderij al een spelmiddag voor de jeugd en ’s avonds was er een open huis voor de bevolking. De gehele maand nog is er van alles te doen in het gebouw, variërend van sportmanifestaties tot zangavonden en poppenkastvoorstellingen.
Het ontmoetingscentrum, een bijzonder geslaagde creatie van architect G. Kalfsbeek uit Borger, heeft 1,2 miljoen gekost en biedt huisvesting aan een groot aantal bevolkingsgroepen. De scholen maken er gebruik van, evenals de sport, de jeugd en de bejaarden. Ook de bibliotheek is er in ondergebracht, evenals een aula en een opbaarruimte.
De voorbereidingen die al eind 1969 begonnen zijn niet helemaal glad verlopen. Twee jaar geleden nog stemde de raad een voorstel af voor een garantieverlening van een geldlening van zeven ton voor de bouw. De meerderheid van de vroedschap liet zich hierbij leiden door de onzekerheid die er was rond de exploitatie. Maar uiteindelijk vonden de partijen elkaar toch. ‘Schippers leren varen niet in een stille zee, maar in holle baren’, citeerde mr. Gaarlandt vader Cats. ‘Ik wens het Dingspilhuus een behouden vaart.’
De commissaris van de koningin wees er op dat het noorden op het gebied van centra als deze goed is voorzien. Op de honderdduizend inwoners waren er in 1970 landelijk 62 van dergelijke gebouwen en in het noorden 95. Datzelfde geldt ook ten aanzien van de sportvelden: landelijk 101 op de honderdduizend inwoners en in het noorden 114. Op het gebied van overdekte sportaccomodaties slaan Groningen, Friesland en Drenthe evenmin een gek figuur. 131 op de honderdduizend inwoners en in het gehele land 98 en ten slotte zijn er in het noorden 9 zwembaden op de honderdduizend inwoners en in ons hele land maar vijf. Toch vond de commissaris dat het niet als een vanzelfsprekende zaak moet worden gezien dat Diever nu ook de beschikking heeft gekregen over een ontmoetingscentrum.
Tegenzin
‘Er is een zekere tegenzin te bespeuren in het bouwen van accomodaties als deze’, aldus mr. Gaarlandt, die het een belangrijke zaak vond dat alle gebruikers van het ontmoetingscentrum in het stichtingsbestuur zijn vertegenwoordigd.
Burgemeester J.C. Meiboom van Diever wees op de funktie die het Dingspilhuus kan hebben voor de plaatselijke gemeenschap, een samenleving die ook in Diever een geheel ander karakter heeft gekregen. ‘Het oude dorp, voornamelijk agrarisch, gebonden aan een vrij klein gebied, waar men nauwelijks buiten kwam, met haar noaberplicht en allerlei tradities en gebruiken, bestaat niet meer. Maar zolang er mensen samenwonen is er toch een gemeenschap, al is het nu in een eigentijdse vorm. De opdracht aan de inwoners van Diever is om vanuit dit gebouw te werken aan de gemeenschap van de toekomst’, aldus de heer Meiboom.
Drieling
De heer K. Hessels, die sprak namens de gemeenteraad, herinnerde eraan dat het Dieverse gemeentebestuur altijd drie grote wensen heeft gehad, een zwembad, een ontmoetingscentrum en de riolering. ‘We hebben eraan getwijfeld of we ooit een van de drie zouden krijgen. Het is net een echtpaar dat geen kinderen heeft en ineens wordt verrast met een drieling’, aldus de heer Hessels.
De heer W.A. van Opijnen van ’t bureau Drenthe van het ministerie van Cultuur, Recreatie en Maatschappelijk Werk, stelde dat Diever een van de laatste gemeenten is geweest, die van de huidige soepele regeling heeft geprofiteerd. De minister wil het een beetje afremmen, vooral op het platteland.
De heer G.C. van Geffen van Opbouw Drenthe filosofeerde over de funktie die een ontmoetingscentrum heeft. Het wil een plaats zijn waar de mensen elkaar tegen kunnen komen. En ook iedereen uitnodigt mee verantwoordelijk te zijn voor wat er in zijn of haar samenleving gebeurt.
Vijftigduizend
‘De Dieverse bevolking heeft voor het ontmoetingscentrum ruim vijftigduizend gulden bijeen gebracht.’ Mevrouw H. Kuipers-Jansen, die dit meedeelde vond het een enorme prestatie voor een gemeente met achthonderd gezinnen. ‘Het is duidelijk een bewijs dat de bevolking wel terdege achter het ontmoetingscentrum staat’, zei zij.
De voorzitter van het stichtingsbestuur, de heer J. Oosterhuis, had tevoren al zijn dank gebracht aan iedereen, die mee heeft gewerkt aan de totstandkoming van het Dingspilhuus. In het bijzonder noemde hij daarvan (wijk)zuster Broer. Tijdens de bijeenkomst voerden nog velen het woord. Ze lieten hun goede wensen vergezeld gaan van geschenken.

Aantekeningen van de redactie van het Deevers Archief
De redactie vond het wel heel toevallig in zijn grote verzameling oude kranten een knipsel tegen te komen van het bijgaande bericht in de Olde Möppeler (Meppeler Courant) van maandag 14 januari 1974. Heel toevallig vanwege de onherroepelijke sluiting van ut ienige echte Dingspilhuus an de Heufdstroate in Deever in april 2019, zeg maar zo’n vijfenveertig jaren na de opening op zaterdag 12 januari 1975. Zo’n bericht neemt de redactie zonder te dralen, maar niet zonder een brok in de keel, op in het Deevers Archief.
Over ut ienige echte Dingspilhuus an de Heufdstroate in Deever is vanaf de opening in januari 1974 tot aan de onherroepelijke sluiting in april 2019 un hiel dik book te skrie’m. Ech wè !
De boekschrijfdeskundologen van de plaatselijke heemkundige vereniging kunnen met geschwinde spoed en in gestrekte draf aan de slag met dit uitdagende onderwerp.
Ook de historischekalenderdeskundologen van de plaatselijke heemkundige vereniging kunnen met heel geschwinde spoed en in gestrekte draf aan de slag met hun Historische Kalender 2020, met als bijzonder dankbaar onderwerp: 45 jaar Dingspilhuus – 1974-2019.
In het bericht wordt de heer Fransen genoemd. Boer Roelof Fransen (de Fraanse) is geboren op 8 oktober 1904 en is overleden op 22 september 1977. Hij was getrouwd met Klaassien Mulder.
In het bericht wordt de heer K. Hessels genoemd. Het betreft boer en wethouder Klaas Hessels van ’t Noave.
In het bericht wordt de heer J. Oosterhuis genoemd. Het betreft boer en gedeputeerde Jan Oosterhuis uut Wittelte.
Voor personen die het Deevers echt willen gaan beheersen, zoals bijvoorbeeld Drentenierders (import) die druk en ernstig bezig zijn met een indeeveringcursus Deevers voor Drentenierders, volgt hier de vertaling van de titel van dit bericht: Het dorpshuis van Diever heet Dingspilhuus..

Posted in Diever, Dingspilhuus | Leave a comment

Tuunvursiering op un heede an de Deeverbrogge

De redactie van het Deevers Archief heeft de hier getoonde kleurenfoto op 26 april 2018 gemaakt bij de winkel met de naam Diverse Pluimage die is gevestigd in un boerdereeje an de Deeverbrogge.
Op de heede langs het fietspad is veelkleurige tuindecoratie te zien. Disse tuunvursiering die in un heede of in de grond kan worden gestoken, trekt bij elke voorbijgang toch steeds weer een beetje de aandacht.
De redactie vond het wel een aardige gedachte deze gekleurde dingen (de redactie is niet bekend met de juiste naam van deze gekleurde dingen) een tijdje te tonen als kopafbeelding van het Deevers Archief.
De redactie heeft deze kopafbeelding gepubliceerd op 4 oktober 2019.
Voor personen die het Deevers echt willen gaan beheersen, zoals kiender van Deeversen die het Deevers neet meer van heur Deevers proat’nde vae en mow hept eleerd, of Drenthenierders (import) die druk en ernstig bezig zijn met een indeeveringscursus Deevers voor Drenthenierders, volgt hier de vertaling van de titel van dit bericht: Tuindecoratie op een heg an de Deeverbrogge. Het gaat in deze titel natuurlijk om het schitterende maar helaas in onbruik geraakte Deeverse woord heede. Het woord tuunvursiering is natuurlijk een vurdeeverdisoasie van het woord tuindecoratie.

Posted in An de Deeverbrogge, Deevers, Kopafbeelding | Leave a comment

Eapels rooi’n mit de mesiene in de Olde Willem

De redactie van het Deevers Archief vindt bij het digitaliseren van zijn papieren archief (papperrassjus scannen en vervolgens die papperrassjus in de container voor het oude papier gooien), bestaande uit vooral veel dozen en veel mappen en veel ordners met veel foto’s, kranten- en tijdschriftenknipsels, reclamemateriaal, folders uut de gemiente Deever, en zo voort, en zo voort, en zo voort, zo nu en dan een door hem belangwekkend geachte afbeelding, in dit geval de foto op het voorblad van het maandblad Oeze Volk, nummer 8, jaargang 11, augustus 1967.

In 2016 is na ruim zestig jaren helaas een einde gekomen aan het mooie Drentstalige maandblad Oeze Volk. Het Drentstalige tijdschrift Zinnig is met ingang van 1 januari 2017 de opvolger van het maandblad Oeze Volk. Het Huus van de Toal is de uitgever van het tijdschrift Zinnig.
In augustus 1967 verscheen op het voorblad van nummer 8 van jaargang 11 van het maandblad Oeze Volk bijgaande prachtige foto van het machinaal aardappelen rooien in de Olde Willem. De redactie van het Deevers Archief heeft toestemming van de redactie van het tijdschrift Zinnig dit voorblad in het Deevers Archief te tonen. De redactie van het Deevers Archief is de redactie van Zinnig bijzonder erkentelijk voor deze toestemming.
Bijgaande afbeelding is slechts een zo scherp mogelijke scan van het voorblad. De redactie weet niet of in het hopelijk wel bewaard gebleven archief van het niet meer bestaande maandblad Oeze Volk het negatief of een afdruk van de in 1967 gemaakte zwart-wit foto van het aardappelen rooien met een machine in de Olde Willem bewaard is gebleven. De grote vraag is natuurlijk: wie herkent de personen op de foto ? Deze foto behoort wat de redactie van het Deevers Archief betreft volkomen terecht tot het fotografische erfgoed van de gemiente Deever.
Vijftig jaren nadat de foto van het machinaal aardappelen rooien is gemaakt is het verbouwen van eigen landbouwproducten in de Olde Willem helaas niet meer mogelijk. De Hoge Heren Van Het Grote Gelijk Van Staatschboschbeheer In Hun Ivoren Toren In Het Verre Amersfoort hebben alle landbouwgronden in de Olde Willem met veel te schaars belastinggeld opgekocht en zijn daar nu met veel te schaars belastinggeld bezig met het verbouwen van eigen nepnatuurproducten.
Bijvoorbeeld de slingerende bedding van een zogenaamde beek in goed drainerende waterdoorlatende zandgrond, waar dus in ten minste honderdduizend jaar geen beek heeft gestroomd. Zie de twee kleurenfoto’s van een machinaal geschraapt fantasiebeekbed in de vaak door middel van zware handarbeid ontgonnen woeste gronden in de Olde Willem. De redactie heeft bijgaande drie kleurenfoto’s gemaakt op woensdag 19 september 2018 ten noorden van de Olde Willemsweg in de Olde Willem. Op de tweede foto is nog net een berg in groen plactic verpakt hooi te zien. Deze berg hooibalen is is te zien op de derde foto. Ut sal wè ut laeste heu’j uut de Olde Willem ewest wee’n.
Voor personen die het Deevers echt willen beheersen, zoals bijvoorbeeld Drentenierders (import) die druk en ernstig bezig zijn met een indeeveringcursus Deevers voor Drentenierders, volgt hier de vertaling van de titel van dit bericht: Machinaal aardappelen rooien in de Olde Willem.
En voor wie de zin Ut sal wè ut laeste heu’j uut de Olde Willem ewest wee’n niet begrijpt volgt hier de vertaling: Het zal wel het laatste hooi uit de Olde Willem zijn geweest.

Posted in de Olde Willem, Erfgoed, Landbouw, Staatsbosbeheer | Leave a comment

Esdoorn op 12-04-1985 eplaant veur de Canadezen

In de Olde Möppeler (Meppeler Courant) van 29 maart 1985 verscheen het volgende korte, maar daarom niet minder belangwekkende berichtje.

Maple leaf in Diever
Diever. Bij wijze van hommage aan ‘onze Canadese bevrijders’, zoals burgemeester H.G. Overweg het noemde, zal op 12 april om vijf uur een boom worden geplant tegenover het politiebureau van Deever. Op die dag is het 40 jaar geleden dat Diever werd bevrijd door de Canadese troepen.
Er zal een esdoorn worden geplant. Zoals bekend is de maple leaf, het blad van deze boom, het Canadeze symbool.

In de Olde Möppeler (Meppeler Courant) van 15 maart 1985 verscheen het volgende korte, maar daarom niet minder belangwekkende berichtje, nota bene met een foto.

Canadezen-boom
Ter herinnering aan de bevrijding van Diever is nabij het politiebureau een esdoorn geplant. Dit gebeurde uit erkentelijkheid voor de inzet van de Canadezen die veertig jaar geleden de gemeente Diever bevrijdden van de Duitse overheersing.
Na een korte toespraak van burgemeester H.G. Overweg werd de boom door de vier fractievoorzitters, te weten mevrouw A. Seinen-Brunsting (VVD), W. Dooren (PvdA), IJ. van der Veen (CDA) en J. Lok (Gemeentebelangen) in de grond gezet.
Dat het juist een esdoorn is, heeft te maken met het blad. Dit blad, de maple leaf, is het nationale symbool van Canada.

Aantekeningen van de redactie van het Deevers Archief
De Canadese vlag met het esdoornblad (maple leaf flag) werd nota ben pas in 1964 aangenomen en in 1965 in gebruik genomen. Voor die tijd was het een officieus symbool voor de Canadezen.
In de symbolen van de Royal Canadion Dragoons, die Noord-Nederland bevrijdden in april 1945, komt ook geen esdoornblad (maple leaf) voor.
Dorpsfiguur en dorpsfotograaf Harm Hessels is de maker van de hier afgebeelde zwart-wit foto, die geplaatst is bij het artikel in de Olde Möppeler (Meppeler Courant) van 15 maart 1985.
De redactie heeft de twee kleurenfoto’s op 21 januari 2016 zo rond 15.00 uur gemaakt. Het had die dag een beetje gesneeuwd. Op de kleurenfoto is te zien dat de zonnepanelen op het dak achter de alweer flinke ‘maple’ bedekt zijn met een laagje sneeuw.
De ‘maple’ staat in het veldje op de hoek van de Vlasstroate en de Kloosterstraote in Deever. Bij de ‘maple’ is – zoals gebruikelijk in de gemiente Deever – een niet al te grote zwerfsteen neergezet, waaraan een bordje is vastgezet met vier bolle plaatstaalschroeven.
De tekst op het bordje luidt als volgt:
Op 12 april 1985 werd deze esdoorn geplant door de fractievoorzitters uit de gemeenteraad. Als herinnering aan de bevrijding van Diever 40 jaar eerder. Het planten van een esdoorn en het schroeven van een mini-plaquette aan een zwerfsteen als dankbetoon aan de Canadese bevrijders, veertig jaar na de bevrijding, is wel erg rijkelijk laat. Het is wel te beschouwen als een nalatigheid en een gebrek aan geschiedkundig inzicht van De Hoge Heren Van De Voorkant Van Het Grote Gelijk In De Gemiente Deever. 
Bovendien had het dankbetoon an de Deeverbrogge moeten worden geplaatst. An de Deeverbrogge begon immers de bevrijding van de gemiente Deever.
Het is een tamelijk armoedig bordje en de hoofdbeleidsmedewerker van de Voorkant Van Het Grote Gelijk In De Gemiente Deever, 
die verantwoordelijk is voor het bedenken van juiste teksten voor gemeentelijke gedenktekens, kwam met een erg armoedige niet-eenduidige krakkemikkerige tekst; bovendien moet het woord ‘als’ met een hoofdletter worden geschreven en ontbreekt in de tweede zin de punt. Zo worden de Canadese bevrijders van het Eerste Canadese Leger niet eens genoemd op het bordje, dit in tegenstelling tot de twee krantenberichten.
Hoe anders herdenkt de gemeente Leeuwarden diezelfde bevrijders met een mooie plaquette, die is ingemetseld in de voorgevel van het gemeentehuis in Ljouwert.
Bij de ‘maple’ staat nu een bankje. De vraag ligt voor de hand: wie is de sponsor van dit bankje ?
Want de Hoge Heren Van De Voorkant Van Het Gelijk In De Gemeente Westenveld willen het aankopen, het plaatsen, het beheren en het onderhouden van dit soort straatmeubilair in de gemiente Deever zo veel mogelijk, liefst volledig, met particulier geld en particuliere arbeid betalen.
En wie sponsort het onderhouden van de ‘maple’ of wie heeft het onderhouden van de ‘maple’ geadopteerd ? Want die was op 21 januari 2016 zo te zien wel aan een snoeibeurt toe !


Posted in Canadeze bevrijder, Canadian First Army, Gemiente Deever, Tweede Wereldoorlog | Leave a comment

Straatsymbolen van Abe Brouwer

De door wijlen gemeentestraatmaker en schrijver Abe Brouwer in de periode 1957-1966 aangebrachte en nog overgebleven symbolen zijn met name te vinden in de bestrating van veldkeitjes rond de kerk op de brink van Deever, daar is ook nog het symbool van de Davidster aanwezig.
De redactie van het Deevers Archief heeft bijgaande zwart-wit foto gemaakt op 3 oktober 2011.
Abe Brouwer woonde in Deever eerst in het huis dat toen als adres Veentjesweg 3 (nu Veentjesweg 5) had. Later woonde hij aan de Kloosterstraat.

 

 

Posted in Brink, Diever, Toevallige waarneming, Veentjesweg | Leave a comment

Maria Houwer bee’j heur huusie op ’t Kastiel

De redactie van het Deevers Archief toont speciaal voor Monique Mulder, dochter van Teunis Mulder (geboren op 4 februari 1949), kleindochter van Jan Mulder (geboren op 18 april 1910 in Deever, overleden in juni 1976 in Apeldoorn) en achterkleindochter van Teunis Mulder (geboren op 26 maart 1883 in Dwingel, overleden op 24 november 1969 in Deever), haar overgrootmoeder Maria Houwer, die mit de schölk veur is te zien op bijgaande fraaie zwart-wit ansichtkaart. Roelof (Roof) van Goor an de Kruusstroate in Deever had de tegenwoordigheid van geest deze ansichtkaart in augustus 1962 uit te geven. Het pand in zijn huidige staat is te zien op bijgaande kleurenfoto.
Maria Houwer, de echtgenote van Teunis Mulder, staat bij haar huis op ’t Kastiel in Deever. Haar huis moet een keuterijtje zijn geweest, want naast haar huis staat het pothokke. Het huis wordt nu bewoond door Teunis Rozeboom, zoon van Ludina Mulder en Hendrik Rozeboom en een kleinzoon van Teunis Mulder en Maria Houwer.
Teunis Mulder werd in de volksmond Teunis Kuper genoemd (wat is de reden voor deze bijnaam ?) (alle Mulders in Deever hadden een bijnaam). Teunis Mulder is geboren op 26 maart 1883 in Dwingel. Hij trouwde op 22 januari 1910 in Deever met Maria Houwer. Zij is geboren op 5 oktober 1885 in Deever en is overleden op 24 november 1969 in Deever. Was het op de foto zichtbare boerderijtje de stee van de ouders van Maria Houwer ?
In hun trouwakte staat dat Teunis Mulder uurwerkmaker was, ook zijn vader Jan Mulder was uurwerkmaker. Bij de aangifte van de geboorte van zoon Hendrik (geboren op 9 juni 1912) geeft Teunis Mulder op dat hij uurwerkmaker is. Bij de aangifte van de geboorte van zoon Jan (geboren op 18 april 1910) geeft Teunis Mulder op dat hij arbeider is. De geboorteakte van dochter Ludina is merkwaardigerwijs niet te vinden in de webstee www.alledrenten.nl.
De redactie heeft de kleurenfoto op 2 januari 2017 gemaakt.
Wie van de trouwe bezoekers van het Deevers Archief is bereid voorgaande aantekeningen van de redactie verder aan te vullen ?

abracadabra-554Abracadabra-571

Posted in Alle Deeversen, Ansichtkaart, Kastiel, Keuterij | Leave a comment

Wie lust heeft vijgen te plukken, hij kan ze er vinden

In de Purmerender Courant van 25 augustus 1869 verscheen het volgende bericht over de voorspoedige ontginning en ontwikkeling van het landgoed Zorgvlied van de gepensioneerde Indiëganger Jacobus Franciscus de Ruijter de Wildt.

Als men uit Friesland van het dorpje Elsloo naar de Drentsche gemeente Diever wandelt, dan ziet men aan beide kanten van den zandweg dorre velden, doch onwillekeurig wordt het oog ter linkerzijde daarheen getrokken, waar op eenigen afstand het gezigt over de heide door bosschages op eene verrassende wijze wordt gebroken.
Wandelt men eenige schreden verder, dan komt men aan een laan, die aan weerszijden met opgaande eiken beplant, naar een gebouw uitloopt, dat zich grootendeels achter het lommer der boomen verschuilt en den naam Zorgvlied draagt.
Dit landgoed behoort aan den Heer J.F. de Ruijter de Wildt, die het eenige jaren geleden van de Maatschappij van Weldadigheid gekocht heeft. Vroeger had men hier de kweekschool voor landbouw.
De geheele uitgestrektheid van het landgoed Zorgvlied beslaat 500 bunders, waarvan 70 bunders uit bosch, 18 bunders uit bouw- en 30 bunders uit weiland bestaat. ’t Overige is nog heideveld, dat jaarlijks bij gedeelten door het aanleggen van bosch productief wordt gemaakt. In de nabijheid van het inderdaad schoon gelegen ‘Buiten’, dat zowel in- als uitwendig aan de eisschen van den tijd beantwoordt en van waar men op de tweede verdieping heerlijke vergezichten heeft, vindt men een zeer net koetshuis, ruimen paardestal en lege koestalling, waarop ’s winters 44 runderen naast elkander staa en die geheel naar de behoeften ingerigt, overvloedig licht en lucht heeft, ’t welk in vele boerderijen niet zelden veel te wensschen overlaat. Onmiddelijk achter deze koestalling vindt men een ruime hooischuur, die met hare verschillende toegangen het voederen zeer gemakkelijk maakt. Boven de stalling is een uitmundende graanzolder.
De aangrenzende boerenwoning, met karnhoek, kookplaats voor beestenvoeder, varkens- en kalverbakken, alsmede de lage koestalschuur, waarin het vee gedurende den zomer wordt gestald, zijn alle zeer doelmatig ingerigt. De varkens (dit voorjaar worden er 75 afgeleverd) en runderen, die men op Zorgvlied aantreft, zien er zoó voordelig uit, dat ze den stal van menig hollandsche boer tot sieraad zouden strekken. De boter die Zorgvlied levert is van uitstekende kwaliteit en wordt steeds met den hoogsten Frieschen marktprijs betaald, waarvoor de boerin van Zorgvlied vrouw Talen, alle eer toekomt.
De boschbouw vooral wordt op dit landgoed op groote schaal doorgezet. Daartoe wordt ’s winters de grond, die uit veen en zand bestaat p.m. 1½ el ontgraven en vervolgens met jeugdige boomplantjes, op Zorgvlied gekweekt, bezet. Voor eenige jaren heeft men niet minder dan 200 mud, zegge tweehonderd mud eikels uitgezaaid, die alle aan de verwachting hebben voldaan en thans de schoonste kwekerij aanbieden. Vooral eikenhout en berk willen daar bijzonder groeijen en ontwikkelen zich in één, twee of drie jaar zoo sterk, dat het iedere verbazing moet gaande maken. Men heeft reeds 9000 opgaande eiken geplant, welk getal jaarlijks met p.m. 500 wordt vermeerderd. D. Roos, die als tuinman en boschbaas op Zorgvlied werkzaam is, komt allen lof toe voor zijne kennis en ijver; hij wordt door den eigenaar deswege zeer geprezen.
De weilanden, die rond 30 bunders beslaan, zijn alle met boschwallen of gegalvaniseerd ijzerdraad omringd, ze voorzien het vee op Zorgvlied van gras en hooi. De akkers zijn bebouwd met rogge, boekweit, aardappelen, enz, welke veldvruchten onovertrebaar gunstig staan.
De moes- en oofttuin laat niets te wenschen over en levert de fijnste groenten; vooral van kersen is Zorgvlied ruim voorzien; wie lust heeft vijgen te plukken, hij kan ze daar vinden.
Als men in aanmerking neemt dat daar waar men nu grazige weiden, heerlijke korenvelden, aangename dreven, vruchtbare akkers en weelderige bosschen aantreft, vroeger niet veel beter dan heideveld te vinden was, dan mag men wel zeggen, dat de weinige jaren, die de heer de Ruijter de Wildt aan deze grootsche onderneming heeft besteed, geen onvruchtbare zijn geweest. Bedenkt men daarbij, hoeveel duizenden guldens daardoor productief zijn gemaakt, hoeveel honderden handen daardoor werk en brood hebben bekomen en welk eene belangrijke verbetering het grondgebied van Zorgvlied heeft ondergaan en nog zal ondergaan, dan durven wij zeggen: de provincie Drenthe mag er trotsch op zijn dat haar bodem in ’t zuidwesten door de ondernemingsgeest van een man als de Ruijter de Wildt, die daartoe moeite nog geld ontziet, in bosch, bouw- en weiland wordt herschapen, en misschien dat ook anderen het voetspoor van den heer de Ruijter de Wildt mogen volgen, ’t welk eigenlijk het hoofddoel van ons schrijven uitmaakt, omdat wij de overtuiging koesteren, dat Drenthe door ontginning eenmaal kan worden, wat men van haar verwacht.
Wij durven iederen voorstander en beoefenaar van landbouw, veeteelt en boschbouw uitnoodigen, een dag te gaan besteden aan de bezigtiging van het landgoed Zorgvlied, dat door den doelmatigen aanleg en de schoone afwisseling aan den bezoeker tevens de aangenaamste wandelingen aanbiedt.
Ook op geschiedkundig gebied kan men op den huize Zorgvlied veel merkwaardigs zien, daar de eigenaar, nazaat van Michiel Adriaanszoon de Ruijter in ’t bezit is van onderscheidene voorwerpen, die aan den Admiraal hebben toebehoord.
Ten slotte, omdat wij onze pen niet bekwaam genoeg achten, om den indruk terug te geven, die de grootsche ontginning op Zorgvlied met hare schitterende uitkomsten op ons heeft gemaakt, eindigen wij met: ‘Komt, ziet en oordeelt.’
J. Schuitemaker te Purmerende.

Aantekeningen van de redactie van het Deevers Archief
De redactie verwijst de trouwe bezoeker van het Deevers Archief voor veel meer gegevens over Jacobus Franciscus de Ruijter de Wildt naar de berichten in het Deevers Archief, die betrekking op hem hebben. Klik daarvoor aan de rechterkant in de lijst met categoriën op de categorie ‘de Ruijter de Wildt’.

Posted in De aandere kaante van de bos, de Ruijter de Wildt, Zorgvlied | Leave a comment

Ut riekstelephoonkantoor is in 1902 eup’mt

Op 6 februari 1902 verscheen in het Nieuwsblad van het Noorden het volgende uit de Staatscourant overgenomen officiële bericht over de openstelling op 14 februari 1902 van het rijkstelephoonkantoor in Deever. 

Op 14 dezer zal te Diever een rijkstelephoonkantoor, in verbinding met Steenwijk, voor het algemeen verkeer worden opengesteld. De diensturen zijn geregeld als volgt: op werkdagen van 9 tot 11 uren voor-, 3.30 tot 4.30 en 7.30 tot 8.30 uur namiddags; op Zon- en feestdagen van 12.30 tot 1.30 uur namiddags (Greenwichttijd). (Stct.)

Aantekeningen van de redactie van het Deevers Archief
Vanaf 14 februari 1902 konden de inwoners van de gemiente Deever in het rijkstelephoonkantoor met behulp van de telephoon via de koperen draad communiceren met de rest van Nederland. Het rijkstelephoonkantoor werd gevestigd in een nieuw pand an de Heufdstroate in Deever.
De maker van de hier afgebeelde foto moet deze in het najaar van 1944 vanaf de gemeentelijke toren bij het kerkgebouw aan de Brink in Deever hebben gemaakt. Het is niet bekend wie de maker is van deze zeer waardevolle foto.
Bijzonder fraai is rechts op de voorgrond het boerderijtje van Hendrik Gruppen te zien. De voorgevel grenst pal aan het straatje dat nu Kerkstraat heet. Het voorhuis van het boerderijtje is aan de zuidkant tegen zonlicht beschermd door een rijtje leilinden.
Het rijkstelephoonkantoor met dienstwoning staat pal achter het boerderijtje van Hendrik Gruppen. In 1944 was in het kubusvormige gebouw het kantoor van het Staatsbedrijf der Posterijen, Telegrafie en Telefonie gevestigd. De grote vraag is natuurlijk of in 1902 eerst de
 kubus grenzend an de Heufdstroate zonder de uitbouw achter de kubus is gebouwd of dat de uitbouw tegelijkertijd met de kubus is gebouwd ? In het oude archief van de gemiente Deever is wellicht het antwoord op deze vraag te vinden.
De redaksie hef op vree’jdag 30 nevember 2019 de noavollende kleur’nfoto emeuk’n van ut huus an de Heufdstroate dat now steet op de stee van ut olde postkantoor. 

Posted in Diever, Hoofdstraat, Topstuk, Toren aan de brink, Verdwenen object | Leave a comment

Nieuwjaarswens kwam ruim 35 jaar te laat aan

De redactie van het Deevers Archief vindt bij het digitaliseren van zijn papieren archief (papier scannen en vervolgens dit knipsel in de doos met oud papier gooien), bestaande uit veel dozen, mappen en ordners met foto’s, kranten- en tijdschriftenknipsels, reclamemateriaal, folders uut de gemiente Deever, en zo voort, en zo voort, en zo voort, zo nu en dan een door hem belangwekkend geacht bericht. De redactie wil zo’n bericht niet onthouden aan de bezoekers van het Deevers Archief.
In de Olde Möppeler (Meppeler Courant) verscheen op woensdag 17 februari 1965 het volgende bericht over een nieuwsjaarskaart die in 1928 werd verstuurd en pas in 1965 de geadresseerde bereikte. Voorwaar toch wel een historisch dingetje waaraan in het Deevers Archief enige aandacht behoort te worden besteed. 

PTT liet steekje vallen
Nieuwjaarswens kwam in Diever ruim 35 jaar te laat aan
Mevrouw T. Dolsma-Buiter uit Ruinen weet sinds vorige week dat haar nieuwjaarswens uit 1929 aan een vriendin uit die tijd -thans mevrouw G. van Leeuwen-Grit aan de Kloosterstraat te Diever goed is overgekomen.
De prentbriefkaart vertrouwde ze in dat jaar aan de PTT toe, maar de kaart raakte zoek en maakte een ‘reis rond de wereld in 35 jaar’.
Mevrouw Dolsma woonde destijds in het Drentse Dieverbrug en besloot aan het einde van 1929 haar vriendin in Wittelte een nieuwjaarskaart te sturen.
Ze adresseerde de prentbriefkaart aan de jufvrouw G. Grit te Wittelte en bezorgde haar vervolgens aan het postkantoor.
De kaart werd daar in goede orde ontvangen, zoals het poststempel (rechts boven op de bovenste foto) duidelijk laat zien. Ze raakte echter zoek en vertrok niet in de richting van Wittelte, maar ging langs vele duistere omwegen naar Australië.
De nieuwjaarswens kwam daar – zoals het stempel linksonder aangeeft – op 17 maart   (!) op het hoofdpostkantoor van Melbourne aan om vervolgens te worden doorgestuurd naar Alberton in het Australische landsdeel Victoria. Wanneer de nieuwjaarswens daar arriveerde is niet duidelijk. Een stempel – de middelste van de drie – geeft als datum 17 maart, doch laat het jaar van afstempeling in het midden.
De prentbriefkaart legde vervolgens nog eens een lange en onduidelijke reis af en arriveerde op 8 mei 1958 weer in Dieverbrug. Maar ze werd niet bij mevrouw van Leeuwen bezorgd. Integendeel, ze verdween weer. Verleden week kwam ze weer boven water. Dat gebeurde toen mevrouw van Leeuwen wat postzegels moest hebben en daarvoor naar het plaatselijke postkantoor ging. De postkantoorhouder vroeg haar toen of ze de fraaie nieuwjaarskaart, waarop een meisje met rozen in haar armen staat, nog wilde hebben. ‘Ik heb toen direct ja gezegd, omdat het tenslotte mijn kaart is. Maar ik vraag me toch wel af hoe zo iets toch mogelijk is. De kaart had maar een afstand van ongeveer vier kilometer moeten afleggen’, aldus mevrouw van Leeuwen.

De tekst bij de foto van Griet van Leeuwen-Grit en Egbert (Eppie) van Leeuwen is als volgt:
Het echtpaar van Leeuwen heeft de kaart wel enige tijd met bijzondere belangstelling bekeken

Aantekeningen van de redactie van het Deevers Archief
Het echtpaar Egbert (Eppie) van Leeuwen en Grietje (Griet) Grit woonde in 1965 an de Kloosterstroate 12 (later omgenummerd naar Kloosterstroate 28).
De redactie schat in dat Grietje (Grit) Grit uut Oldendeever in 1928 werkzaam was als jonge boerenmeid bij boer Heime Timmerman an de Wittelterweg.
De redactie is erg benieuwd of de foto van het echtpaar en de nieuwsjaarskaart bij één van de kinderen of kleinkinderen van het echtpaar bewaard is gebleven. De redactie zou erg graag een mooie scherpe scan van deze foto en van de voor- en achterkant van deze nieuwjaarskaart in het Deevers Archief willen tonen.
De redactie heeft de kleurenfoto van dit diel van de Kloosterstroate op woensdag 6 november 2019 gemaakt. Griet en Eppie woonden destijds in de linker woning van het van links af gezien eerste blok van twee woningen. 

Posted in Alle Deeversen, Kloosterstraat | Leave a comment

Fotoos van ut olde Deeverse boer’nlee’m esögt

De landbouw is in de gemiente Deever door de eeuwen heen altijd van groot economisch belang geweest.
Van het olde boer’nlee’m en het olde boer’nwaark binnen de grenzen van de gemiente Deever zijn niet zo veel afbeeldingen bekend.
De redactie van het Deevers Archief wil de bezoekers van het Deevers Archief toch zoveel mogelijk kanten van het het olde boer’nlee’m en het olde boer’nwaark tonen.
De bezoekers van het Deevers Archief worden opgeroepen een scherpe scan van bij hen bekende foto’s van het olde boer’nlee’m en het olde boer’nwaark binnen de grenzen van de gemiente Deever in te sturen om getoond te worden in deze webstee.

Posted in Boer'nlee'm, Boer'nwaark | Leave a comment

Klaas Kleine regisseur van ‘Café De Laeste Snik’

De redactie van het Deevers Archief vindt bij het digitaliseren van zijn papieren archief (papperrassjus scannen en vervolgens die papperrassjus in de container voor het oude papier gooien), bestaande uit vooral veel dozen en veel mappen en veel ordners met veel foto’s, kranten- en tijdschriftenknipsels, reclamemateriaal, folders uut de gemiente Deever, en zo voort, en zo voort, en zo voort, zo nu en dan een door hem belangwekkend geacht bericht. In de map met knipsels uit de Olde Möppeler (Meppeler Courant) van het jaar 1985 vond de redactie bijgaand bericht, dat op 4 maart 1985 in de Olde Möppeler (Meppeler Courant) op bladzijde 4 verscheen.

Cafe De Leste Snik
Diever – De toneelvereniging Diever gaf zateravond in de grote zaal van het Dingspilhuus de jaarlijkse winteruitvoering. Voorzitter W. Hofman kon een volle zaal welkom heten.
Opgevoerd werd een blijspel in drie bedrijven. Het stuk speelt zich af in een horecabedrijf dat wordt beheerd door twee rustende zeelui, Jos van der Vaart, kapitein en Johnny Doedens, tweede stuurman. Op zekere dag lezen beiden in de krant dat de dochter van hun vroegere baas, Yvonne Boswinkel, van huis is weggelopen. Yvonne komt in het café aan, maar Jos van der Vaart zegt dat het mogelijk is onder te duiken, maar dan moet ze zich wel lelijk maken, omdat zijn compagnon Johnny Doedens zeer slecht tegen knappe vrouwen kan. Alles komt uiteindelijk op zijn pootjes terecht.
De rolverdeling was als volgt:
– Jos van der Vaart, kapitein, Henk Tissingh;
– Johnny Doedens, tweede stuurman, Jans Tabak;
– Wolter Boswinkel, reder, Albert Noorman;
– Yvonne Boswinkel, zijn dochter, Annie Koopman;
– Valk, detective, Klaas Kleine;
– Dolstra, detective, Diny Vos;
– Jet, krantenvrouw, Pina Nijzingh;
– Janny Knoppen, verslaggeefster, Ria Monsieur;
– Mia Brinkman, privé-secretaresse, Anneke Knol;
– Accordeonspeler, Kees Bakker.
Het stuk werd gespeeld onder regie van Klaas Kleine.
Aan het eind kregen de spelers en speelsters een krentenbrood aangeboden door de heer A. Andreae. Vroeger bij het spelen gebeurde dit altijd door de caféhouder. Met deze aanbieding wil de heer Andreae de traditie in ere herstellen.

Aantekeningen van de redactie van het Deevers Archief
De redactie heeft dit bericht in het Deevers Archief opgenomen, vanwege onder meer het feit dat in de tachtiger jaren van de vorige eeuw nog flink wat Deevers proat’nde Deeversen meededen met de uitvoeringen van toneelvereniging Deever. Dat was voor het instuderen en het uitvoeren van de klucht ‘Café De Laeste Snikke’ in het Dreins wel net zo makkelijk.
Omdat de Deeverse toneelrecensent van de Olde Möppeler (Meppeler Courant) in het krantenbericht een beetje een onduidelijke samenvatting van het toneelstuk heeft gemaakt, verwijst de redactie voor een iets betere samenvatting naar de webstee van de uitgever van dit toneelstuk.
Uit het bericht blijkt dat alleskunner en allesprobeerder Klaas Kleine (dertien ambachten en geen ongelukken, van nature kritisch en een beetje cynisch) ook regisseur is geweest bij de toneelvereniging Deever.
De redactie heeft deze kunde toegevoegd aan de lange lijst van zijn kundigheden: bestuurder, bouwkundige, criticus, dichter, docent Dreins, edelsmid, historicus, hoefsmid, huizenbouwer, kaasmaker, kerkvoogd, klokkenluider, koster, kunstsmid, landgeitenfokker, landgeitenhouder, metselaar, onderzoeksjournalist, ouderling, regisseur, restaurateur, romanticus, schrijver, siersmid, timmerman, toneelspeler, vertaler, vioolbouwer.
De redactie verneemt van de bezoekers van het Deevers Archief graag of nog een kunde of beroep aan deze niet-limitatieve lijst moet worden toegevoegd. Aarzel niet die kunde of dat beroep aan de redactie door te geven.
Voorzitter W. Hofman is Wietse Hofman. A. Andreae is Albertus Andreae.
Voor personen die het Deevers echt willen gaan beheersen, zoals kiender van Deeversen die het Deevers neet meer van heur Deevers proat’nde vae en mow hept eleerd, of Drenthenierders (import) die druk en ernstig bezig zijn met een indeeveringscursus Deevers voor Drenthenierders, volgt hier de vertaling van de titel van de klucht: Café De Laatste Snikke, waarbij moet worden bedacht dat een snikke een vracht- en passagiersbootje was, dat op een jaagpad naast het vaarwater werd voortgetrokken door een mens of een paard. 

Posted in Alle Deeversen, Cultuur, Klaas Kleine, Vereniging | Leave a comment

Ansichtkoate van ‘in de bouw’ in Deever

Deze zwart-wit ansichtkaart van het boer’nlee’m is in november 1965 uitgegeven door Levensmiddelenbedrijf Albert Kuiper, Diever (Dr.), telefoon 05219-1221. Zwart-wit ansichtkaarten uit de zestiger jaren van de vorige eeuw van de uitgever Jos Pé uit Arnhem hebben helaas vaak een gekartelde rand. De hier afgebeelde ansichtkaart heeft ook een kartelrand, maar die heeft de redactie van het Deevers Archief bij deze afbeelding ‘weggeknipt’. De redactie biedt zijn excuses aan voor dit ongemak.
Het levensmiddelenbedrijf Albert Kuiper van de gebroeders Hendrik en Albert Krol (voorheen de bakkerij van Albert Kuiper) was in 1965 nog gevestigd in twee filialen, iene an de Peperstroate in Deever, woar ok de bakkereeje was, en iene an de Riekseweg an de Deeverbrogge.
De redactie vraagt de trouwe bezoeker van de webstee Deevers Archief hem in te lichten over de plaats waar de foto is gemaakt. Dus op welke esch is de foto gemaakt ? De Noordesch ? De Heezenesch ?
Welke boer was hier bezig mit rogge an de miete zett’n ?
Ook wordt de trouwe bezoeker van de webstee Deevers Archief gevraagd de redactie op het spoor te zetten van mensen die foto’s van het eigen olde boer’nlee’m en het eigen olde boer’nwaark zouden kunnen hebben.

Posted in Ansichtkaart, Boer'nlee'm, Boer'nwaark | Leave a comment

De legere skoele op Woater’n bestiet honderd joar

In de Olde Möppeler (Meppeler Courant) van 24 augustus 1984 verscheen een bericht over het honderdjarige-jubileum van de openbare lagere school ‘Klein en Groot Wateren’ op 29 september 1984.

School Wateren 100 jaar
Wateren – De openbare lagere school ‘Klein en Groot Wateren’ herdenkt zaterdag 29 september het feit dat zij een eeuw geleden is opgericht. Een commissie bestaande uit enkele leden van de oudercommissie en kleuterleidster N. Visser-Stevens is van vorig jaar september al bezig met de voorbereidingen voor de viering van het eeuwfeest.
De school werd enkele jaren geleden grondig verbouwd. In het gebouw krijgen momenteel ruim veertig leerlingen les. Het personeel bestaat naast het hoofd, de heer T. Hofstee, uit een onderwijzeres en een kleuterleidster. Ook de schooljeugd wordt een dag voor de reünie in het feest betrokken. Die dag worden er verschillende festiviteiten georganiseerd, waaronder een optocht van versierde fietsen.
Verschillende hoofden hebben gedurende die honderd jaar een stempel op het plaatselijk onderwijs gedrukt. Het waren achtereenvolgens M. Martens, M.B. Smits, R. Schuurman, H. Onstee, G. de Jager, J.P. Koning en thans de heer T. Hofstee.
Alle oud-leerlingen zijn via advertenties opgeroepen om de reünie bij te wonen.
Burgemeester H.G. Overweg zal de bijeenkomst, die wordt gehouden in een grote feesttent, officieel openen. Naast de koffie en een drankje, zullen de reünisten gezamenlijk een broodmaaltijd nuttigen. Ook zullen oud-leerlingen in de gelegenheid worden gesteld om het woord te voeren. ’s Avonds is er dansen. Verder kunnen alle aanwezigen een expositie bewonderen van oude schriften, foto’s en werkstukken.

Aantekeningen van de redactie van het Deevers Archief
In het eenvoudig uitgevoerde jubileumfotoboekje ‘100 jaar Openbare Lagere School Wateren – 1884-1984′ is ook een overzicht van hoofden der school in Wateren opgenomen: M. Martens (1885), R. Schuurman (1908), H. van Delden (1923), H. Onstee (1928), G. de Jager (1958), J.P. Koning (1963) en T. Hofstee (1973). De redactie neemt natuurlijk aan dat de opsomming in het jubileumboekje de juiste is.
De redactie heeft een afbeelding van de voorkant van dit boekje bij dit bericht opgenomen. Het grote verzoek is natuurlijk: wie kan en wil de redactie een scherpe scan van de foto op de voorkant van het jubileumboekje aanleveren ? De redactie zal die scherpe scan vervolgens met geschwinde spoed en in gestrekte draf bij dit bericht opnemen.
De prachtige foto bij het bericht in de Olde Möppeler (Meppeler Courant) is gemaakt door de Deeverse dorpsfiguur en dorpsfotograaf Harm Hessels, die an de Kruusstroate 2 in Deever woonde. De redactie heeft een afbeelding van deze prachtige foto bij dit bericht opgenomen.
De skoele op Woater’n is op 6 juli 1995 na meer dan 110 jaren na de opening op 29 september 1884 definitief gesloten. Zie het bericht De dooie eup’mbare legere skoele op Woater’n.


 

Posted in Onderwijs, School Wateren, Wateren | Leave a comment

Breimer Zelfbediening op speldje van Tiktak thee

Jan Breimer (geboren op 24 juni 1922 in Beilen, overleden op 10 december 2012 in Assen) en Lammigje Kloeze (geboren op 12 februari 1927 in Wittelte, overleden op 30 juni 1911 in Assen) verkochten in hun zelfbedieningszaak met drogisterij op de hoek van de Kruusstroate en de Peperstroate in Deever aan het begin van de zestiger jaren van de vorige eeuw ook de zo genoemde namiddagthee van de firma Klaas Tiktak uut Grönningen in de bekende gele verpakking.
Ter bevordering van de verkoop van deze thee kregen kopers van deze thee ten tijde van de grote speldjesverzamelrage in die jaren bij de aankoop van een pakje (?) of twee pakjes (?) thee een speldje cadeau. Deze is te zien op bijgaande afbeelding. In dit geval is het speldje zelfs voorzien van de tekst ‘Breimer Zelfbediening Diever’.
De redactie van het Deevers Archief is naarstig op zoek naar foto’s van de zaak van Jan Breimer en Lammigje Kloeze. Wie wil een goede scan van deze foto’s naar de redactie voor publicatie in het Deevers Archief sturen ?
Wanneer is de familie Breimer naar Assen vertrokken ? Wie het weet, die mag het natuurlijk zeggen.

abracadabra-526

 

Posted in Alle Deeversen, Kruisstraat, Neringdoende, Peperstraat | Leave a comment

Batta Bolling legateert f. 4000,- aan Het Groene Kruis

In de Friese Koerier van maandag 23 januari 1961 verscheen het volgende bericht over de bouw van het Groene Kruisgebouw an de Vlasstroate in Deever.

Nieuwe Groene Kruiscentrum te Diever geeft mogelijkheden
Diever – In café Doorten kwam ‘Het Groene Kruis’ in ledenvergadering bijeen onder voorzitterschap van burgemeester J.C. Meiboom. Deze maakte melding van een legaat van f. 4000,- vrij van rechten ontvangen uit de nalatenschap van wijlen mej. A. Bolding te Diever. Dokter L.D. Broekema, adviserend bestuurslid, zette het grote belang en gerief van het in aanbouw zijnde Groene Kruiscentrum aan de Vlasstraat uiteen en wees op de velerlei mogelijkheden, die dit gebouw voor de volksgezondheid kan bieden.
De verschillende werkzaamheden van de vereniging zullen nu beter tot hun recht kunnen komen. Verder zullen wellicht specialisten kunnen worden bewogen om hier geregeld spreekuur te komen houden, bijvoorbeeld een masseur, oogarts, tandarts. Spreker dacht verder aan de schooltandverzorging en het geven van diverse cursussen, bijvoorbeeld voor aanstaande moeders, E.H.B.O., dieetvoorbereiding en nog vele andere voor de volksgezondheid belangrijke zaken. Door de woongelegenheid voor de wijkverpleegster in het gebouw zal het in de toekomst bij een vacature gemakkelijker gaan om een nieuwe verpleegster te krijgen.
Burgemeester Meiboom verstrekte inlichtingen over de bouwkosten en de exploitatie. In het gebouw zijn ondergebracht een wachtkamer, dkoterskamer, kleedruimte, ruimte voor kinderboxen, ruimte voor een specialist, spoelruimte voor reiniging van uitgeleende benodigdheden, een magazijnruimte en drie woningen, bestemd voor de wijkverpleegster, een conciërge, tevens magazijnbeheerder en voor bijvoorbeeld een maatschappelijk werkster, kraam- of gezinsverzorgster.
Ter financiering van de bouwkosten heeft de vereniging bij de gemeente Diever groot f. 90.408,- gesloten. Omdat de rente en aflossing daarvan een extra en te zware last op de exploitatierekening betekenen en de kosten van verlichting, verwarming, schoonhouden en onderhoud van het nieuwe gebouw veel hogere uitgaven zullen vergen dan voorheen ten aanzien van het oude gebouw, werd besloten een kollekte te houden onder de ingezetenen van de gemeente Diever.
Op voorstel van het bestuur werd het nieuwe gebouw ‘Dokter van Nootenhuis’ genaamd naar wijlen dokter S. van Nooten, die, zoals de voorzitter opmerkte, aan de box van het Dieverse Groene Kruis heeft gestaan. Hij heeft het Groene Kruiswerk hier moeten organiseren. Dokter Van Nooten was een actieve figuur, die z’n werk met groot enthousiasme en met enorme overgave verrichtte.

Aantekeningen van de redactie van het Deevers Archief
De legator mejuffrouw A. Bolding was de ongetrouwde Alberta Bolding (die in de volksmond Batta Bolling werd genoemd). Zij is geboren op 8 december 1863 en is overleden op 23 november 1960. See is begreu’m op de kaarkhof an de Grönnegerweg bee’j Deever. Zij was een zuster van de ongetrouwde Lammigje Bolding (die in de volksmond Lamme Bolling werd genoemd). Zij is geboren op 8 december 1873 en is overleden op 30 augustus 1967.
De twee zusters hadden een kruidenierswinkeltje an de Heufdstroate in Deever vlak bee’j ut Brinkie. De gezusters verkochten in de vijftiger jaren van de vorige eeuw in hun winkeltje ook suutholt veur un cent en suurties uut un stopflesse. An suutholt ku’j kwassies kouw’n. De sunige Batta en Lamme muut in heur winkeltie hiel wat suutholt en suurties en suker en pietereulie vurkocht hem’m veur dat legoat van 4000 gul’n.
Burgemeester J.C. Meiboom was V.V.D.-burgemeester Jan Cornelis Meiboom (die in de volksmond altijd ome Kees werd genoemd) is geboren op 9 april 1910 in Oldemarkt en is overleden op 11 februari 1982 in Bilthoven.
De redactie is wel benieuwd hoeveel geld de kollekte voor de bouw en het beheer en onderhoud van ut Gruune Kruusgebouw an de Vlasstroate in Deever onder de ingezetenen van de gemeente Diever heeft opgeleverd. De redactie zal trachten dat te weten te komen.
De redactie heeft in verschillende berichten aandacht besteed aan dokter Sebastiaan van Nooten. Bijvoorbeeld in het bericht De gemeentelijke dokterswoning op de Noordesch.
Op bijgaande kleurenfoto, die in de herfst van 1960 moet zijn gemaakt is het begin van de bouw van ut Gruune Kruusgebouw op de grond met de veldnaam Scholten’s Bultie an de Vlasstroate te zien. De Kloosterstroate is net niet te zien aan de linkerkant. Achter de groene bouwkeet zijn twee noodgebouwen te zien. In het grote noodgebouw waren twee lokalen van de U.L.O.-school. In het kleine noodgebouw was toen nog het postkantoor gevesigd. De twee noodgebouwen stonden niet op de grond met de veldnaam ut Bultie, maar naast ut Bultie.
De maker van deze foto heeft voor het maken van deze foto gestaan op het schelpenpaadje tussen de Vlasstraat en de Binnenesch. De redactie zou graag willen weten wie de maker van deze kleurenfoto is, teneinde zijn of haar naam met ere in dit bericht te kunnen noemen.


 

 

Posted in Vereniging, Vlasstraat | Leave a comment

Oense Abe an ’t stroat’n an de Binn’nesch in Deever

Op de voorpagina van de Olde Möppeler (Meppeler Courant) van woensdag 6 maart 1957 werd bijgaande foto met bijgaand onderschrift gepubliceerd over de komst van Abe Brouwer naar Deever.

De Friese schrijver Abe Brouwer, die benoemd is tot straatmaker van de gemeente Diever, heeft maandagmorgen zijn nieuwe werkkring aanvaard. Brouwer stamt uit een bekende straatmakersfamilie en heeft dit handwerk ook zelf jarenlang uitgeoefend.

Aantekeningen van de redactie van het Deevers Archief
De Friese schrijver en dichter Abe Brouwer is geboren op 18 september 1901 op de Bergumerheide bij Noordbergum in Friesland en is overleden op 18 maart 1985 in Franeker. 

Abe Brouwer begon op maandag 4 maart 1957 op 56-jarige leeftijd, toen het wat slechter ging met zijn schrijverscarrière, as stroatemaeker van de gemiente Deever. De foto moet ook op maandag 4 maart 1957 of op een eerdere maandag zijn gemaakt, want bij de bewoners van de huusen mit adres Kloosterstroate 7 en Kloosterstroate 9 hangt de wasse an de liende. Maendag was altied wasdag. 
De eerste klus van Abe Brouwer was zo te zien op de afbeelding het maken van het toegangsstraatje van de Binnenesch naar het speeltuintje op een stuk gemeentelijke grond, dat was ingesloten deur de Kloosterstroate, de Binn’nesch en de Veentiesweg.
Tijdens de schaft om 12.00 uur, bij het horen van de stoomfluit van de botterfabriek an ’t Meul’nende, kon Abe Brouwer zo even over het speeltuintjeterreintje en door zijn tuin naar huis lopen, want hij woonde in Deever eerst an de Veentiesweg 3, now Veentiesweg 5.
De redactie vindt het uiterst drammerig irritant arrogant ambtelijk, dat De Hoge Heren Van De Voorkant Van Het Grote En Almachtige Gelijk In De Gemeente Westenveld de doorlopende nummering (1, 2, 3, …) van de huizen an de Veentiesweg rücksichtlos hebben vervangen door een oneven nummering (1, 3, 5, …), en dat terwijl an de Oldendeeverse kaante van de Veentiesweg gien huusen stoan, en dat terwijl de Oldendeeverse kaante van de Veentiesweg al lange bee’j un beschaarmt dörpsgesichte heurt.
De redactie weet de naam niet van de gemeentearbeider, die achter Abe Brouwer aan het werk is.
De redactie heeft in het Deevers Archief al verschillende keren aandacht besteed aan schrijver, dichter en acteur Abe Brouwer. Klik in het Deevers Archief aan de rechterkant op de categorie Abe Brouwer en vindt de betreffende berichten.
De redactie wil heel graag in het bezit komen van een scherpe scan van de foto die is gebruikt voor bijgaande afbeelding is. Wie van de bezoekers van het Deevers Archief kan de redactie op het juiste spoor zetten.

Posted in Abe Brouwer | Leave a comment

Geöffnet durch Gericht des Marinebefehlshabers

De redactie van het Deevers Archief ontving bijgaande afbeelding van een verzamelaar (zijn naam is bekend bij de redactie) van poststukken uit de Tweede Wereldoorlog. De redactie is deze verzamelaar bijzonder erkentelijk voor het beschikbaar stellen van deze afbeelding van de voorkant van een envelop.
De envelop -met daarin waarschijnlijk een brief of kaart- is op 7 oktober 1941 verstuurd aan den weledelen heer Keimpe Roosjen, Tijdelijke Strafgevangenis (cel 728), Pompstationsweg 14 of 48, Scheveningen. De afzender van de envelop was Banketbakkerij G.H. Hoogenkamp jr., Weimarstraat 385, ‘s-Gravenhage.
De redactie heeft al enige keren aandacht besteed aan de in Deever geboren en getogen Keimpe Roosjen.
Zie het bericht Keimpe Roosjen in het Oranjehotel in Scheveningen. Zie ook het bericht De hartelijke groeten voor de familie Keimpe Roosjen.
Wie was toch banketbakker G.H. Hoogenkamp jr. in de Weimarstraat 385 in ‘s-Gravenhage ?
Was hij een buurman van Keimpe Roosjen ? Of was hij familie ? Of was hij een vriend ? Of was hij gewoon de bakker waar Keimpe Roosjen zo nu en dan banket kocht ?
Misschien was G.H. Hoogenkamp jr. familie van juffrouw Hilligje Hoogenkamp die in Deever aan de Brink woonde en die is begraven op de kaarkhof an de Grönnegerweg bee’j Deever ?
De envelop is geopend door het Gericht des Marinebefehlshabers in den Niederlanden. Vanwege censuur. Er is sprake van een tijdelijke strafgevangenis aan de Pompstationsweg 14 of 48 in Scheveningen !
Dus is hij later verplaatst naar de Deutsche Polizei Gefängnis aan de Van Alkemadelaan 850 in Scheveningen?
Maar het celnummer in beide gevangenissen was 728 !
De Pompstationsweg is een zijstraat van de Van Alkemadelaan in Scheveningen.
Wie heeft een passend antwoord op al deze onduidelijkheden ?

Posted in Alle Deeversen, Tweede Wereldoorlog | Leave a comment

Bungalow ’t Spinwiefien in Ellert en Brammert

De redactie van het Deevers Archief toont aan de trouwe bezoekers van zijn webstee Deevers Archief graag mooie ansichtkaarten van vacantiecentrum Ellert en Brammert, dat lag tussen de Deeverbrogge en de Gowe. De bijgaand afgebeelde ansichtkaart is zo’n mooie ansichtkaart. Vakantiegangers zitten en staan bij het kleine, maar ongetwijfeld gezellige bungalowtje ’t Spinwiefien. Duidelijk is de eenvoudige manier van vakantie houden in de vijftiger jaren van de vorige eeuw te herkennen. Van luxe was in de eerste jaren na de Tweede Wereldoorlog in het geheel geen sprake. De tekst op de achterkant van deze ansichtkaart is in dit bericht weergegeven.

Beste Rieks,
Hoe gaat het jong ? Wij maken ’t hier best hoor. Vandaag niet zo zonnig, maar toch lekker weer. Morgen zal het wat meer zonnig worden. Vanmorgen heb ik ook een wandeling meegemaakt dwars door ’t bos. Maar ’t is me niet goed zo goed bekomen, mijn been was weer wat dikker. Daarom heb ik vanmiddag maar weer flink gerust en de dames alleen laten trekken. Die zijn naar Dwingelo geweest, ze wilden krenten plukken, maar kwamen zonder krenten thuis. Ze waren vroeg rijp geweest en door de droogte verdroogd. Ik blijf geregeld mijn been in sodawater betten, maar veel veranderd het niet. Ik moet wel rustig aan doen. Hoe maak jij het Rieks in je eenzaamheid ! De groeten van ’t hele span hier hoor. Vader.

Aantekeningen van de redactie van het Deevers Archief
Deze zwart-wit ansichtkaart is in november 1955 uitgegeven door drukkerij JosPe in Arnhem. De kaart was te koop in het kamphuis van vacantiecentrum Ellert en Brammert.
De ansichtkaart is op 22 juli 1956 verstuurd aan Rieks …, die in Groningen woonde.
Op de achterkant is links boven de volgende tekst te lezen: Vacantiecentrum Ellert en Brammert, Dieverbrug, Telefoon 05219-207. Correspondentieadres van october tot april: Burgemeester Praamsmalaan 4, Bolsward, Telefoon 05157-229 of 372.
De redactie weet niet welke verzamelaars van ansichtkoat’n uut de gemiente Deever een exemplaar van deze wellicht zeldzame ansichtkaart hebben.
De grote vraag is natuurlijk: Wie herkent personen op de ansichtkaart ? De redactie verneemt het graag.

Posted in Ansichtkaart, Ellert en Brammert | Leave a comment

Groeten uit kampeercentrum Ellert en Brammert

De redactie van het Deevers Archief kwam onlangs in het bezit van een zwart-wit ansichtkaart van het gezellige kampeercentrum Ellert en Brammert, dat was gelegen tussen de Deeverbrogge en de Gowe. met de toegangsweg bij het huis met de naam ‘de Wildschut’ langs de vaart. Zie de bijgaande afbeelding van deze zogenaamde vijf-luiks ansichtkaart.
Het bijzondere aan deze ansichtkaart is de tekst tussen de vijf foto’s op de ansichtkaart: Groeten uit kampeercentrum Ellert en Brammert – Diever. Op de kaart staat vermeld Diever in plaats van Dieverbrug.
En de ansichtkaart werd merkwaardig genoeg niet verkocht in het kamphuis van het kampeercentrum Ellert en Brammert zelf, maar door Lubbert (die in de volksmond Lub werd genoemd) Wanningen, winkelier in luxe en huishoudelijke artikelen an de Heufdstroate in Deever. Deze kaart is in november 1958 uitgegeven.
Een uitgave uit 1953 en een uitgave uit 1955 van deze kaart werd wel verkocht in het kamphuis van kampeercentrum Ellert en Brammert, met de tekst ‘Groeten uit kampeercentrum Ellert en Brammert’, maar zonder vermelding van de plaatsnaam Diever.
De redactie zou graag in het bezit willen komen van een exemplaar van de zwart-wit ansichtkaart waarop alleen is te zien het eerst gebouwde kamphuis met de naam de Olde Stee, zoals dat links onder op de hier getoonde ansichtkaart is afgebeeld. Wie is bereid deze ansichtkaart aan de redactie te verkopen ? Of wie is bereid een scherpe scan van de voor- en de achterkant van deze ansichtkaart voor publicatie in het Deevers Archief ter beschikking van de redactie te stellen ?

Posted in Ellert en Brammert, Toeristenindustrie, Verdwenen object | Leave a comment

Kassier Lucas Muggen van de Boerenleenbank

In het Drentsch Dagblad van 26 juni 1943 verscheen de volgende advertentie over de vacante betrekking van kassier van de Boerenleenbank van Deever.

Boerenleenbank Diever.
De Boerenleenbank te Diever roept sollicitanten op voor de vacante betrekking van kassier.
Inlichtingen en voorwaarden ten kantore der bank op de zitdagen.
Sollicitaties, alleen voor ingezetenen van Diever en/of leden der bank, worden ingewacht voor of op 5 juli aanstaande.
Het bestuur

In het Drentsch Dagblad van 14 juli 1943 verscheen de volgende advertentie over de benoeming van Lucas Muggen als kassier van de Boerenleenbank van Deever.

Wapse. Onze plaatsgenoot de heer L. Muggen is benoemd tot kassier der boerenleenbank te Diever.

Aantekeningen van de redactie van het Deevers Archief
Nadat het nieuwe bankgebouw annex kassierswoning in 1943 in de Tweede Wereldoorlog was opgeleverd, was de tijd voor het bestuur van de Boerenleenbank gekomen voor het eerst een kassier in vaste dienst te benoemen.
Na het verschijnen van de advertentie op 26 juni 1943 liet het bestuur er bepaald geen gras over groeien, want al op 14 juli 1943 werd bekend dat Lucas Muggen van ’t Noave bee’j Wapse de nieuwe kassier was geworden.
Lucas Muggen is geboren op 24 juni 1915 op ’t Noave en is overleden op 11 januari 1985 in Deever. Hij was getrouwd met Obigje Eleveld. Zij is geboren op 6 mei 1915 in Wapse en is overleden op 10 december 1990 in Deever.

Posted in Alle Deeversen, Boerenleenbank, Diever | Leave a comment

Betekenis van de woorden lodderein en siepel

De redactie van het Deevers Archief stelde in het bericht ‘De grote aarmoe van de Deeverse streektoal‘ de volgende belangwekkende vraag: Maar wie weet desalniettemin de betekenis van het gezegde ‘De iene dag rök noar lodderein en de aandere dag noar siepels ?

Jacob (Jaap, Japie) Koning (zoon van Bertus Koning (de lochtkeerl) en Deeltje van der Helm van de Veentjeweg in Deever) gaf op 16 november 2015 het volgende antwoord:  De ene dag ruikt naar eau de cologne, de andere dag naar uien !
De redactie van het Deevers Archief rekent dit antwoord helemaal goed. Het ging natuurlijk om de betekenis van de in onbruik geraakte Deeverse woorden lodderein en siepels.
In het genoemde bericht wordt ook gewag gemaakt van de in onbruik geraakte Deeverse woorden: agin, seins, mit lieveloa, putie, wiemel, poppie, brummel, buunseling, driet’n, mieg’n.
De redactie van het Deevers Archief wil ook graag de betekenis van deze woorden vastleggen. Wie reageert ?

Posted in Deevers, Deeverse dialect | Leave a comment

Un inekleude ansichtkoate van de Heufdstroate

Boekhandel Roelof (Roef) van Goor an de Kruusstroate in Deever gaf in januari 1975 het boekje ‘De historie en pre-historie van Diever in woord en beeld’ van Arend Mulder uit. Op bladzijde 117 – zie de bijgevoegde afbeelding – is een afbeelding van een oude ansichtkaart met de volgende tekst opgenomen. 

Hoofdstraat (richting Kalteren)
Ook hier is in de loop der jaren al veel veranderd
Het eerste huis werd destijds bewoond door Hendrik Hessels en later de weduwe van de Beij.
Het tweede huis werd bewoond door Gez. Kuiper (gebouwd op de brandkuil).
Het derde huis door Jacob Krol met Aaltje Odie (mussenstijfster).
Het vierde huis door Luute Brommer (later H. Smit).
Als sluitstuk is nog te zien de nieuw gebouwde gemeente-woning voor dokter A.L. van Eldik.

Aantekeningen van de redactie van het Deevers Archief
In dit deel van de Heufdstroate in Deever is inderdaad veel veranderd. Dit is te zien op een foto van de huidige situatie ter plekke van het oude dorpsbeeld.

De afbeelding van de oude ansichtkaart op bladzijde 117 van het in de inleiding genoemde boekje van Arend Mulder is een afbeelding van een prachtige ansichtkaart, waarvan een zwart-wit versie en een ingekleurde versie bestaat.
De redactie beschikt nog niet over een afbeelding van de zwart-wit versie van deze ansichtkaart. Daarom is bij dit bericht een afbeelding van de ingekleurde versie van deze ansichtkaart – een topstuk – opgenomen. Wel zo mooi toch ?
De zwart-wit versie van deze ansichtkaart is omstreeks 1920 – inmiddels zo’n honderd jaar geleden – uitgegeven door boekhandel Hendrik ten Brink in Meppel (kaartnummer 211/2973). De redactie weet niet welke neringdoende in Deever deze kaart verkocht.
Op de ansichtkaart is de Griffemeerde Skoele (Ofescheid’n Skoele) tussen het tweede en het derde huis niet te zien. Ook is de woning van de hoofdmeester van de Griffemeerde Skoele (Ofescheid’n Skoele) niet te zien. Deze woning was wellicht in het jaar van uitgave van de zwart-wit versie van deze ansichtkaart nog niet gebouwd ? De redactie zal dit uitzoeken.
De redactie moet nog uitzoeken wie Hendrik Hessels, weduwe van de Beij en Gez. Kuiper waren.
Jacob (Joapie) Krol is geboren op 1 augustus 1889 in Deever en is overleden op 4 november 1948 in Deever. Aaltje (Oaltie) Odie is geboren op 28 maart 1891 en is overleden op 24 december 1959 in Deever.
Luite (Lute) Brommer is geboren in Vledder op 10 december 1859 als zoon van Anne Brommer en Albertien Scheper. Hij trouwde op 28 april 1898 met Aaltje Trompetter. Hij is overleden in Deever op 27 maart 1906. Hij is begraven op de kaarkhof an de Grönnegerweg bee’j Deever. Het is merkwaardig dat de in 1906 geboren Arend Mulder bij het in 1975 kijken naar een ansichtkaart uit 1920 zich eerst de in 1906 overleden Luite (Lute) Brommer herinnerd, terwijl omstreeks 1925 de bewoners waarschijnlijk Harm Smit en Janna Seinen waren.
Dokter Alexander Leonardus van Eldik is in 1868 geboren in Utrecht. Hij was van 1898 tot in 1918 geneesheer in Sint Philipsland. Hij werd daar op 13 oktober 1898 benoemd op een jaarwedde van fl. 350,- en voor de doodsschouw fl. 50,-. Hij was daarvoor arts te Hekelingen. Hij werd in 1901 ontslagen als gemeentegeneesheer wegens zijn benoeming als raadslid. In 1918 is hij vertrokken naar Deever.

Posted in Ansichtkaart, Hoofdstraat, Topstuk | Leave a comment

Lilluk op drift mit ut maarktterrein an de Bosweg

De Hoge Heren Van De Voorkant Van Het Onaantastbare Gelijk Van De Gemeente Westenveld hebben besloten ut maarktterrein on the William Shakespearealley (voorheen Bosweg) in the Shakespearevillage of Deever verder vol te plempen, duurzaam te ontduurzamen en daarmee verder duurzaam te verloederen, zeg maar Verloedering 2.0, misschien wel Verloedering 3.0 of misschien wel Verloedering 4.0, teneinde letterlijk ruim baan te maken voor De Weinig Geld Spenderende Dagjesmensen In Het Grote Blik Op Vier Wielen, hopende de neringdoenden in Deever daarmee nog wat meer in de watten te leggen.

Al in 2017 of 2018, al vóór de start van de uitvoering van het schaarse belastinggeld verslindende gemeentelijke zo genoemde over de top project Deever op Drift was het de redactie van het Deevers Archief wel al duidelijk dat De Hoge Heren Van De Voorkant Van Het Onaantastbare Straatklinkerharde Gelijk Van De Gemeente Westenveld ut koomaarktterrein, ut diel van ut maarktterrein waar vroeger koo’n werden verhandeld, on the William Shakespearealley (voorheen Bosweg) in the Shakespearevillage of Deever wilden verharden.

Dus het vernuftelingachtige onderhandelen van De Lagere Heertjes Van De Voorkant Van Het Onaantastbare Absolute Gelijk Van De Gemeente Westenveld met een zorgvuldig geselecteerde delegatie jawillenknikkende inwoners van Deever over de inrichting van ut maarktterrein on the William Shakespearealley (voorheen Bosweg) in the Shakespearevillage of Deever was een soort van Virtual Reality Show, een soort van Become Happy With A Dead Sparrow Show.

De redactie van het Deevers Archief heeft met tranen in de ogen bijgaande kleurenfoto op maandag 27 juli 2019 gemaakt.

Aan de linkerkant van de kleurenfoto is tussen de eikebomen nog net een klein stukje van ut inmiddels bestraatte koomaarktterrein, nu de vooralsnog gratis Longtermparkingbrink on the Shakespearealley (voorheen Bosweg) in the Shakespearevillage of Deever te zien. Dat zo’n grote bestraatte waterdichte oppervlakte geen duurzame klimaatbestendige oplossing is voor het langstallen van veel Groot Blik Op Vier Wielen, dat mogen De Hoge Heren Van De Voorkant Van Het Onwrikbare Gelijk Van De Gemeente Westenveld uitleggen aan komende generaties. Dus beter is de bestrating met geschwinde spoed en in gestrekte draf te verwijderen.

Op de bijgaande kleurenfoto is de verloedering van ut pièrdemaarktterrein niet in zijn totale omvang te zien.

Het straatje tussen de ingang van de kaarkhof an de Grönnegerweg en de William Shakespearealley (voorheen Bosweg) in the Shakespearevillage of Deever is al vanaf de aanleg volstrekt overbodig en kan per direct worden gesloopt. Dan kunnen ook de gemeentelijke betuttelpaaltjes aan beide kanten van het straatje ook met geschwinde spoed en in gestrekte draf worden verwijderd. Op de vrijgekomen ruimte moeten eikebomen worden geplant.

De saandweg – elke saandweg in Deever is Deevers aarfgood – tegenover ut liekwaeg’nschuurtie op ut maarktterrein is alweer flink wat jaren geleden om volstrekt onduidelijke redenen vanaf de William Shakespearealley (voorheen Bosweg) in the Shakespearevillage of Deever tot aan de kaarkhof volgeplempt met straatstenen. Het is hoog tijd deze saandweg in al zijn prachtige glorie te herstellen. Dus de bestrating moet met geschwinde spoed en in gestrekte draf worden verwijderd.

Onder het afdakje is het door de Hoge Heren Van De Voorkant Van Het Onaantastbare Gelijk Van De Gemeente Westenveld helemaal zelf bedachte Hangjongerenontmoetingskotje 1.0 met inbegrip van bestrating en afvalbakje te zien. De Deeverse hangjongeren van de Achterkant van het Aantastbare Ongelijk hebben zich dit ouderwetse conservatieve nikspicknicken kotje natuurlijk niet door de strot laten duwen, want bijvoorbeeld in het kotje kon de slimme telefoon niet worden opgeladen, de gratis betrouwbare verbinding met internet ontbrak en ook het gratis openbare toilet ontbrak. Dus dit verloederingstimulerende bouwsel – zie op de foto het vele zwerfvuil – met bestrating moet met geschwinde spoed en in gestrekte draf worden verwijderd. Op de vrijgekomen ruimte moeten eikebomen worden geplant.

Aan de rechterkant van het mislukte Hangjongerenontmoetingskotje 1.0 is een gebouw te zien waarin een zogenoemd Toeristische Informatie Punt is gevestigd. Met enige goede wil had deze voorziening kunnen en kan deze voorziening nog steeds in een bestaand gebouw worden ondergebracht. En in deze tijd van alle informatie over alles kunnen vinden op het internet en steeds maar de hele ganse dag koekeloeren op het schermpje van de slimme telefoon, is zelf een Toeristisch Informatie Punt in een gebouw niet meer nodig. Dus ook het ongetwijfeld met de beste bedoelingen en met veel subsidie gebouwde gebouw moet met geschwinde spoed en in gestrekte draf worden afgebroken. Op de vrijgekomen ruimte moeten eikebomen worden geplant.

In het kader van het schaarse belastinggeld verslindende gemeentelijke zo genoemde over de top project Deever op Drift zijn op ut maarktterrein om volstrekt onduidelijke redenen heel wat oude eiken verropt en verrinneweert. In een poging in Deever gemor aan De Achterkant Van Het Onaantastbare Gelijk te voorkomen hebben De Hoge Heren Van De Voorkant Van Het Onaantastbare Gelijk Van De Gemeente Westenveld een mitigerende maatregel bedacht en de met schaars belastinggeld betaalde plaatselijke houtbewerker Henri Koeling aan het werk gezet om in de stam van enige verropte eiken een dier uit te hakken, te boren, te snijden, te vijlen, te gutsen, te zagen.

Op de kleurenfoto is te zien dat houtbewerker Henri Koeling (die zichzelf woodcarver noemt) uut de Peperstroate in Deever getracht heeft een Amerikaanse zeearend in volle vlucht uit te beelden. Deze vogel is wel heel erg afwezig in de bos in de gemiente Deever. Het beste kan de kettingzaag in het nog zichtbare onderste deel van de stam onder het kunstig gemaakte voorwerp worden gezet, waarna dit voorwerp bij het Raadhuis aan de Gemeentehuislaan in Deever naast het gemankeerde beeld ‘de Wokkel’ kan worden neergezet. Dan kunnen de Hoge Heren In Het Raadhuis aan de Gemeentehuislaan in Deever elke dag genieten van hun Onaantastbare Gelijk.

De betonnen paaljes met de gegalvaniseerde metalen buizen langs het veel te smalle tweerichtingsfietslooppaadje langs the William Shakesparealley (voorheen Bosweg) in the Shakespearevillage of Deever hebben geen enkele functie en moeten met geschwinde spoed en in gestrekte draf worden verwijderd. In de hoogtijdagen van de Deeverse koo- en pièrdemaarkt’n bestonden paaltjes van gewapend beton en buizen van gegalvaniseerd metaal nog niet.

Op de kleurenfoto zijn enig bruine houten piketpaaltjes zichtbaar. Deze zijn daar in de grond geslagen in het kader van de uitvoering van het schaarse belastinggeld verslindende gemeentelijke zo genoemde over de top project Deever op Drift. Die piketpaaltjes beloven niet veel goeds.

Het resultaat van de uitvoering van alle hiervoor voorgestelde maatregelen is een opehemmelt maarktterrein – zoals dat in de zestiger jaren van de vorige eeuw nog het geval was – en is een gigantische en duurzame sprong voorwaarts naar het verleden van Deever. Dan zal ut lege en opehemmelde maarktterrein weer vol met eikebomen staan. Dan zal ut maarktterrein klaar zijn voor de komende generaties.

Dan kunnen de hangjongeren in de koude en vooral donkere oudejaarsavond hun melkbus weer vaaste bien’n an un iekeboom op ut pièrdemaarktterrein, een gat boren in de bodem van de melkbusse, ut lid van de melkbusse vaaste bien’n an un hiel lang stuk touw, een jerrycan met water en flink wat kilo’s carbid meenemen. Dan kan in het donker onder de eikebomen van ut pièrdemaarktterrein hopelijk weer naar hartelust en zonder enig toezicht en benauwende betutteling ebalderd wödd’n.

Posted in Kunst, Kunstig gemaakte object, Marktterrein, Zandweg | Leave a comment

Dubbelbeeld ‘het Behagen’ onzichtbaar vanaf de weg

De redactie van het Deevers Archief vindt bij het digitaliseren van zijn papieren archief (papperrassjus scannen en vervolgens die papperrassjus in de container voor het oude papier gooien), bestaande uit vooral veel dozen en veel mappen en veel ordners met veel foto’s, kranten- en tijdschriftenknipsels, reclamemateriaal, folders uut de gemiente Deever, en zo voort, en zo voort, en zo voort, zo nu en dan een door hem belangwekkend geacht bericht.
In de Olde Möppeler (Meppeler Courant) van 1 september 1999 verscheen bijgaand bericht over de onthulling van het dubbelbeeld ‘het Behagen’ bij het bedrijf Heluto an de weg tuss’n Deever en de Deeverbrogge. De redactie wil dit bericht met name vanwege het twintigjarige jubileum van het dubbelbeeld ‘het Behagen’ in september 2019 de trouwe bezoekers van het Deevers Archief uiteraard niet onthouden

Fraaie plaats voor ‘Behagen’ langs het fietspad
Bedrijfsjubileum: kunstwerk voor Diever
Diever – ‘We staan hiet vanmiddag in feite door een actie van het personeel, da haar waardering wil uitspreken over het bedrijf. Een werkgever die goed is voor haar personeel is dan ook lovenswaardig. Samen bent u sterk en dat leidt tot een beter produkt en dat is een visie die mij aanspreekt’. Dat zei burgemeester Anne Meijer van Westerveld toen hij maandagmiddag in Diever een kunstwerk onthulde.
Het is een schepping van kunstenaar Charles Henri de Vries, beeldend kunstenaar uit Meppel. Het beeld ‘het Behagen’ moet het behaaglijke binnenklimaat symboliseren dat bij het bedrijf Heluto heerst. Het kunstwerk is een kado van het personeel aan de direktie vanwege het 30-jarig bedrijfsjubileum van het Dieverder bedrijf.
Al eerder werden bedrijfsjubilea opmerkelijk gevierd, want ter gelegenheid van het zilveren jubileum ging men met het hele personeel op reis naar Curacao. ‘Geen dure receptie voor genodigden, want wij doen dit als personeel allemaal samen. Vandaar deze grote personeelsreis’, stelde de direktie indertijd.
Ditmaal koos men dus voor een mooi kunstwerk. Het is langs het fietspad van Dieverbrug naar Diever geplaatst en werd daardoor ook een kado voor de bevolking. Al fietsend van Dieverbrug naar Diever of omgekeerd passeert men het 1.80 meter hoge kunstwerk.
Twee beelden
Na het aanbieden van het kado was er een barbequefeestje voor de ongeveer 50 mensen die bij het bedrijf in Diever werken. ‘En we zijn bezig ons te certificeren, dus misschien komt er aan het eind van het jaar nog eens een feestje.’, zegt direkteur Geert Room.
De uitvoering, die de kunstenaar koos voor ‘het Behagen’ is uitgedrukt in twee beelden: de ene persoon spreidt behaaglijk een doek uit over de ander. Het behaaglijke is gekozen, omdat het bedrijf naam heeft gemaakt in een behaaglijke omgeving door een goed omgevingsklimaat met voldoende warmte en voldoende frisse lucht.
‘Slechts één procent van de 6 miljoen woningen in Nederland voldoet aan de normen voor binnenluchtkwaliteit’, stelde Heluto indertijd op haar offertemap, waarmee duidelijk werd gemaakt dat men zich heeft gespecialiseerd in luchtverwarming en uitgebalanceerde ventilatie. Volgens Meijer is het uniek dat men bij elke klant zoekt naar het meest geschikte systeem en dat elk personeelslid daarin kan meedenken. Dat werkt motiverend en is volgens de burgemeester de juiste filosofie voor succes.
Heluto maakt sinds 1978 deel uit van de club van installatiebedrijven, de KNG (Klimaatgroep Nederland), waarin ideeën en kennis worden uitgewisseld. Men probeert door kennis uit te wisselen samen tot betere prestaties te komen. Met haar systeem van uitgebalanceerd ventilatie, warmteterugwinning, kostenbesparing en maximaal woon- en werkcomfort maakte het Dieverder bedrijf ook naam in de VS. De NOM, de Noordelijke Ontwikkelings Maatschappij droeg het bedrijf indertijd voor als voorbeeldbedrijf.

Aantekeningen van de redactie van het Deevers Archief
Het bericht in de Olde Möppeler (Meppeler Courant) is toch wel een merkwaardig bericht. De voorzitter van de personeelsvereniging van het bedrijf Heluto wordt in het bericht niet genoemd en dat was toch wel de man om het beeld namens het personeel aan de eenkoppige directie aan te bieden. Het personeel zelf komt ook niet aan het woord. In het bericht wordt ook niet duidelijk of de eenmansdirektie van het bedrijf Heluto blij was met het kunstwerk.
Het toch wel erg realistische dubbelbeeld ‘het Behagen’ is vanaf het fietspad Deever-Deeverbrogge, goed verscholen achter struweel en riet, in zijn geheel niet te zien.
En wilde V.V.D.-burgemeester Anne Meijer zomaar het toch wel erg realistische dubbelbeeld ‘het Behagen’ onthullen, of stelden De Hoge Heren Van Het Absolute Gelijk Van De Gemeente Westenveld daarbij als voorwaarde dat het dubbelbeeld niet zichtbaar mocht zijn vanaf de openbare weg en daarom discreet verdween achter dicht struweel en wuivend riet ?
In het bericht worden allerlei zaken aangehaald die helemaal niets met het onderwerp hebben te maken, maar meer lijken te dienen voor het opschroeven van de geldelijke vergoeding van de krantencorrespondent van dienst.
De kunstenaar Henri Charles de Vries uut Möppel, die werkte onder de schuilnaam Charles Henri, is de maker van het dubbel
beeld ‘het Behagen’. Kreeg hij een dubbelhonorarium voor een dubbelbeeld of matste hij de personeelsvereniging van het bedrijf Heluto en vroeg hij slechts een enkelhonorarium voor het dubbelbeeld ?
Bij het bericht in de Olde Möppeler (Meppeler Courant) is geen foto van het dubbelbeeld ‘het Behagen’ geplaatst.
Op de bladzijde van Charles Henri in de online-encyclopedie Wikipedia is ook nog geen foto van het dubbelbeeld ‘het Behagen’ te vinden.
Op de luchtfoto van het bedrijf Heluto, die te zien is in de webstee www.heluto.nl, is het dubbelbeeld ‘het Behagen’ niet te onderscheiden.
In de webstee www.groenengroei.nl zijn wel enige belangwekkende gegevens van de kunstenaar Charles Henri te vinden, maar geen foto van het dubbelbeeld ‘het Behagen’.
De webstee www.drenthekunstbreed.nl toont een soort van enigszins kuise versie van het toch wel erg realistische dubbelbeeld ‘het Behagen’.
De redactie van het Deevers Archief zag zich daarom toch wel een beetje genoodzaakt tijdens een fietstochtje even bij het bedrijf Heluto af te stappen en achter het struweel en riet te kijken, teneinde van de twee toch wel erg realistische beelden op een roestige ijzeren sokkel aan de rand van een goedgevulde goudvissenbadkuip op maandag 27 juli 2019 bijgaande twee kleurenfoto’s te maken.
Is het dubbelbeeld ‘het Behagen’ opgenomen in de plaatselijke kunstwerkenroute ? 

Posted in Beeld, Kunst | Leave a comment

Ut groevemuseumpie sal ur nooit koo’m

Om een idee te krijgen van de oorspronkelijke gevel van ut liekwaeg’nschuurtie an de Shakespearealley (voorheen Bosweg) in Deever verwijst de redactie naar een verbouwtekening uit 1965. In dat jaar is ut olde liekwaeg’nschuurtie grondig vernield en verbouwd tot een soort van des werelds kleinste clubhuisje van de Jonge Heertjes Van De Padvinderij.
In de oostelijke gevel van het gebouwtje is bij de restauratie in 2017 de originele veurbaander weer aangebracht; zie afbeelding 1.
De noordelijke gevel van het gebouwtje is bij de restauratie in 2017 niet in de originele staat hersteld, want het raampje ontbreekt; zie afbeelding 2.
De westelijke gevel van het gebouwtje is bij de restauratie in 2017 niet in de originele staat hersteld, want de nog aanwezige aachterbaander moet nog met geschwinde spoed en in gestrekte draf worden vervangen door een gewone deur; zie afbeelding 3.
De zuidelijke gevel van het gebouwtje is bij de restauratie in 2017 niet in de originele staat hersteld, want een raampje ontbreekt; zie afbeelding 4.
In de Olde Möppeler (Meppeler Courant) van vrijdag 20 oktober 2017 verscheen op bladzijde 13 het ronkende, snorkende en brallende poeha-bericht ‘Uitvaartmuseum gaat er eindelijk komen’ over de ‘eindelijke’ opening van een groevemuseumpie in ut liekwaeg’nschuurtie bee’j de vooralsnog gratislangparkerenbrink (voorheen het marktterrein) an de Shakespearealley (voorheen Bosweg) in Deever. De redactie verwijst daarvoor naar het bericht Kleinste museumpje ter wereld nog steeds niet open.
De redactie van het Deevers Archief heeft bijgaande vier afbeeldingen van ut liekwaeg’nschuurtie an de Shakespearealley (voorheen Bosweg) in Deever gemaakt op maandag 27 juli 2019. Toen was in ut liekwaeg’nschuurtie nog steeds niet het kleinste museumpie ter wereld gevestigd.
Tot directeur-conservator van het groevemuseumpie is na een uiterst zorgvuldige selectieprocedure benoemd de Deeverse top-amateur-historicus en groevegoeroe Jans Tabak uut de Aachterstroate in Deever.
De redactie is na twee jaar vergeefs en geduldig wachten er volledig van overtuigd geraakt dat het groevemuseumpie nooit in ut liekwaeg’nschuurtie zal worden ingericht en geopend. Nee, nooit !
Maar misschien kan in ut liekwaeg’nschuurtie een commercieel Shakespearemuseumpie of een commercieel Shakespearekioskie worden ingericht en geopend ? Per slot van rekening moeten de neringdoenden in de gemiente Deever in de watten worden gelegd en in de gelegenheid worden gesteld de naam Shakespeare financieel tot diep op het bot en langdurig kunnen uitbaten.
De redactie van het Deevers Archief moet helaas wel vaststellen dat de twee zwerfstenen, die op zaterdag 16 juni 2018 nog aanwezig waren aan de linkerkant van de bestrating voor de oostgevel van ut liekwaeg’nschuurtie, op maandag 27 juli 2019 niet meer aanwezig waren. Wellicht zijn deze twee zwerfstenen gejat of gestolen of geleend ? Wie is de eigenaar van deze twee verdwenen zwerfstenen ? Of hebben De Niet Zo Hoge Heren Van De Voorkant Van Het Ontzettende Gelijk Van De Gemeente Westenveld de twee zwerfstenen verplaatst naar een andere toplocatie in de gemiente Deever ?

Afbeelding 1 – Oostgevel van ut liekwaeg’nschuurtie an de Shakespearealley (voorheen Bosweg) in Deever

Afbeelding 2 – Noordgevel van ut liekwaeg’nschuurtie an de Shakespearealley (voorheen Bosweg) in Deever

Afbeelding 3 – Westgevel van ut liekwaeg’nschuurtie an de Shakespearealley (voorheen Bosweg) in Deever
Afbeelding 4 – Südgevel van ut liekwaeg’nschuurtie an de Shakespearealley (voorheen Bosweg) in Deever

Posted in Baander, Bosweg, Lijkwagenschuurtje, Museum | Leave a comment

Wanneer begunt de less’n Deevers ?

In de Olde Möppeler (de Meppeler Courant) van 8 april 2019 verscheen een belangwekkend en zorgwekkend bericht over de bittere noodzaak van het stimuleren van het gebruik van de Nedersaksische streektaal op de lagere scholen. 

Nedersaksisch op school
Stimuleren van gebruik streektaal
Regio. Taaldocenten van de landelijke vereniging Levende Talen hebben een aparte afdeling voor de Nedersaksiche taal opgericht. Dat gebeurde zaterdag tijdens de algemene ledenvergadering in Utrecht.
De vereniging Levende Talen Nedersaksisch gaat zich inzetten voor een nieuwe leerlijn Nedersaksisch voor het basisonderwijs. Daar onder valt naast het ontwikkelen van lesmateriaal ook het stimuleren van een positieve houding in het onderwijs ten opzichte van het gebruik van de Nedersaksiche taal.
Overeenkomst
De Vereniging Levende Talen Nedersaksisch wordt gesteund door de provincie Overijssel. Daartoe is een overeenkomst getekend.
Eerder, in oktober 2018, werd een convenant getekend door zeven regionale overheden (de provincies Drenthe, Friesland, Gelderland, Groningen en Overijssel en de gemeenten Oost- en  Weststellingwerf) om het gebruik van het Nedersaksisch als streektaal te stimuleren. Dat krijgt nu dus een vervolg.
Het hele Nedersaksische taalgebied loopt van Oost-Nederland via Noordoost-Duitsland tot aan Denemarken. Anders dan het Fries is er ook niet één standaard Nedersaksisch.
Zeven varianten
Alleen al Nederland kent minstens zeven regionale varianten, zoals Drents, Twents, Veluws, Sallands, Achterhoeks, Gronings en Stellingwerfs.

In de Olde Möppeler (Meppeler Courant) van 17 april 2019 verscheen een niet-nieuws bericht over niet geheel onbemiddelde mensen van vaak ver buiten de gemiente Deever, die hun oude dag komen slijten in de gemiente Deever.

Drentenierders verzamelen zich
In het Landhotel in Diever verzamelen zich donderdag weer zogenaamde ‘Drentenierders’. Dit zijn wat oudere levensgenieters die, vaak na een druk arbeidsleven vol afwisseling, zijn neergestreken in de gemeente Westerveld.
Drentenierders willen de mensen om hen heen leren kennen, samen aan activiteiten deelnemen en wellicht nieuwe dingen uitproberen. De middag is bedoeld als een gezellig samenzijn om oude contacten aan te halen en nieuwe contacten te leggen.
De toegang is gratis en van te voren opgeven is niet nodig. De tijden zijn van 15.00 uur tot 17.00 uur. Na afloop is er een aanschuifdiner waarvoor men zich desgewenst in de loop van de middag kan opgeven.

Aantekeningen van de redactie van het Deevers Archief
De  redactie is het roerend, ja zelfs bijna ontroerend eens met het leren spreken, lezen en schrijven van het met uitsterven bedreigde Deeverse dialect op de lagere scholen in de gemiente Deever.
Het stervende Deeverse dialect is een variant van het Stellingwerfs. De redactie is dan ook bijzonder verbijsterd dat de Uitsluitend Nederlands Sprekende Hoge Heren Van Het Ontzettend Grote Gelijk Van De Gemeente Westenveld, comfortabel gevestigd in het Raadhuis aan de Gemeentehuislaan in Deever, het in oktober 2018 getekende convenant voor het stimuleren van het gebruik van het Nedersaksisch (in Deever is dat het Deevers, in Dwingel is dat het Dwingels, enzovoort) niet mede hebben ondertekend en dat terwijl de twee Stellingswerfse zustergemeenten dat convenant wel hebben ondertekend. De gemeenten Oost- en Weststellingwerf beseffen heel goed dat voor het Stellingswerfs het licht al lang op rood staat.
Hoe eerder en sneller een plan voor het redden van het Nedersaksich in de gemeente Westenveld, en dus ook het Deeverse dialect, tot uitvoer wordt gebracht, hoe liever het de redactie is. Een mooie naam voor de Deeverse paragraaf in dit reddingsplan zou kunnen zijn: Deevers op dreef. De redactie is graag bereid aan dit reddingsplan zijn medewerking te verlenen.
In het reddingsplan mogen de vele Drentenierders in de gemiete Deever uiteraard niet worden vergeten. In het berichtje over de Drentenierders staat dat de Drentenierders aan activiteiten willen deelnemen en nieuwe dingen willen uitproberen. Daar past een soort van indeeveringscursus 
Deevers voor Drentenierders uitstekend in. Het zal de kleinkinderen uit Het Verre Westen Van Nederland maar overkomen dat ze van Opa Drentenierder whattsapp-berichtjes in het Deevers ontvangen. Wee kriegt vandaege wièr Deeverse les van Jans Tabak in ut Aar’mhuus an de Grönnegerweg bee’j de Dikke Stien’n. 

Posted in Deevers | Leave a comment

Ansichtkoate van de Kruusstroate in juli 1960

Deze prachtige zwart-wit ansichtkoate van de Kruusstroate in Deever is in juli 1960 uitgegeven. Bij welke neringdoende in Deever deze kaart te koop was, dat is niet bekend bij de redactie van het Deevers Archief. Voor zover de redactie dit kan nagaan zijn van deze fraaie ansichtkaart geen andere uitgaven dan die van juni 1960 bekend.
Rechts is te zien de Esso-benzinepomp van Jan Slagter, die tevens fietsen- en bromfietsenmaker was, een winkel in elektro- en huishoudelijke apparaten had en een taxibedrijfje had. In de tijd dat in Deever nog maar weinig mensen een zwart-wit televisie hadden, stond in de uitstalkast van de winkel van Jan Slagter soms de zwart-wit televisie aan (bij een voetbalwedstrijd, een kinderprogramma ?), zodat buiten voor het raam van de uitstalkast kon worden gekeken.
Vervolgens is het oude kerkgebouw met het karakteristieke torentje van de gereformeerde geloofsgemeente te zien. Verbouwde meneer de domeneer toen nog groente in het moestuintje achter het hek bij de Esso-reclamepaal ?
Links van het kerkgebouw is te zien de kruidenierswinkel – toen nog geen zelfbedieningswinkel – van Jan Breimer en Lammigje Kloeze te zien. Zij maakten in de drie kasten aan de muur reclame voor hun kruidenierswaren.
In dit pand zat daarna de plaatselijke textielmagnaat Henk ten Hoor, nog later zat daar de Deeverse Jan Kuiper (Kuper) met de Familux winkel. Jan Kuiper (Kuper) huurde het pand van de plaatselijke ondergoedtycoon Henk ten Hoor.
Let vooral ook op de bestrating zonder trottoirs, toen was Deever gelukkig nog niet op drift geraakt. En ja, die lantaarnpaal staat niet toevallig voor de ingang van de Gereformeerde Kerk (Griffemeerde Kaarke).

Posted in Ansichtkaart, Gereformeerde kerk, Kruisstraat, Neringdoende | Leave a comment

Kunstschilder Fedor van Kregten is geboren in Deever

Abracadabra-1466

Kunstschilder Johannes Aurelius Richard Fedor van Kregten is op 16 januari 1871 geboren in Deever. Dit is het enige verband tussen Fedor van Kregten en de gemiente Deever. Dus de ijverigste dorpskracht van de plaatselijke heemkundige vereniging hoeft niet naar andere verbanden te zoeken. De redactie van het Deevers Archief heeft deze in elk geval niet kunnen vinden.
Hermanus Jacobus van Kregten heeft bij de aangifte van de geboorte van zijn zoon Fedor opgegeven zonder beroep te zijn. Echter hij was onderwijzer aan de lagere school in Deever.
Fedor van Kregten verhuisde met zijn ouders van Deever, via Hattem, via Opsterland, naar Wierden.
Zijn vader was bij Wierden in de buurtschap Notter bovenmeester van de lagere school.
Fedor van Kregten werd kunstschilder, na een korte tijd als hulponderwijzer te hebben gewerkt.
Hij woonde en werkte een groot deel van zijn leven in de buurtschap Notter. Daarnaast werkte hij afwisselend in Den Haag en Drenthe. Het komt de redactie voor dat hij niet in Deever heeft geschilderd. Tussendoor maakte hij reizen naar Marokko en Spanje.
De autodidact Fedor van Kregten liet zich constant inspireren door de natuur. Hij schilderde veel landschappen met vee in de geest van de Haagse School, waarbij hij veel speelde met licht. Fedor van Kregten wordt beschouwd als een nabloeier van de Haagse School.

In het dagblad De Tijd van 6 april 1891 verscheen het volgende bericht:
Men schrijft aan de Provinciale Drentsche en Asser Courant het volgende:
De heer Johannes Aurelius Richard Fedor van Kregten, geboren den 16 januari 1871 te Diever, heeft op de internationale tentoonstelling van schilderijen te Maastricht, in Januari en Februari van dit jaar gehouden, met zijn schilderij, genaamd Afgedwaald, de eereplaats verworven. Er waren 547 schilderijen ten toon gesteld. Opmerkelijk is, dat deze 20-jarige jonkman in ’t geheel geen onderwijs in teekenen en schilderen heeft gehad, maar alles uit zichzelven heeft geleerd. Op ’t oogenblik is hij hulponderwijzer te Averlo, gemeente Diepeveen, een uur van Deventer. Van de studie komt niet veel meer, daar zijn geheele ziel opgaat in de schilderkunst. Toen hij rijkskweekeling te Goor was, verklaarde de directeur meer dan eens dat hij niets deed dan teekenen en perspectief bestudeeren, welk laatste vak hij ook geheel uit zich zelven heeft geleerd. Hij schijnt geboren schilder te zijn. Misschien is Drente nog eenmaal trotsch op hem. Hij zal nu drie schilderijen naar de tentoonstelling te Berlijn zenden en zoo voortgaan. Ook teekent hij veel crayon-portretten en ook in olieverf naar photografie en naar ’t leven.

In de krant ‘Het nieuws van de dag’ verscheen op 18 februari 1901 het navolgende korte bericht:
Wetenschap en Kunst. Te Leeuwarden is, in het gebouw der Harmonie, eene tentoonstelling geopend van schilderijen van den kunstschilder Fedor van Kregten, voornamelijk ontleend aan heide en bosch, gehuld in nevelige herfst- of lentetint bij vriesend of dooiweer, bij scheidende of opgaande zon. De tentoonstelling wordt druk bezocht.

De gemiente Deever heeft hem zuinigjes geëerd met een kleine tentoonstelling op de zo genoemde cultuurzolder van het gemeentehuis aan de Brink (een gemeentehuis hoort in Diever aan de Brink te staan).
In de ‘Friese Courier: onafhankelijk dagblad voor Friesland en aangrenzende gebieden’ verscheen daarover op 30 mei 1968 het navolgende bericht:
Diever. Werk van Van Kregten tentoongesteld. Diever. Op der cultuurzolder van het gemeentehuis te Diever heeft mr. K.H. Gaarlandt de schilderijententoonstelling van werken van Van Kregten geopend. Het initiatief voor deze tentoonstelling is genomen door mevrouw Vermeer, een dochter van de schilder. Fedor van Kregten werd in 1871 geboren in Diever en is in 1937 in ’s Gravenhage overleden. Voor het eerst sinds 30 jaar worden werken van Van Kregten tentoongesteld. Na de opening leidde mevrouw Vermeer mr. K.H. Gaarlandt langs de tentoongestelde schilderijen, In totaal waren ongeveer 50 genodigden bij de opening aanwezig, In totaal zijn 32 schilderijen en enkele tekeningen geëxposeerd. De tentoonstelling is geopend van 29 mei tot en met 8 juni. 

De afbeelding toont het schilderij ‘Schapen met herder nabij kooi’.

Aantekeningen van de redactie van het Deevers Archief
Schilderijen van Fedor van Kregten hangen onder meer in het Rijssens Museum.
De redactie is op zoek naar foto’s die in de periode 30 mei 1968 tot en met 8 juni 1968 op de zo genoemde cultuurzolder van het gemeentehuis aan de Brink van Deever zijn gemaakt. Wie kan de redactie aan een goede scherpe scan van foto’s van deze tentoonstelling helpen ?

Abracadabra-1468

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Abracadabra-1467Abracadabra-1469Abracadabra-1470

Posted in Cultuur, Diever, Kunst, Schilderij | Leave a comment

Ook dit jaar weer carbid voor ouderwets knalplezier

In het Nieuwsblad van het Noorden verscheen zo tegen het einde van het jaar op 23 december 1988 bijgaande niet te missen en niet mis te verstane advertentie (de bovenste afbeelding) van de Firma De Twee Hendrikken, te weten de gebroeders Berend en alleskunner Klaas Kleine, voor de verkoop van kebied (carbid) voor f 10,- per kilogram voor het in Deever zeer traditionele kebied scheet’n rond de jaarwisseling.
Kort daarna verscheen in het Nieuwsblad van het Noorden van 29 december 1988 een diepte-interview met De Twee Hendrikken over het kebied scheet’n.
In het Nieuwsblad van het Noorden verscheen op 20 december 1989 weer een kebied-advertentie van Berend en alleskunner Klaas Kleine. De prijs per kilogram was in 1989 echter wel met 1 gulden gedaald ! Het carbid kon worden bekomen in smederij ‘de Grote Hendrik’.
Alleskunner Klaas kleine had zijn smederij ‘de Kleine Hendrik’ op de hoek van de Kleine Peperstroate en de Peperstroate in Deever en Berend Kleine had zijn smederij ‘de Grote Hendrik’ in ut paand an de Heufdstroate 49 in Deever, waar vroeger de smederij van de Kloeze was gevestigd.
Het oude jaar uitknallen met kebied is door de lange jaren heen veel veiliger en uiteraard ook veel en steeds goedkoper gebleken dan het oude jaar uitknallen met gewoon vuurwerk. Dus de reclameslogan ‘natuurlijk hebben wij ook dit jaar weer carbid voor ouderwets knalplezier’ is volkomen juist.
Het is de redactie van het Deevers Archief niet bekend of de nijvere grijze en grauwe voorkant van het gelijk ook een gemeentelijke verordening of gemeentelijke wet heeft bedacht, bezig is te bedenken, gaat bedenken of overweegt te gaan bedenken, die de verkoop van kebied verbiedt.

Abracadabra-1456

Abracadabra-1457

Abracadabra-1458

Posted in Carbid schieten, Diever, Klaas Kleine, Traditie | Leave a comment

N.S.B.-propaganda-bijeenkomst in café Balsma

In de Duits-gezinde krant ‘Drentsch dagblad, officieel orgaan voor de provincie Drenthe’, jaargang 2, nummer 519, van 5 februari 1944 verscheen het volgende propaganda-bericht van de N.S.B.

Europa één. Volksvergadering op dinsdag 8 februari in café Balsma, te Diever. Spreker J.G. Jans. Onderwerp: Wat wil ons volk. Wat willen wij: Socialisme. Aanvang 7.30 uur. Entree 25 cents. Een hecht verbond van vrije volken.

In de Duits-gezinde krant Drentsch dagblad, officieel orgaan voor de provincie Drenthe, Jaargang 2, nummer 519, van 10 februari 1944 verscheen het volgende korte bericht over de op 8 februari 1944 gehouden propaganda-bijeenkomst van de N.S.B.

Plaatselijk nieuws. Diever.
In café Balsma vond een volksvergadering plaats met als spreker J.G. Jans met het onderwerp ‘Wat willen wij: socialisme’. Een talrijk publiek was opgekomen. Tijdens de rede heerschte er een aandachtig gehoor. Vóór het uitspreken van de rede hield de heer Jans eerst een vergadering met de werkerskern. Verschillende vragen van de aanwezigen werden op vlotte wijze door den spreker beantwoord.

Aantekeningen van de redactie van het Deevers Archief
Op 8 februari 1944 organiseerde de N.S.B. een propaganda-bijeenkomst in het café van de N.S.B.’er Klaas Marcus Balsma aan de brink in Deever. De spreker was J.G. Jans, de gewestelijke propagandaleider van de N.S.B. in de provincies Groningen en Drenthe.
De Nationaal Socialistische Beweging in Nederland (N.S.B.) werd officieel opgericht in 1932 door Anton Mussert. Om zich te onderscheiden van de gewone politieke partijen noemde de N.S.B. zich een ‘beweging’.
De N.S.B. was niet-democratisch en was pro-Duits. Onder invloed van de ontwikkelingen in Hitler-Duitsland radicaliseerde de N.S.B. en werden ook anti-Joodse standpunten ingenomen.
De N.S.B. zag de Europese eenwording als een ‘Een hecht verbond van vrije volken’, maar dan wel onder het nationaal-socialisme.
De grote vraag is wie in de  gemiente Deever lid waren van de in het weergegeven bericht zo genoemde ‘werkerskern’ ?

Abracadabra-1266
Abracadabra-1265

Posted in Café Balsma, Diever, Klaas Marcus Balsma, N.S.B., N.S.B.'er, Tweede Wereldoorlog | Leave a comment

Mann’n uut Deever dood in de slag bee Damiate

In de Olde Möppeler (Meppeler Courant) van 31 december 2007 verscheen het navolgende artikel van Lammert Huizing over mannen uit Deever die de dood vonden in de slag bij Damiate. De redactie verwijst volledigheidshalve voor meer gegevens naar een bladzijde in de online-ecyclopedie Wikipedia. Voor wat deze gegevens waard zijn.
De redactie van het Deevers Archief heeft de tekst van Lammert Huizing overgezet in het Deevers, teneinde actief een bijdrage te leveren aan het behouden en het verspreiden van het Deevers. De redactie houdt zich aanbevolen voor verbeteringen in deze vertaling. Wellicht zijn de organisatoren van de activiteit ‘verdieverderderen um de stamtoafel’ bereid te reageren. Samen weten we meer.

In ’t veurjoar van 1217 was hee te gaast in ’t klooster van Rune: Thomas Olivier, kanunnik van Keulen. Van kaarspel tot kaarspel reisde hee deur ’t olde laand um manluu te waar’m veur ’n tocht hen ’t Hillige Graf. Ok in Deever haar hee espreuk’n. Priester Adolf haar hum leever ’t woord ontzegd. Hee wus, dat de proat van de kanunnik onrust zul breng’n in de huusen en in de noaberschopp’n. Gieniene sul weg will’n, Moar lichtkaans waar’n ‘r knecht’n en keuters bedaacht op meer vreeigheid en longernd naar aomtuur, die de dringende oproep tot kruusvoart neet söll’n weerstoan.
Olivier haar hum opewönn’n, Sien naarms kleuven mit gebalde voest’n deur de roemte, sien vuurrooie kop, sien oversloande stemme: ’t was as of hee doende was, hier in Deever, um sölf ’t Hillige Graf van de Saracenen te bevrijden. Onbeweug’n leut ’t volk in Deever ’t geweld over heur hen goan. See pruufd’n niks van de mystieke geestdrift um mit te trekk’n in ’t grote leger hen Jeruzalem.
Priester Adolf heroasemde. Hee was bliede doe Thomas Olivier ofreisde. Allennig een wonder zul nog sien meins’n op kruusvoart kunn’n kreeg’n.
Priester Adolf twiefelde. Al hiel wat moand’n gleufde hee neet meer in de wezenlieke anwesigheid van Jesus Christus in ’t Hillig Sacrament. Hiele naacht’n laag hee doarover wakker. Hee bidde um ’n visioen um so kloarheid te krieg’n.
De sundag doarop, Adolf stön an ’t altaar. Manluu en vrouwluu vuld’n de kaarke van Sint Pancras. Manluu uut Deever, moar ok uut de noaberschopp’n van ’t kaarspel tot an Dwingel toe. De misse, ’t hillig offer, wödde deur heur allemoale mit beleefd. Spanning was ‘r doe de priester de hostie umhoge heef. Hee söl so ’t Agnus Dei insett’n. Moar de haa’n van de priester blee’m umhoge. See trild’n. Sie oog’n stoard’n verstrakt noar ’t witte ‘lichem’ van de Heer. Een visoen ? Een merèkel ? De Maagd, mit op heur schoot ’t Kiend, saag hee in ’t midd’n van de hostie. Mit trillende vingers dreede hee ’t hillige veurwaarp. An de aandere kaante keek ’n loam, ’t Agnus Dei, hum an. Een wonder van de Allerheugste um hum, de twiefelaar, tot geleuf te breng’n ?  Sien harte bonkte en ’t blood trök weg uut sien gesichte. Hee zwiebelde en wol de altoardeenst op slag stopp’m. De parochioan’n vönn’n dat ’t wat gebeurde, dat see nooit weer sull’n mitmaek’n.
Adolf leut de naarms zakk’n. Een brokke in de keel belette hum um ’t Agnus Dei in te sett’n. Troan’n vuld’n sien oog’n. ‘Deur de genade van God he’k now wissigheid’, verkundigde hee. Hee vertöl under troan’n over ’t merèkel, dat net was passeerd. ’t Volk luusterde annedoan. Wat Thomas Olivier neet edoan kön kreeg’n, gebeurde now. Viefteg man besleut’n um ter ere van ’t Hillig Sacrament ’t kruus op te nee’m en as kruusvaerder hen ’t oost’n te trekk’n. In de meimoand reisden see of. Priester Adolf gaaf heur sien seeg’n doe see veur de laeste keer in de kaarke bee mekaer kwaa’m en doe see de brink aachter heur leut’n. Richting Friesland, woar see an de oevers van de Lauwers mit veule aandern heur söll’n inscheep’m.
Een vloot van tachtug boten veur of. In Engeland saag’n see Thomas Oliver weer. Tegaar veur’n see hen Portugal, woar ’t vecht’n begön teeg’n de Moren. In Rome wödde overwintert. See kwaa’m neet toe an ’t Hillige Graf. De mann’n uut Deever vönn’n de dood in de slag bee Damiate in Egypte.
Eerst was ‘r ongewisheid en laeter rouw in de parochie van Sint Pancras, doe as see niks meer heurd’n van heur manvolluk. Priester Adolf, die deur sien twiefel ’t merèkel haar operoep’m, twiefelde vanneis. Now an de echtheid van ’t visoen, woamit hee, ja hee, sien eig’n meins’n edree’m haar noar ’n verre dood.
Seu’m joar laeter wödde Thomas Olivier vumoord. Hee was op weg hen Grönning um vanneis meins’n bee mekaer te preek’n veur weer ’n kruustocht.
Ieuwenlang kwaa’m see op bedevoart, volk van dichtbee en van verens, um ’t merèkel van Deever te gedènk’n.

Abracadabra-1476

Posted in Deevers, Deeverse dialect, Diever, Lammert Huizing | Leave a comment

Eerste hennepkwekerij in Deever ontmanteld

 In de webstee www.politie.nl werd op 13 mei 2014 om 13:44 uur het volgende bericht gepubliceerd over de ontmanteling van de eerste hennepkwekerij in het dorp Deever. Toch wel een historische gebeurtenis die het waard is opgenomen te worden in het Deevers Archief.

Hennepkwekerij ontmanteld – twee personen aangehouden
Diever – Maandagmiddag ontmantelde de politie in een woning aan de Hoofdstraat een hennepkwekerij. Twee verdachten zijn aangehouden.
De politie kreeg maandagmiddag een melding dat er in een woning aan de Hoofdstraat een hennepkwekerij zou zitten. Bij de woning zagen agenten een vrouw naar binnen gaan. Op aanbellen werd niet open gedaan. Even later stond op het dak van de woning een man. Agenten sommeerden de man en de vrouw naar beneden en naar buiten te komen waar ze zijn aangehouden.
In de woning waren vier kamers ingericht als kwekerij. In totaal stonden er 607 oogstrijpe hennepplanten. Met de elektriciteitsmeter was geknoeid.
De kwekerij is door een gespecialiseerd bedrijf ontmanteld en de apparatuur en planten zijn afgevoerd.
De aangehouden 44-jarige man uit Zwolle en 37-jarige vrouw zonder vaste woon- of verblijfplaats, zijn ingesloten. De politie stelt een nader onderzoek.

Het Dagblad van het Noorden had op 13 mei 2014 om 14.11 uur in het bericht in haar webstee www.dvhn.nl niks toe te voegen aan het bericht in de webstee www.politie.nl. In diverse andere website is het van de webstee www.politie.nl overgenomen bericht te vinden.

Hennepkwekerij ontmanteld
DIEVER – In de Hoofdstraat in Diever is maandagmiddag een hennepkwekerij ontmanteld. Twee mensen zijn aangehouden.
De politie ging na een tip op het huis af. Ze zagen een vrouw naar binnen gaan, maar toen ze aanbelden werd er niet open gedaan. Even later stond er een man op het dak van de woning. De twee, een 44-jarige man uit Zwolle en een 37-jarige vrouw zonder vaste woonplaats, werden gesommeerd naar buiten te komen, waarna ze zijn gearresteerd.
In de woning bleken vier kamers ingericht te zijn als kwekerij. Er stonden 607 hennepplanten en er was geknoeid met de elektriciteitsmeter.

Posted in Diever, Hoofdstraat | Leave a comment

De bos op Baark’nheuvel

De redactie van het Deevers Archief vervangt zo nu en dan voor de broodnodige variatie de kopafbeelding van het Deevers Archief.
Als jij in het bezit bent van een mooie afbeelding uut de gemiente Deever en jij acht deze echt wel geschikt als kopafbeelding van deze webstee, aarzel dan niet deze afbeelding naar de redactie te sturen.
Het formaat van een kopafbeelding is 940 x 198 puntjes.
Als jij de hier afgebeelde kopafbeelding 20 lelijk vind als kopafbeelding van het Deevers Archief, aarzel dan niet jouw mening luid en duidelijk aan de redactie kenbaar te maken.
Als jij de hier afgebeelde reeds getoonde kopafbeelding graag nog een keer als kopafbeelding van het Deevers Archief wilt zien, aarzel dan niet dit luid en duidelijk aan de redactie kenbaar te maken.
Op bijgaande kopafbeelding is een stukje van een foto van de bos op Berkenheuvel te zien.
Deze kopafbeelding is voor het eerst te zien geweest van 26 oktober 2016 tot en met 5 januari 2017.

abracadabra-487

Posted in Berkenheuvel, Deevers Archief, Kopafbeelding | Leave a comment

Op de hoorn bloas’n in de winter in Oldendeever

In het damesblad Libelle, jaargang 2016, nummer 49, week van 18 tot en met 24 november verscheen het volgende berichtje over het midden in de winter blazen op de hoorn in Oldendeever. Het berichtje is geïllustreerd met een afbeelding van een ansichtkaart uit het jaar 1985.

Groeten uit Diever
In het Drentse buurtschap Oldendiever wordt tussen 30 november en 6 januari traditioneel elke dag op de midwinterhoorn geblazen. Op zaterdag 2 januari 2017 wordt het blaasseizoen afgesloten met meer dan dertig hoornblazers bij de kerk in Diever. Aansluitend wordt een midwinterwandeling georganiseerd voor jong en oud met vuren, glühwein, chocolademelk en een spannend verhaal.

Aantekeningen van de redactie van het Deevers Archief
Het midden in de winter (de winter begint niet op 30 november, maar pas op 21 december) blazen op de hoorn is geen Oldendeeverse traditie. Deze exoot onder de Oldendeeverse ‘tradities’ is gecopieerd uit het zuid-oosten van Drenthe, Salland, Twenthe en de Achterhoek. Maar zal het midden in de winter blazen op de hoorn in het gehuchtje Oldendeever bee’j Deever wel ooit een traditie worden ? Een traditie is immers een gebruik of gewoonte die van de ene generatie op de andere wordt doorgegeven. En daar is in het gehuchtje Oldendeever bee’j Deever op dit ogenblik geen sprake van.
In het zuid-oosten van Drenthe, in Salland, in Twenthe en in de Achterhoek blazen de liefhebbers op de hoorn tussen de eerste zondag van de Advent (27 november 2016) (anbloas’n) en Driekoningen (6 januari 2017) (ofbloas’n).
In het gehuchtje Oldendeever bee’j Deever nemen de importeurs van het midden in de winter op de hoorn bloas’n het blijkens het berichtje in het damesblad Libelle niet zo nauw met deze strikte regel (je volgt de traditie of je volgt de traditie niet).
In het gehuchtje Oldendeever bee’j Deever is het midden in de winter blazen op de hoorn nu al verworden tot een soort van kneuterig volksvermaak, söls mit gloepens hiete wien. Bovendien hebben de Oldendeeverse importeurs een soort van handeltje gemaakt van het midden in de winter op de hoorn bloas’n. De hoeders van de traditie van het hoorn bloas’n in het zuid-oosten van Drenthe zijn bijzonder ongelukkig met de negatieve ontwikkelingen in het Oldendeeverse.
Het Libelle-bericht verwijst naar de al jaren niet meer bijgewerkte webstee www.primitievehoorns.nl.
Een wél het hele jaar door gebruikte oer- en oeroude primitieve hoorn is de clarin, waarop wel het hele jaar door wordt geblazen in het departement Cajamarca in Perú, zonder dat sprake is van traditioneel. Luister en kijk naar de resultaten van het bespelen van dit prachtige instrument in bijgaand voorbeeld.
De afbeelding toont een ansichtkaart van het pulptype ‘Groeten uit Diever (Dr.)’. De afgebeelde ansichtkaart is aanwezig in het Deevers Archief. Deze ansichtkaart is een zo genoemde 14-luiks ansichtkaart (één ansichtkaart volgepropt met 14 fotootjes). De suggestie wordt daarbij gewekt dat alle 14 fotootjes in de gemiente Deever zijn gemaakt. Duidelijk herkenbaar zijn de kleine Peperstroate met het huis van Klaas Kleine en de gemeentelijke toren en het kerkgebouw op de brink van Deever, het hunnebed an de Grönnegerweg, de weg door het Groenendal met het wit geschilderde huis van Jitse Betten, de Heufdstroate met zicht op de boerderij van de familie Hessels, molen ‘de Vlijt’ in het gehuchtje Oldendeever bee’j Deever, de cafés an de Kruusstroate en het beeld in de kaarketuun van Deever. De andere fotootjes zijn hoogstwaarschijnlijk niet in de gemiente Deever gemaakt. Wie weet waar en wanneer die andere fototjes heeft gemaakt, die mag het natuurlijk zeggen.

abracadabra-564abracadabra-563

Posted in Ansichtkaart, Midwinterhoornblazen, Oldendiever, Toeristenindustrie, Traditie | Leave a comment

Een paar foto’s van Jan Harm Pol op Woater’n

Op de televisiezender National Geographic is nog steeds de zo genoemde ‘reality show’ met de titel ‘The incredible dr. Pol’ te volgen. De hoofdpersoon in deze zo genoemde ‘reality show’ is dierenarts Jan Harm Pol. Hij werd geboren op Woater’n in de boerderij, toen met adres Wateren 40, nu met adres Wateren 20.
The incredible dr. Jan Harm Pol was in het najaar van 2015 met zijn vrouw, kinderen en kleinkinderen op bezoek op Woater’n bij zijn oudere broer Jan aan de Appelschaseweg. De lokale pers heeft aan zijn bezoek enige aandacht besteed.
Leden van de historische werkgroep Zorgvlied-Wateren-Oude Willem waren aanwezig bij zijn bezoek van hem en zijn familie aan zijn geboortehuis. Zij hebben een en ander van zijn bezoek op film vastgelegd. Drie filmbeelden zijn in dit artikel te zien.

Hans Salverda van de historische vereniging Zorgvlied-Wateren-Oude Willem schrijft:
Het was erg moeilijk om foto’s van dr. Pol te pakken te krijgen. De reden is het simpele feit dat we ze niet hebben en dat we ook niet hebben bijgehouden wie wanneer welke foto heeft gemaakt.
Via Cor Goettsch heb ik drie beelden gekregen, die afkomstig zijn van de film die wij gemaakt hebben. Bij het plsstsen van deze beelden graag vermelden dat het schermafdrukken zijn van de door ons gemaakte film.
De eerste foto is gemaakt op de oprijlaan van de boerderij met adres Wateren 20. De andere twee foto’s zijn gemaakt achter het geboortehuis van Jan Harm Pol. Op de laatste foto is Jan Harm Pol in gesprek met Anne Veenstra, de huidige eigenaar en bewoner van het geboortehuis van Jan Harm Pol.

Abracadabra-1450

 

 

 

 

 

Abracadabra-1451

 

 

 

 

 

Abracadabra-1452

Posted in De aandere kaante van de bos, Dr. Pol, Jan Haarm Pol, Wateren | Leave a comment

Oude gemeentehuis aan de brink werd verlaten

Het navolgende artikel over de verhuizing van het gemeentelijke apparaat van het oude gemeentehuis aan de brink van Deever naar het noodgemeentehuis op ’t Bultie werd gepubliceerd in de Meppeler Courant van 16 november 1955. Dit artikel is ook als bladvulling gepubliceerd in nummer 00/3 en 00/4 van Opraekelen, het papieren blad van de heemkundige vereniging uut Deever.

Uit Diever en omgeving – Oude gemeentehuis werd verlaten
Nu van de voormalige hervormde pastorie nog slechts een troosteloze puinvlakte is overgebleven is het aloude vervallen gemeentehuis aan de Brink nu ook voor sloping gereed gekomen, want eind vorige week heeft de grote verhuizing naar het tijdelijke gemeentehuis op het Bultje plaats gehad. Dit nieuwe onderkomen voor het gemeentelijke overheidsapparaat is reeds een herademing. Van ‘scheiden doet lijden’ was dan ook bij het verlaten van het oude gebouw geen sprake. Of er ook in dezen zo iets als een veurspooksel (redactie: spookachtig voorteken) was, daarover het volgende.

Muizenschemering aan de Brink
Grijs en grauw is de mistrijke dag vergleden. Langzaam hult de avond het dorp Diever in zijn donkere sluiers. Rustig en stil ligt de Brink in avondstemming. Een eenzame wandelaar, die het paadje voorlangs het gemeentehuis en de voormalige pastorie wil betreden, stuit op een bord, dat verlicht is door een rode lantaarn, dat wil aangeven dat het paadje voor verkeer is afgesloten. Over het paadje ontrolt zich een miniatuur-spoorbaan, die zijn eindpunt vindt vlak vóór het oude gemeentehuis. De oude pastorie is geheel ten offer gevallen aan slopershanden, evenals de schuur achter het gemeentehuis. Een met puinbrokken bezaaide vlakte is naast het gemeentehuis ontstaan rond welke her en der afbraakhout ligt opgestapeld.
Onze wandelaar heeft zich niet aan het bord, dat hem een halt heeft toegeroepen, gestoord en is door alle afbraak en puin heen bij het afgeleefde gemeentehuis aangekomen. Hier wordt zijn oor getroffen door ongewone geluiden in het gebouw. Het ritselt en piept er op haast lugubere wijze. Zijn aandacht is gewekt en zijn nieuwsgierigheid geprikkeld. Hij stapt over het vervallen hek heen en gluurt door de ramen, die hem als holle ogen aanstaren, naar binnen. Gelukkig dat de maansikkel hem gunstig gezind is en de vertrekken in een mysterieus bleek licht hult. Hij ziet dat zich daar iets spookachtig afspeelt, dat zo sterk van het alledaagse afwijkt, dat het zijn zinnen bijna begoochelt.
Midden in het grote vertrek, dat overdag als secretarie fungeert, ontwaart hij een enorme muizen-aartsvader, tronend tussen ware heirlegers van muizen, die uit alle hoeken en gaten te voorschijn zijn gekomen. Dan neemt de oppermuis het woord: Gij die gekomen zijt van de zolders, vanuit de diverse kamers, achter het behang vandaan. Mannen uit Apeldoorn zijn gekomen en hebben onze broeders uit de pastorie verdreven en dit eerbiedwaardige gebouw tot puinhopen doen verworden. En hoe benard de woonruimtepositie ook is, we hebben deze bloedverwanten uit de pastorie inwoning verleend. Maar we zijn er nog lang niet. De vijand staat op het punt ons ook dit bolwerk te ontnemen. Ik heb hen, die hier daags werken horen zeggen: ‘Dit moet eerst weg. Dan dat. Het verhuizen begint vrijdagmiddag’. Het zal dus nodig zijn dat we ons terugtrekken naar de boerderij van Seinen. Die biedt veel ruimte en herbergt veel eten voor ons.’ Dan gaan al die grauwe diertjes naar de plaats van waar ze gekomen zijn. De man, die dit aanschouwt, herademt. Als hij vrijdagmiddag en zaterdag de heuse verhuizing aanschouwt, twijfelt hij geen opgenblik meer aan dat wat zijn voorgeslacht met het woord veurspooksel aanduidde.

Verhuizing
Zo is dan vrijdagmiddag het overbrengen van de gehele inventaris van het oude gemeentehuis naar de barak op het Bultje, dat als tijdelijk gemeentehuis zal fungeren, begonnen. Dit was een enorm karwei, dat pas zaterdagmiddag zijn beslag heeft gekregen.
De burgemeester, de gemeetesecretaris, de gemeentebode en het personeel van secretarie en gemeentewerken zijn hiervoor in de weer geweest en met het grootste plezier, omdat ze zich eindelijk verlost wisten uit dit vunzige, ongezonde, totaal uitgeleefde gebouw.
De barak die al eens als tentoonstellingslokaliteit en als noodwoning dienst deed, is verdeeld in een ruime secretarie, een burgemeesterskamer, een secretariskamer in een kleinere personeelskamer.
Als gevolg van een nieuwe vloerbedekking, een nieuw behang, een kwastje verf en doordat ze op een na alle prachtig op de zon zijn gelegen, zijn het aantrekkelijke hygiënische appartementen, die het tot een lust maken om er tijdens de overbruggingsperiode te werken. Het ligt in de bedoeling de raadsvergaderingen op de secretarie te blijven houden en de vergaderingen van burgemeester en wethouders en trouwpartijen in de burgemeesterskamer. Bij de barak is zaterdag een nieuwe kleinere loods gebouwd voor het kantoor van gemeentewerken.
Het oude gemeentehuis is woensdag meteen ook onder de slopershanden gevallen. De kop werd reeds voor het grootste gedeelte verwijderd. De terreinen met de er achter gelegen tuinen kunnen na de afbraak rijp gemaakt worden voor de bouw van het nieuwe huis der gemeente, waarvoor de aanbesteding reeds op 5 november jongstleden plaats had.

Aantekeningen van de redactie van het Deevers Archief
In het najaar van 1955 viel het oude gemeentehuis, dat daarvoor dienst deed als lagere school en daarvoor als boerderij, onder de slopershamer. Opnieuw verdween een prachtig oud pand uit het dorp.
Het noodgemeentehuis was een houten barak op ’t Bultie, gelegen aan de zo genoemde Kloosterstraat. Zou er een klooster op ’t Bultie hebben gestaan ? Wat heeft de cultuurhistorische waardenkaart van de gemeente Westenveld hierover te melden ? Op ’t Bultie is eigenlijk in ’t Bultie, want het werkelijk hoger liggende gedeelte van de akkers lag meer in de richting van de Binnenes en werd Scholten’s Bultie genoemd, de bult in de akker van Scholten, derhalve zou de zo genaamde Kloosterstraat omgenaamd moeten worden naar Scholten’s Bultie, met als onderschrift: oude akkernaam.
Nadat het ambtenarencorps zich riant had gevestigd in het nieuwe gemeentehuis aan de Brink werd de barak in gebruik genomen als lesruimte voor de leerlingen van de school voor uitgebreid lager onderwijs (U.L.O).
Was het op de foto’s zichtbare spoorlijntje een gemakkelijk verplaatsbaar smalspoortje van het type Decauville ? De Decauville-deskundige bij de Zorgvlied-Wateren-Oude-Willem dependance van de heemkundige vereniging uut Deever weet daar vast wel een antwoord op.

Posted in Binnenes, Brink, Gemeentehuis, Gemiente Deever, Kloosterstraat, Opraekelen | Leave a comment

Ik kan er niet langs met de melkwagen

In het Nieuwsblad van het Noorden verscheen op 2 augustus 1968 bijgaand grappig bericht over het tekort aan parkeerruimte bij de rooms-katholieke kerk op Zorgvlied.

Ho, pastoor, mag ik nu even wat zeggen
‘Er zal nu zo vlug mogelijk bekeken worden of de parkeerruimte bij de rooms-katholieke kerk in Zorgvlied vergroot kan worden, beloofde burgemeester J.C. Meiboom gisteren in de raadsvergadering.
Dat ‘snel bekijken’ is te danken aan de melkrijder, die zondag, terwijl de pastoor de mis opdroeg, door de kerk in Zorgvlied galmde: ‘Ho, meneer pastoor, mag ik nu even wat zeggen. Ik kan er niet langs met de melkwagen’.
De paraochiaan wiens auto in de weg stond is naar buiten gegaan om vrij baan te maken.

Aantekeningen van de redactie van het Deevers Archief
De grote ruimte voor de rooms-katholieke kerk en de grote ruimte voor de huisjes van de Sint Anthony-stichting naast de rooms-katholieke kerk op Zorgvlied waren blijkbaar in 1968 nog niet opgeofferd aan parkeerruimte voor automobielen van kerkgangers, plaatselijke bewoners en toeristen.

Abracadabra-1480Abracadabra-1481

Posted in Ansichtkaart, De aandere kaante van de bos, Dorpsstraat, Rooms Katholieke Kerk, Zorgvlied | Leave a comment

Bod van f. 10.406.925,- op landgoed Zorgvlied ?

Op 24 januari 1912 verscheen in het Nieuwsblad van het Noorden het navolgende bericht over de verkoop van het landgoed Zorgvlied van mr. Lodewijk Guillaume Verwer.

Assen, 24 januari.
Gistermiddag had, ten overstaan van den heer D. H. M. de Fremerij, notaris, in het hotel Nanninga, ten verzoeke van mevrouw de weduwe en erven van mr. L.G. Verwer, de publieke verkoop plaats van het landgoed Zorgvlied te Diever en Vledder gelegen, bestaande uit villa’s, boeren- en burgerbehuizingen, groenlanden, bouwlanden, bosschen en heideveld, ter gezamenlijke grootte van 250 hectare, ingezet in 42 perceelen op f. 6018825. In totaal geboden op de verschillende perceelen f. 10406925. Omtrent de gunning is 8 dagen beraad voorbehouden.

Aantekeningen van de redactie van het Deevers Archief
Op de 42 percelen van het landgoed Zorgvlied werd een voor die tijd onwaarschijnlijk, bijna ongelooflijk, hoog bedrag van in totaal meer dan 10 miljoen gulden geboden. De Friese ondernemer meester Lodewijk Guillaume Verwer, geboren op 4 maart 1846 te Makkum, overleden op 8 november 1910 te Zorgvlied, was op Zorgvlied een vermogend man geworden. Zijn weduwe en zijn vijf kinderen waren na de verkoop van het landgoed Zorgvlied en de verdeling van de erfenis allen miljonair geworden.
Of vergat de lokale correspondent van het Nieuwsblad van het Noorden een komma in het totaal geboden bedrag te plaatsen en was dit bedrag f. 104069,25 ?

Posted in Landgoed Zorgvlied, Lodewijk Guillaume Verwer, Zorgvlied | Leave a comment

Lucas Muggen wordt beheerder van enige vermogens

In de Provinciale Drentsche en Asser Courant verscheen in de nasleep van de Tweede Wereldoorlog op 10 september 1945 het navolgende bericht over de benoeming van Lucas Muggen, de kassier van de Boerenleenbank in Deever, tot beheerder van het vermogen van de Wapsenaren J. Oostra Sr., J. Oostra Jr., B. Bos, H. Bos en H. Beugeling.

Oproeping. Ondergeteekende, Lucas Muggen, Wapse 49, Diever, maakt bekend dat hij door den Militairen Commissaris van de provincie Drenthe met ingang van 4 augustus 1945 is benoemd tot beheerder over de vermogens van:
1. J. Oostra Sr., landbouwer;
2. J. Oostra Jr., zonder beroep;
3. B. Bos, landbouwer;
4. H. Bos, zonder beroep;
5. H. Beugeling, landbouwer,
allen wonende te Wapse, gemeente Diever.
Hij roept allen op, die zaken of bescheiden van één of meer der bovengenoemden personen onder zich hebben, voor 15 september 1945 hiervan aangifte bij hem te doen.
Nalatigheid wordt gestraft overeenkomstig het bepaalde in artikel 153 van het Besluit Herstel Rechtsverkeer.
De beheerder: L. Muggen.

Aantekeningen van de redactie van het Deevers Archief
De redactie leefde in de veronderstelling dat Lucas Muggen vlak na de Tweede Wereldoorlog al was verhuist naar de kassierswoning in het gebouw van de Boerenleenbank aan de Hoofdstraat in Deever, maar dat was blijkbaar nog niet het geval. Hij woonde toen nog op ’t Noave in de boerderij van zijn ouders met adres Wapse 48.
Al tijdens de Duitse bezetting van Nederland bereidde de Nederlandse regering in ballingschap maatregelen voor ten behoeve van oorlogsgetroffenen. Het uitgangspunt was dat alle getroffenen alles wat hen tijdens de Tweede Wereldoorlog was ontstolen moesten terugontvangen. In 1942 werd door de Nederlandse regering in Londen de Commissie Herstel Rechtsverkeer ingesteld om een aantal wetten, die het vermogensbeheer na de oorlog zouden regelen, moesten voorbereiden. Achtereenvolgens kwamen in 1944 het Besluit Herstel Rechtsverkeer en het Besluit Vijandelijk Vermogen tot stand. Bepaald werd dat van overheidswege beheerders en bewindvoerders over vermogens zouden worden benoemd. Met de uitvoering van beide besluiten werd voorlopig het Militair Commissariaat voor het Rechtsherstel belast, dat onderdeel vormde van het Militair Gezag; in augustus 1945 werd deze taak overgenomen door de Raad voor het Rechtsherstel. De Raad had als doelstelling ‘het door de Duitsers tijdens de bezetting 1940-1945 gepleegde onrecht van het zich toe-eigenen en liquideren van vermogensbestanddelen van personen en instellingen zoveel mogelijk ongedaan maken’. De Raad bestond uit zes afdelingen, waaronder de afdeling Beheer. Deze afdeling had een aantal omvangrijke taken. Zij voerde onder meer het beheer over de vermogens van vijanden en landverraders, zoals N.S.B.’ers.

Posted in Boerenleenbank, Gemiente Deever, Tweede Wereldoorlog, Wapse | Leave a comment

Huis met drankvergunning in de Zandhoek in Deever

In de Olde Möppeler (Meppeler Courant) van 18 januari 1896 verscheen de volgende belangwekkende advertentie over de verkoop van onroerend goed voor de erven Roelof Bennen in Deever en voor Klaas Jans Haveman en kinderen in Deever.

Mr. J. Beckeringh van Loenen, notaris te Dwingelo, zal op vrijdag 24 januari 1896, des namiddags 2 uur, ten huize van de erven Roelof Bennen te Diever, publiek bij palmslag verkoopen:
Voor de erven Bennen,
Een huis, waarin vergunning, met erf en bijgelegen hof in de Zandhoek te Diever, bij verkoopers in gebruik;
Een daarachter staand huis, bij Koendert Keizer in gebruik;
Een huis, erf en tuin aan de Hoofdstraat te Diever, in huur bij Idema.
Hooiland: 
Vroomskamp;
Het Maatje over de vaart, ook de helft van K.J. Haveman;
Twee perceelen in het Kibbelstuk, het Wapserland en de Wapserkamp.
Weiland:
Ebbenkamp;
Bouwland:
Groote Akker achter Geertskamp;
het Kleine Akkertje;
de Zeven Schepelland met grashoek;
de Schipper;
Tusschendarp;
De Groote Volmolenakker;
Arend Rooboschje;
Giere;
Steenakker;
Kloosterveen.
Veld:
Achter ’t Zand;
Wapserveld;
Veld op Kalteren.
Zand:
het Zandslag;
een gedeelte in de ongescheidene markte van Diever;
een perceel Veld in huur bij de weduwe Geerts.
Voor Klaas Jans Haveman en kinderen,
eenige perceelen veld en zand onder Diever.
Zullende na afloop worden verkocht, het op de perceelen staande houtgewas.

Aantekeningen van de redactie van het Deevers Archief
In de advertentie in de Olde Möppeler werd Dwingel gelukkig nog geschreven met één o !
De grote vraag is natuurlijk welke -waarschijnlijk onverharde- weg in de gemiente Deever had in 1896 de naam Zandhoek ? Is de naam van deze weg nu misschien de Achterstraat ?
De redactie heeft uitgezocht of de in de advertentie genoemde namen van hooiland, weiland, bouwland, veld en zand wel of niet voorkomen in de publicatie Veldnamen Gemeente Diever Omstreeks 1832, hierna verder publicatie Veldnamen genoemd.
De heemkundige vereniging in de gemiente Deever heeft de publicatie Veldnamen Gemeente Diever Omstreeks 1832 in februari 2013 in een beperkte oplage uitgegeven.
De redactie heeft het hooiland met de naam Vroomskamp niet kunnen vinden in de publicatie Veldnamen.
De redactie heeft de hooilanden met de naam Kibbelstuk, Het Wapserland en De Wapserkamp niet kunnen vinden in de publicatie Veldnamen.
De redactie veronderstelt dat het hooiland met de naam Het Maatje over de Vaart in de publicatie Veldnamen wordt genoemd in sectie D2 genaamd Wittelte onder nummer 115 met de naam Het Maatje over de Vaart.
De redactie veronderstelt dat de akker met de naam Groote Akker achter Geertskamp in de publicatie Veldnamen wordt genoemd in sectie B4 genaamd Kalteren onder nummer 76 met de naam De Groote Akker of in sectie C2 genaamd Diever onder nummer 143 met de naam De Groote Akker.
De redactie heeft de akker met de naam Geertskamp niet kunnen vinden in de publicatie Veldnamen.
De redactie heeft de akker met de naam Het Kleine Akkertje niet kunnen vinden in de publicatie Veldnamen.
De redactie heeft de akker met de naam De Zeven Schepelland niet kunnen vinden in de publicatie Veldnamen.
De redactie veronderstelt dat de akker met de naam De Schipper in de publicatie Veldnamen wordt genoemd in sectie C1 genaamd Diever onder nummer 15 met de naam De Schipper.
De redactie veronderstelt dat de akker met de naam Tusschendarp in de publicatie Veldnamen wordt genoemd in sectie C1 genaamd Diever onder nummer 117 met de naam Tusschendarp.
De redactie heeft de akker met de naam De Groote Volmolenakker niet kunnen vinden in de publicatie Veldnamen. De redactie veronderstelt dat de akker met de naam De Groote Volmolenakker behoort tot de akkers die in de publicatie Veldnamen worden genoemd in sectie B4 genaamd Kalteren onder nummer 49 met de naam Vulmeulakkers.
De redactie veronderstelt dat de akker met de naam Arend Rooboschje in de publicatie Veldnamen wordt genoemd in sectie B4 genaamd Kalteren onder nummer 40 met de naam Arendrooboschje.
De redactie veronderstelt dat de akker met de naam Giere behoort tot de akkers die in de publicatie Veldnamen wordt genoemd in sectie B4 genaamd Kalteren onder nummer 123 met de naam Gieren.
De redactie veronderstelt dat de akker met de naam Steenakker in de publicatie Veldnamen wordt genoemd in sectie B4 genaamd Kalteren onder nummer 156 met de naam Steenakkers.
De redactie veronderstelt dat de akker met de naam Kloosterveen in de publicatie Veldnamen wordt genoemd in sectie B4 genaamd Kalteren onder nummer 86 met de naam Bij Kloosterveen.
De redactie heeft de velden met de naam Achter ’t Zand, Wapserveld en Veld op Kalteren niet kunnen vinden in de publicatie Veldnamen.
De redactie heeft het zand met de naam Het Zandslag niet kunnen vinden in de publicatie Veldnamen.
De redactie is van mening dat óf de publicatie Veldnamen fouten bevat, óf de publicatie Veldnamen niet álle in 1832 bestaande veldnamen bevat, óf dat de naamgeving van akkers na het peiljaar 1832 aan veranderingen onderhevig is geweest, óf een combinatie van de drie hiervoor genoemde factoren.

Posted in Boermarke, Boermarke van Diever, Landbouw, Veldnaam | Leave a comment

Diever – Kleine Brink – 1904

In het in 1999 verschenen fotoboekje ‘Diever, ie bint ’t wel …’ is de volgende tekst over het verleden van de boerderij van Roelof Hendrik Wesseling en Annigje Smidt an de Kleine Brink in Deever gepubliceerd bij afbeelding 9 van een ansichtkaart uit 1904.

Op het mooie Kleine Brinkie zijn heel veel kinderen uit de buurt te zien. De linker boerderij mit de koe boo’m de deure werd bewoond door Jan Hessels Wesseling, Jantje Mulder en hun kinderen Geert en Jantje.
In de rechter boerderij woonden Roelof Hendrik Wesseling en Annigje Smidt. Roelof was de broer van Jan Hessels Wesseling.
Op 10 juni 1905 overleed Sieme Smidt. Zijn vrouw Geertje Dunning stierf op 30 juli 1907. Hun twee zonen Klaas Hummelen en Harm zijn grootgebracht door Roelof Hendrik Wesseling en Annigje Smidt.
Klaas en Hendrikje Vos zetten later de boerderij van zijn oom Geert Smidt bij de eendenvijver voort. Harm nam in 1928 de boerderij van Roelof Wesseling over. In 1939 verkocht hij deze boerderij aan Johan Wiersma uit Wateren, omdat hij op Kalteren een nieuwe boerderij in gebruik had genomen.
Roelof Smidt, de zoon van Harm Smidt en Janna Vos, kan zich zijn geboortehuis nog goed herinneren. Links bevond zich de voorkamer. Achter de voordeur lag een lange gang. De kamer rechts naast de voordeur was een grote slaapkamer. Achter de voorkamer lag de wasruimte. De woonkeuken lag achter de slaapkamer. Achter de wasruimte lag de pompestraote. Achter de woonkeuken bevond zich de kleine deele mit de kleine baander. De koestal lag aan de linkerkant. De varkenshokken bevonden zich aan de rechterkant. De deele en de hooivakken lagen midden in het achterhuis. De grote baander bevond zich aan de achterkant.
In het voorhuis van de boerderij van Roelof Wesseling woonde toen tijdelijk burgemeester Hendrik Gerard van Os. Roelof Smidt wist te vertellen dat de burgemeester destijds tegen de bouw van het witte hek was, omdat hij vond dat deze te dicht op de weg zou komen te staan. Roelof Wesseling heeft toen zijn hek maar geplaatst tijdens een korte vacantie van burgemeester Van Os.

Aantekeningen van de redactie van het Deevers Archief
In de tekst staat een fout. Jan Hessels Wesseling is Jan Hessel Wesseling. Jan Hessel Wesseling is geboren op 18 december 1874 in Deever en is overleden op 23 oktober 1949 in Deever.
Jantje Mulder is geboren op 5 december 1870 in Dwingel en is overleden op 13 oktober 1954 in Deever.
Geert Wesseling is geboren op 13 mei 1909 in Deever en is overleden op 25 april 1994 in Deever.
Jantje Wesseling is geboren op 2 augustus 1911 in Deever en is overleden op 26 december 2004 in Deever. Zij trouwde op 11 of 12 augustus 1943 met Hendrik Mulder.
In de tekst staat nog een fout.
Roelof Hendrik Wesseling is Roelof Hessel Wesseling. Roelof Hessel Wesseling is geboren op 13 juli 1868 in Oldendeever en is overleden op 27 januari 1928 in Deever. Annigje Smidt is geboren op 4 januari 1867 in Deever en is overleden op 13 mei 1924 in Deever.
In de tekst staat nog een fout. Sieme Smidt is Sime Smidt. Sime Smidt is geboren op 29 maart 1864 in Deever en is overleden op 10 juni 1905 in Deever.
In de tekst staat nog een fout. Geertje Dunning is Geertien Dunning. Geertien Dunning is geboren op 18 januari 1869 in Ruinen en is overleden op 30 juli 1907 in Deever.
Harm Smidt is geboren op 3 december 1899 in Nuil (Ruinen) en is overleden op 10 december 1981 in Assen.
Hendrikje Vos is geboren op 13 januari 1903 in Lhee en is overleden op 18  februari 1980 in Deever.
Klaas Hummelen Smidt is geboren op 30 september 1897 in Deever en is overleden op 24 december 1977 in Deever.
Roelof Smidt is geboren op 12 juli 1924 in Deever en is overleden op 25 maart 2001 in Assen.
Geert Smidt is geboren op 8 september 1865 in Deever en is overleden op 12 april 1904 in Deever.
In de tekst is sprake van een boerderij op Kalteren. Op de plaats van deze boerderij met als adres Ten Darperweg 3 is nu Glas Geneeskunde b.v. gevestigd.
De redactie van het Deevers Archief heeft de kleurenfoto van de situatie ter plekke gemaakt op vrijdag 30 november 2018.

abracadabra-524

Posted in Ansichtkaart, Boerderij, Diever, Diever, ie bint 't wel ..., Hoofdstraat, Topstuk | Leave a comment

Postuum eerbewijs aan dokter Bas van Nooten

In de Friese Koerier van 18 september 1961 verscheen het volgende bericht over de opening van het Groene Kruisgebouw aan de Vlasstraat in Diever. Het gebouw kreeg de naam Dokter van Nootenhuis.

Dokter van Nootenhuis: postuum eerbewijs aan dorpsdokter
Prof. dr. Muntendam opent wijkgebouw in Diever
Diever – In aanwezigheid van een zeer groot aantal genodigden heeft prof. dr. P. Muntendam, directeur-generaal van de volksgezondheid zaterdagmiddag het nieuwe wijkgebouw van het Groene Kruis in Diever geopend. De plechtigheid begon op de cultuurzolder van het gemeentehuis, waar burgemeester J.C. Meiboom, voorzitter van het Groene Kruis in Diever de vele genodigden welkom heette, onder wie de commissaris der koningin in de provincie Drenthe mr. J. Cramer.
Professor Muntendam zei verheugd te zijn, dat hij zich bevond in één van de Drentse gemeenten, waar vrijwel alle gezinnen lid van het Groene Kruis zijn. In deze provincie is ongeveer 95 procent van de bevolking lid van een kruisvereniging. Met Friesland en Groningen staat Drenthe aan de top in Nederland. Verder wees hij nog op het nut van de kruisverenigingen en welke mogelijkheden het nieuwe gebouw allemaal biedt.
Tot slot zei professor Muntendam: ‘Inwoners van Diever, deze dag is voor uw dorpsgemeenschap een belangrijke, omdat dank zij uw aller steun vandaag uw Groene Kruisgebouw wordt geopend. Hoe belangrijk dit feit ook voor u is, toch ware ik wellicht niet naar hier gekomen als niet aan deze opening een plechtig karakter van bijzondere aard ware verbonden. Uw huis zal de naam dragen van hem, die in uw herinnering is blijven voortleven als de trouwe vriend en huisdokter, als één van de zovelen, die zijn leven liet voor u en mij. In het Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde schreef ik in 1945: ‘Bas van Nooten was een der mannen van het verzetsleger. Natuurlijk behoorde hij hiertoe. Trouw aan ieder beginsel waar het recht en waarheid betrof. Geen Drent van geboorte, maar één geworden met het Drentse dorp, dat hij lief had en dat van hem hield. Maar zijn liefde ging verder dan Diever, ging uit tot heel Drenthe. Maatschappelijk als hij was, profiteerde het Drentse Groene Kruis van zijn inzicht en zijn helder oordeel.’ Nu is dokter van Nooten in uw midden teruggekeerd. Zijn naam zal in Diever bewaard blijven, verbonden aan het werk dat hem zo lief was: zorg voor de gezondheid van allen, waarmede hij zich verbonden voelde.’
Na de openingsrede trok men in optocht naar het nieuwe wijkgebouw, waar tot de daadwerkelijke opening van het ‘Dokter van Nootenhuis’ werd overgegaan. Onder de cadeaus die werden aangeboden bevond zich een door de kunstenaar Folkert Haanstra uit Meppel ontworpen en gemaakte wandversiering (een combinatie van mozaïek en wandschildering), symbolisch voorstellende het werk van het Groene Kruis.

De tekst onder de foto in het bericht luidt: In Diever is zaterdagmiddag dit fraaie, ruime en zeer praktische Groene Kruisgebouw officieel in gebruik genomen.

Aantekeningen van de redactie van het Deevers Archief
Folkert Haanstra jr. is geboren in Goor op 13 maart 1920 en is overleden in Groningen op 14 december 1985. Hij was een Nederlands kunstschilder, monumentaal kunstenaar, tekenaar, beeldhouwer en graficus. De redactie is niet bekend met de titel van de wandversiering in de wachtruimte van het Groene Kruisgebouw. In de online-encyclopedie Wikipedia is een bladzijde met gegevens van Folkert Haanstra jr. te vinden. Folkert Haanstra jr. was een broer van de bij de olde Deeversen zeer bekende filmregisseur Bert Haanstra, die in 1958 een deel van de film Fanfare opnam an de Kloosterstroate, op zo’n honderd meter van de plek waar in 1961 het Groene Kruisgebouw werd gebouwd.  
De eerste uitgave van augustus 1962 van de hier getoonde zwart-wit ansichtkaart van het Groene Kruisgebouw met de naam ‘Dokter van Nootenhuis’ was te koop bij Roelof (Roef) van Goor’s Boekhandel an de Kruusstroate in Deever. 
De tweede uitgave van juli 1963 van deze ansichtkaart was te koop bij Jan Brugging (de Wiba) an de Heufdstroate 27 in Deever.
De redactie heeft de kleurenfoto van het linker deel van de gevel van het Dokter Van Nootenhuis aan de kant van de Vlasstraat gemaakt op 2 januari 2017. In de loop van de tijd (wanneer ?) zijn in deze gevel twee kleinere ramen vervangen door een groter raam.

Posted in Ansichtkaart, Vlasstraat | Leave a comment

Diever, 9 juni 1962. Ze hebben hier ook televisie.

In de zestiger jaren van de vorige eeuw verhuurden veel mensen in Deever in de zomer een deel van hun huis aan vakantiegangers. Deze mensen konden uit alle delen van Nederland komen, maar veelal kwamen ze uit het Westen. De mensen in Deever hadden dan ‘pensiongasten’ over de vloer, dat betekende gedurende een aantal maanden veel drukte, flink inschikken en een aardige bijverdienste. Zo ook bij de familie ……., die naast de familie Van de Bos aan de Brinkstraat in Deever woonde. De ansichtkaart werd op 6 juni 1962 verstuurd naar een familie in Sassenheim.
De ansichtkaart is in juni 1959 uitgegeven door Roelof van Goor’s Kantoorboekhandel an de Kruusstroate in Deever.
Het was in de begintijd van de televisie, want de schrijfster van de tekst op de kaart vond het de moeite waard te melden dat het ‘pension’ ook een T.V. had.

Diever, 9 juni 1962.
Liever Vader, Moeder, Bram Yvon,
Na een voorspoedige reis zijn we hier vanmiddag om plusminus kwart voor één aangekomen. Wat een geluk dat we in de trein konden zitten, want hij was stampvol, de hele weg.
We hebben het hier geloof ik wel goed van eten en drinken, maar de kamer is wat klein. Ik heb op de voorkant van de kaart een pijl gezet bij ons slaapkamerraam.
Er zit hier ook een echtpaar uit Rotterdam met een zoontje van goed anderhalf jaar, maar het lijkt me een beetje lastig geval, maar ja overdag hopen we toch steeds weg te zijn, als het weer maar goed blijft.
Het gaat verder wel goed met me.
Is het in Sassenheim ook lekker met het weer ?
Vanmiddag zijn we een eindje om geweest, een stukje het bos in en naar het hunebed.Daarna hebben we een poosje op een terrasje gezeten. Geen beter leven dan een goed leven. Ze hebben hier ook T.V.
Veel liefs, Pam

Posted in Ansichtkaart, Brinkstraat, Diever, Kerk aan de brink, Molen 'de Vlijt', Toeristenindustrie | Leave a comment